Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Voor wie na een halfjaar nog niet zwanger is

  • Auteur
    Berichten

  • Lapjesendraadjes
    Bijdrager
    #10235613 Quote

    Tulpje, dat is best een grote kans met IUI vind ik! Ik denk dat mijn kansen lager zijn hoor (ivm slechte zwemmers)


    Tralala
    Bijdrager
    #10235614 Quote

    Hahaha bo-belle, wat een heerlijk mens ben je ook. Poeppraatjes zijn de beste praatjes!

    Ik hoop dat jullie gelijk hebben met de testen! Ik maak mezelf vooral gek omdat ik er terugrekenend achter kwam dat ik het precies een dag voor m’n ovulatie gezellig heb gemaakt met m’n vriend.

    En gezien ik daar niet op gerekend had/ timen vrijwel onmogelijk is vanwege mijn gekke cyclussen en onvermogen met ovulatietesten zie ik dit als een soort achteraf nu-of-nooit moment hahaha.

    Ik voel behalve af en toe steekjes in m’n onderbuik bizar weinig. Maar ik heb ook nooit echt klachten voor mijn menstruatie. Dus dat zegt niets. 

    En ik dacht vanmorgen misselijk te zijn maar ik had ook niets gegeten dus tja. 🙈🤣

    Lekker mezelf weer aan het gekmaken haha. Als ik gelijk heb over de eisprong zou ik volgende week maandag mijn NOD hebben. Dus dicht bij die van jullie. En die dag heb ik ook mijn eerste afspraak bij de fertiliteitskliniek.  Aaaargh hahahaha. 


    Bo-Belle
    Bijdrager
    #10235618 Quote

    Ik vind het spannende wachtbankjes deze ronde voor ons allemaal zeg 🙂

    En Chacha dat klinkt inderdaad heel hoopvol! Zit je dan nu ook als een gek steeds naar die test te kijken? Ik ben bijna scheel van streepjes turen.

     


    ChaCha
    Bijdrager
    #10235625 Quote

    Laten we hopen dat augustus een productieve maand geweest is 😁

    Haha ja, ik ben nog nooit zo vaak de trap op en af gelopen naar de badkamer 🙈 En in een bepaalde hoek in het licht zie je het beter dus die test heeft al wat rondjes naar het licht gemaakt. Ik heb wel bepaalde symptomen die ik bij mijn vorige zwangerschap ook had, dus ik word stilaan hoopvol 🙏


    Tulpje
    Bijdrager
    #10235633 Quote

    Hihi lekkere praatjes idd. Ik heb altijd diaree rond mn eisprong. Maar die is nu dus al een week geleden geweest. 

    Het kan overal door komen, maar ja…. alles wat anders is of voelt valt op he.

    Ik ben trouwens totaal geen test ‘freak’. In dat jaar dat we nu bezig zijn heb ik 1x een zwangerschapstest gedaan. Ik was toen 1 dag overtijd. Omdat ik mn menstruatie echt al dagen van tevoren voel aankomen heb ik niet echt testdrang.


    Yres
    Bijdrager
    #10235642 Quote

    Chacha, zo’n lijkt me ook echt heftig! Had jij voor de termijnecho dan je nipt al laten doen? Wij waren daar juist heel erg mee bezig: we willen nipt, maar wat als… Die beslissing was uiteindelijk voor ons gemaakt lijkt het nu wel. 

    Hoe dan ook blijft het een klap in je gezicht inderdaad. Hoe zijn jullie ermee omgegaan? Gelukkig halen mijn man en ik ook veel kracht uit elkaar. Kan mij geen betere man wensen!

    Ik hoop dat jullie ‘vage’ plusje snel een goed plusje wordt! Hoe lang heeft het uiteindelijk na jullie curretage geduurd? 

    Voor de rest klinkt het ook positief met de vroege testjes! Bij ons was het eerst ook zo een tuurstreep die in de loop van de dag steeds donkerder werd. Ik duim voor jullie! 

    Lees ook: Wanneer ben ik vruchtbaar? - Handige rekentool

    ChaCha
    Bijdrager
    #10235653 Quote

    Yres, normaal had ik de nipt pas na de termijnecho. Dit is uiteindleijk nooit gebeurd omdat ons kindje ernstige afwijkingen had en ik onliddellijk vlokkentest moest laten doen. Het was al wel direct duidelijk dat ons kindje niet levensvatbaar was door de afwijkingen. 

    Wij hebben heel veel gepraat met onze omgeving, dichte vrienden en familie wisten dat we zwanger waren na lang proberen. Ik ben even thuis gebleven van het werk, om het echt om m’n gemakje een plaats te geven. We zijn gelukkig geen drager van het syndroom, dus ‘pech’ gehad en iets wat 1x op de zoveel duizend zwangerschappen voorkomt. Dubbel kak dat wij dit natuurlijk weer hebben, al anderhalf jaar aan het proberen en dan dit er nog bij.. maar het was voor ons kindje beter, want zou nooit de zwangerschap hebben overleefd. 

    Na de curretage moest ik 6 weken wachten, dan controle echo om te zien of alles zeker weg was. Ik heb ook PCOS, geen cyclus van mezelf dus ik kan je geen antwoord geven op hoelang het duurt voor je cyclus terug ok is. Ik heb al vaak gelezen dat, eens alles schoon is, je cyclus normaal best wel snel terug op gang is. Eens je lichaam weet wat zwanger zijn is, lijkt de weg wel open gemaakt. Heb al veel posts zien passeren van dames die direct terug zwanger waren.


    Yres
    Bijdrager
    #10235742 Quote

    Chacha, Jeetje wat hebben jullie wat doorgemaakt zeg! Inderdaad dubbel ‘pech’. Al is dat ook echt een rotwoord om in deze context te horen.. Pech, vind ik meer de trein missen of een vlek maken op je nieuwe witte shirt. Dit is zoveel heftiger.

    Misschien een domme vraag maar konden ze de afwijking dan zien op de echo? Ik dacht dag dit alleen met de nipt kon. 

    Knap dat jullie er doorheen zijn gekomen. De beslissing maken lijkt me erg zwaar, vooral als je ook al anderhalf jaar mee bezig bent geweest. Wel fijn dat jullie er goed over hebben kunnen praten met jullie omgeving. Ik heb twee vriendinnen ingelicht: eentje wist dat ik zwanger was en de andere heb ik het ‘out of the blue’ verteld. Voor de rest is het tussen mijn man en ik. Al zou ik het niet erg vinden als hij het ook aan anderen verteld als hij dat fijn vindt. Maar ergens is de behoefte daarvoor nu nog niet. Misschien na de miskraam. Misschien als het ter sprake komt.

    Mijn werk heb ik vaag ingelicht door te zeggen dat er privé iets speelt / dat ik naar het ziekenhuis moet en afwezig ben. Mijn baas belde nog om te vragen hoe het ging, maar merkte dat ik het dan toch echt niet wil vertellen. Aan de andere kant is mijn gezicht heel erg te lezen en stond ik gisteren alweer met tranen in mn ogen omdat iemand vroeg of het wel goed met me ging. Zo’n wir-war aan emoties. Heb het gevoel dat die labiliteit nog wel even blijft. 

    Ik hoop heel erg dat de weg open is gemaakt het na het zwanger te zijn geweest. Zou toch ergens een pleister op de wond zijn denk ik. Had jij ook dat bizarre gevoel zo verbonden te zijn met hetgeen in je buik? Ik bedoel, dit kindje heb ik nooit gekend, ik weet niet eens het geslacht, maar toch heb ik nu al zoiets van: ‘het’ is onvervangbaar. Een nieuwe zwangerschap is heel gewenst, maar toch zal je deze ook nooit vergeten en denken: wat had het kunnen zijn. Maar dat kan ook zijn omdat het nog zo pril is en ik er nog steeds mee rond loop. Zal nu niet lang meer duren. Vraag me af wat de toekomst zal bieden qua emoties en zegens. 

    Voor jou klinkt het nu gelukkig wel positief met je testjes. Ik hoop het zo voor jullie! Op naar een nieuwe start! 🙂

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct