Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Voor wie na een halfjaar nog niet zwanger is

  • Auteur
    Berichten

  • Burgerse
    Bijdrager
    #10235757 Quote

    Heeee meiden,

    Ik lees nog steeds elke dag mee. Ik wil de meiden waar het nog steeds niet bij lukt, veel succes wensen voor de volgende ronde en ik duim voor de meiden die aan het wachten zijn op de positieve test!!

    Ik heb vanaf dag 9 ovulatie getest en gisteren dag 14, was een dikke zwarte streep. We hebben dag 12 in de ochtend, dag 13 in de ochtend en dag 14 in de avond de lakens gedeeld, dus ik hoop nu echt wel op een gelukje.. Straks weer even testen, want ben benieuwd wat dan dag 15 aangeeft.

    Daarnaast ben ik bij de dokter geweest voor de bult en ik moet over 2 weken een echo laten maken in het ziekenhuis, omdat het toch heel vreemd is allemaal. Een spannende tijd ga ik dus tegemoet.

    En ik wil altijd met jullie mee kletsen, maar ik heb zo weinig verstand van alles wat jullie doormaken, dus ik duim in ieder geval mee vanaf de zijlijn!


    ChaCha
    Bijdrager
    #10235795 Quote

    Yres, vond ik ook, heel ongelukkig woord om te gebruiken hé. Maar het is wel zo, er is geen enkele reden waarom dit nu net bij ons gebeurd. ‘Meestal’ komt dit niet voor, ‘meestal’ is dit een spontane miskraam. Wel, met de meestal ben ik niet veel want ik was 2x de uitzondering op de ‘meestal’-verhalen. 

    Op de echo zagen ze verschillende ernstige, niet-levensvatbare afwijkingen. Toen wisten ze nog niet dat ons kindje trisomie 18 had, maar vermoedens van een genetische afwijking waren er al wel. Door de vlokkentest hebben ze dan genetisch materiaal van ons kindje verzameld en zo zijn we dan te weten gekomen dat trisomie 18 de boosdoener was.

    Voor ons was het heel positief dat we er veel over konden praten, dit heeft ons echt wel geholpen. Nu kiest iedereen voor zichzelf hoe zij dit willen/kunnen verwerken. Als je er over praat, krijg je wel altijd ‘goede raad’, dus daar moet je je ook wel tegen wapenen. Ik kan dit allemaal vrij goed van me af laten glijden. 

    Ze zeggen altijd, een vrouw is moeder van zodra ze een positieve zwangerschapstest heeft en een man wordt vader van zodra hij het kindje in handen heeft. Wel, ik vind dit een heel correcte stelling. Ik voelde m’n lichaam veranderen, terwijl dit voor mijn man heel vaag bleef van ok, ik heb het gezien op echo maar is dat er nu echt? Het bleef zo’n vaag concept natuurlijk, ik had nog geen buik of niks uiteraard. Dus voor mij voelt het inderdaad alsof ik een kindje verloren ben, terwijl dit voor mijn man helemaal anders voelt. Hij heeft het ook heel moeilijk gehad, maar nu is hij er veel minder mee bezig dan ik. Wat ik ook helemaal oké vind, uiteindelijk gaat iedereen er op zijn manier mee om. Hij steunt me wel en gaat het gesprek erover zeker niet uit de weg, wat mij dan weer goed doet.

    Nu hebben we het wel een plaatsje kunnen geven hoor, ‘het is wat het is’ en we kunnen er toch niets aan veranderen. 23 december zal voor ons altijd een speciale betekenis hebben denk ik! 


    Lapjesendraadjes
    Bijdrager
    #10235813 Quote

    Yres, mijn vriendin ontdekte tijdens haar termijnecho, dat haar kindje was overleden. Die is echt een flink aantal weken thuisgebleven, het verdriet zat diep. En bij de volgende zwangerschap wachtte ze tot 15 weken voordat ze het vertelde (maar had ik t al een paar weken gezien), uit angst. Toen ze overigens terugkwam op werk, bleek een andere collega hetzelfde te hebben gehad.

    Wat ik je dus wil zeggen, neem de tijd om dit te verwerken. Het is niet niks, je kindje verliezen! Want je voelt je vanaf een positieve zwangerschapstest ook echt al moeder!


    ElsieJoy
    Bijdrager
    #10235816 Quote

    Oh Yres wat ontzettend rot voor je! Heel veel sterkte ermee! 

    en @ChaCha, ook wat een ellende heb je meegemaakt zeg! Hopelijk is dat plusje inderdaad weer een nieuwe zwangerschap. Maar wat je zegt klopt wel hoor. Ik was met mijn eerste zwangerschap op 17 oktober (2011) uitgerekend, en die dag is ieder jaar weer lastig. Ik heb ook sterk het gevoel gehad dat met alle pech dat je als vrouw met een miskraam een kindje verliest dat er echt al was, en dat veel mannen het toch ervaren als een kindje dat er had kunnen komen ofzo. En dat geldt vast niet voor iedereen, maar het is wel hoe ik het ervaren heb.

    @Tulpje, ze zeggen dat je van een zwangerschap juist last krijgt van obstipatie ipv diarree, maar ik was ook juist aan de diarree in het begin.


    Yres
    Bijdrager
    #10235929 Quote

    Chacha, snap je helemaal met dat ‘meestal’. Zal ook wel goed en gerustellend bedoeld zijn, maar uiteindelijk denk je: hoezo ben ik dan al een paar keer die uitzondering op de regel! 

    Vind het ook wel fijn om er met sommige mensen over te praten, maar wel met een select groepje. Mijn eigen fam is nooit zo van het delen van hun gevoel, dus met hun zou ik niet zo snel delen. Mijn schoonouders/fam zijn daar weer heel anders in, dus wie weet vertellen we het nog wel (ze zijn nu ook op vakantie). 

    Mooi hoe je het moeder-zijn hebt verwoord. Denk wel dat daar een waarheid in zit. Voor mij werd het pas ‘echt’ na de eerste echo. Voor mijn man denk ik ook. Al ben ik natuurlijk degene die het lichamelijke deel voelt, waardoor het gevoel sterker wordt. 

    Lapjesendraadjes, dankjewel voor het delen van het verhaal van je vriendin. Je hebt helemaal gelijk, tijd zal de wonden helen. Ik denk alleen niet dat mijn baas zo begripvol zou zijn om mij weken thuis te laten zitten. Zij is zelf heel hard en soms wat apathisch qua emoties. Maakt bij mij ook dat ik het liever niet met haar deel. Ik wilde onze afdelingsleider erover inlichten, maar die is ook op vakantie. Maar gelukkig heb ik wel wat vrijheid met mijn werk, dus als ik het niet trek kan ik wel vaker er vandoor en bv thuis verder werken. 

    Dankjewel, Elsiejoy! Hie is het nu met jou? Jij bent ook alweer in je 12e week toch? Hoe voel je je? 🙂 


    ChaCha
    Bijdrager
    #10235959 Quote

    Yres, neem je tijd en geef het een plaatsje op je eigen manier! Als je je niet comfortabel voelt om het met je baas te delen, gewoon niet doen. Als je tijd nodig hebt om thuis te blijven, doe dit dan zeker! Je hoeft zelfs niet tegen je baas te zeggen waarom, gewoon ziektebriefje is voldoende ;). Ik ben 2 weken thuis gebleven, was echt wel goed hoor. Je moet vooral zelf aanvoelen op welke manier je dit wilt doen.

    Ik geef je alvast een dikke virtuele knuffel!!

    Bo-Belle, hoe gaat het met de testkoorts? Ik heb me ingehouden, ga pas vrijdag terug testen denk ik om zeker te zijn!

    Lees ook: Wanneer ben ik vruchtbaar? - Handige rekentool

    ElsieJoy
    Bijdrager
    #10235962 Quote

    Met mij gaat het (op wat misselijkheid na dan) best goed. Ik ben donderdag alweer 13 weken en dan begint vrijdag officieel het 2e trimester. Ook een goede NIPT teruggekregen. Voelt nog steeds wat onwerkelijk dat het na een miskraam en een bbz en ondanks wat licht bloedverlies toch allemaal zo voorspoedig mag gaan deze keer. 
    Ik hoop zo dat jullie binnenkort ook allemaal een goede zwangerschap mogen meemaken. 


    Bo-Belle
    Bijdrager
    #10235973 Quote

    Haha ik ook Chacha, maar meer per ongeluk. Ik had me verslapen en was zo gestrest met op tijd naar werk gaan dat ik niet heb getest, heb er al de hele dag de zenuwen van… 😉 dus ik weet niet of ik het vol ga houden tot vrijdag. Zou wel beter zijn, want als het niet zo is dan zakt mn temp waarschijnlijk al vanaf donderdag/vrijdag. Misschien kan ik mezelf beheersen 🙂 

    Hoe voel jij je verder eigenlijk Chacha? De enige ‘symptomen’ die ik had waren diaree en veel gevoel/rommel in onderbuik, maar beiden zijn niet aan de orde vandaag. Hmmm. 

    En wat fijn ElsieJoy! Ik lees af en toe een beetje mee in jullie zwangerzijn-topic, zo fijn al die goede berichten. Geeft de bruger moed haha! 

    Ben benieuwd wat de dokter zegt Burgerse, hou je ons op de hoogte?

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct