Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Voor wie na een halfjaar nog niet zwanger is

  • Auteur
    Berichten

  • Knuffeltjeeee
    Bijdrager
    #10221975 Quote

    @lapjes en draadjes en @Bo belle.

    Ik hrb de laatste tijd niet zo erg meegelezen maar dat is wel heel kut nieuws. Hoe kwamen ze daar dan achter?

    En tòch zijn er vrouwen die zomaar zwanger worden terwijl de kans bijna onmogelijk leek.


    Lapjesendraadjes
    Bijdrager
    #10221984 Quote

    Knuffeltjeeeee omdat mijn vriend en ik ons hebben laten onderzoeken. Ik vond t lang duren voordat ik zwanger werd en door mijn leeftijd kreeg ik al snel een doorverwijzing. Met mij is niets aan de hand, maar de kwaliteit van het zaad van mijn vriend is zeer slecht geworden (heeft al 2 kids). De dokter zei dat de kans op een natuurlijke bevruchting bijna 0 is. Ik geloof ook in wonderen hoor, dus wij blijven het gewoon op de ouderwetse 😉 manier proberen. Over een tijdje (wanneer?) zullen we een ICSI traject beginnen. Eerst nog kijken of er bij mijn vriend nog iets gerepareerd kan worden.


    Lapjesendraadjes
    Bijdrager
    #10221985 Quote

    Oh ja, de kwaliteit van het zaad is niet alleen slecht, maar vooral weinig. Ze vermoeden dat t zaad vooral in zijn blaas verdwijnt bij ejaculatie. Dus ja, dat!

     


    Forward
    Bijdrager
    #10222122 Quote

    @lapjesendraadjes

    Ik denk dat ik begrijp hoe je je voelt en op wonderen blijft hopen, misschien wel tegen beter weten in. 

    Mijn vriend heeft een hersteloperatie gehad waarna het erg lang heeft geduurd en nog steeds voordat er iets van zaad terug kwam. Ondanks dat de labonderzoeken steeds stellen dat hij onvruchtbaar was en met de laatste update waarbij er een paar vruchtbare maar zeer trage zaadcellen zijn gevonden, bleef ik elke maand hopen dat ik zwanger zou zijn.

    Hebben jullie al zicht op wanneer jullie met het traject kunnen beginnen? Hoe is het voor je dat je partner wel al kinderen heeft terwijl het jullie niet lukt? 

     

     

    #10222155 Quote

    Hooi dames. Ik ben 22 jaar oud. Mijn man is 32 jaar . Gek genoeg dat ik door mijn leeftijd dat ik sneller in verwachting zou raken. Helaas zijn wij nu eind ronde 9. 14 juli is de NOD. Ik weet dat er vrouwen zijn die er veel langer over doen maar dammmn wat is dit een onzekere rot tijd. Je ziet de een naar de andere zwanger worden om je heen. Opeens zijn alle reclames op de tv baby gebonden.. en de mensen om je heen inclusief mijn man af en toe begrijpen niet hoe frustreerend het is om als vrouw zijnde in zo een onzekere periode te zitten. 

    De meeste zeggen je moet er niet te veel mee bezig houden dan gebeurd het sneller.. ( ja dan gaat ook lekker als je wens zo groot is) . Ga lekker op vakantie dan zal je zien dat het zo gebeurd . Pfff

    iedere maand weer die teleurstelling. Iedere maand weer die klachten die lijken op het zwanger zijn.. en tot nu toe zonder resultaat .

     


    Knuffeltjeeee
    Bijdrager
    #10222243 Quote

    Nog zon dooddoener: 22 is erg jong nog hoor. Maar verder snap ik je volkomen.

    Allemaal willen we zwanger worden en dat lijkt bij iedereen zo te gebeuren en wij maar wachten.

    Het is niet alleen het proberen maar ook het dromen en praten vooraf. Praten doen we al sinds maart 2018. Proberen september. Advies arts mogenlijk pas echt vanaf januari. Maar dst is nu ook alweer 7 maanden geleden…

    Lees ook: Wanneer ben ik vruchtbaar? - Handige rekentool

    Lapjesendraadjes
    Bijdrager
    #10222453 Quote

    Forward, ik vind t ‘fijn’ om te lezen dat een hersteloperatie niet altijd voldoende effect heeft. Iets om mee te nemen naar de gesprekken met de arts!

    Ik ben er op zich vrij nuchter over. Ik verwijt mijzelf dat ik niet jaren eerder ben begonnen. Maar dan nog zouden we dit probleem hebben gehad, denk ik. Ik voel mij moeder van de 2 kids, dus op zich zit dat wel goed. Ik denk dat t pas echt moeilijk zal zijn als t uiteindelijk helemaal niet lukt. Zover is het gelukkig niet!

    Ik heb nog geen idee wanneer we mogen starten. Mijn vriend moet nog een keer een sample plus urine inleveren. Ik heb hem de opdracht gegeven om bij de arts te vragen wanneer die denkt dat we kunnen starten. Mijn vriend wil mij niet bij zijn onderzoeken hebben. Hij is een beetje bang voor doktoren, naalden en echoscopisch apparatuur (het schatje, ik snap m wel nadat ze ooit een camera in zijn piemel hebben gestopt en daarmee de boel hebben beschadigd) dus ik heb nu wat minder de mogelijkheid om zelf vragen te stellen.


    Knuffeltjeeee
    Bijdrager
    #10222547 Quote

    Aan een man zijn piemel komen dat vinden mannen al vreselijk, tenzij je de partner bent natuurlijk maar als een arts het dan ook nog fout doet … Wel heel knap en stoer dat hij er toch samen met je voor wil gaan! 

    Hopen voor iedereen dat er snel positief nieuws te melden valt!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct