Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Vriend doet niks

  • Auteur
    Berichten
  • #10482265

    Hey,

    Mijn zoontje is 8 weken te vroeg geboren inmiddels 6 maanden. Nu doe ik al die tijd alles eigenlijk alleen 🙁 ik moet de was doen (al het huishouden), flessen geven, pampers verschonen, troosten, in slaap maken (al de verzorging van ons zoontje) en mijn vriend doet eigenlijk niks alleen de leuke dingen zoals spelen met de kleine maar daar houd het op. Ik heb het er al met hem over gehad maar ik krijg steeds dezelfde smoes (maar ik heb al heel de dag/week gewerkt dus ik ben moe). Nu ben ik zelf al een paar dagen goed ziek en ik voel me zo ziek dat ik merk dat ik mezelf te kort doe. Nu ik ziek ben merk ik in mijn vriend ook 0% verandering en ben ik alsnog alles in me eentje aan het doen. Nu in het weekeind (ik nogsteeds ziek) was meneer zo moe dat hij boven op bed even een dutje moest doen terwijl ik met mijn snotter hoofd nog vanalles moest poetsen en wassen en tegelijkertijd ook nog de baby verzorgen. Nu vind ik het verzorgen van die kleine geen probleem want ik hou zo veel van hem dat ik mezelf handig op de laatste plek wil zetten. Alleen merknik toch dat ik me begin te ergeren aan dat hij maar lui op de bank zit en maar doet alsof hij het o zo zwaar heeft terwijl hij alleen overdag van 07:00-16:00 uur werkt. Ik word er moe verdrietig en zelfs dus ziek van. Ik weet me geen raad meer heb al zo vaak met hem gepraat hierover 🙁

    Iemand tips!!! (Ja ik begrijp ook wel dat hij moe is hoor maar een beetje hulp zou fijn zijn van zijn kant)

    #10482268 Quote

    Een vreemd verhaal van je vriend. Net of hij liever geen vader is. Ik ben momenteel 31+weken zwanger. En zit al vanaf week 18 thuis. We hebben een dochter van bijna 2. En mijn vriend werkt +60u. Maar zorgt net zo goed voor ons meisje als ik. Oke het huishouden enzo doe ik allemaal zelf veel. Maar spelen en verzorgen doet hij net zo goed. Evenals samen douche en soms op bed leggen.. Dat hoort er gewoon bij vind ik..

    Ik zou even met hem praten als ik jou was. En gevoelens uiten en vragen of hij het wel leuk vind vader zijn. Want het lijkt erop dat hij dat liever niet wilde..


    KB
    Bijdrager
    #10482276 Quote

    Als ik het goed begrijp, werkt je vriend, en ben jij thuis met jullie kindje. Het lijkt me niet meer dan logisch dat jij het huishouden doet, en ook het grootste deel van de verzorging (overdag dus) op je neemt. Maar, het is wel vreemd als je vriend echt alleen speelt af en toe, en verder niets doet. De verzorging hoort bij het papa zijn, dus het is niet oké als ie zich helemaal afzijdig houdt wat dat betreft. Het klinkt alsof ie er misschien een ouderwetse mening op nahoudt, die van de vrouw zorgt voor het kindje en de man brengt het geld binnen. Ook al is dat laatste het geval, en daar is ook niks mis mee, de verzorging (zoals in badje doen, verschonen) van jullie kindje hoort erbij. Daar zou ik hem op aanspreken. Meer betrokkenheid is gewenst, ook zodat hij een goede band opbouwt met de kleine. En als jij ziek bent, vind ik het ook vreemd gedrag als je vriend dan niet even wat extra stappen zet (zeker m.b.t. verzorging van jullie kindje) als ie verder gewoon gezond is en “normale” werkdagen (niet extreem lang) heeft. Tuurlijk wordt ie daar moe van maar dat is dan maar even zo.. Vervelende situatie lijkt me, sterkte ❤


    Astrid FaRa
    Bijdrager
    #10482286 Quote

    Hoi! Wat een nare situatie! Het klinkt alsof jij iemand bent die zichzelf wegcijfert. Ook ten opzichte van je vriend. Je gaat liever door zonder klagen en zonder hulp vragen dan dat je hem op zijn gedrag aanspreekt. Ik kan het mis hebben, maar het klinkt alsof je te lief bent. Laat je vriend duidelijk merken dat de grens bereikt is door samen te praten en daarbij rustig te blijven. Verhef je stem niet, praat rustig en vertel hem dan het zo niet langer werkt voor jou. Dat het geen probleem is dat jij het huishouden overdag moet doen, maar dat je van hem verwacht dat als zijn werkdag erop zit (die van jou dan dus eigenlijk ook) jullie de taken verdelen. Maak geen drama en laat vooral stilte vallen zodat hij het kan laten inwerken. Boodschap is eigenlijk; we hebben je nodig. En ik word er geen prettiger mens van dat mijn werkdag nooit stopt.

    Zorg dat je goed bedacht hebt wat je van hem verwacht zodat je dat kunt toelichten. Maak daarbij, blijf vriendelijk en maak ook duidelijk wat jij dan voor je rekening neemt. Succes!


    Pietepad
    Bijdrager
    #10482455 Quote

    Ik heb heel sterk hetzelfde gevoel gehad. Mijn vriend kan lastig met veranderingen omgaan. Ik ben ook thuisblijfmoeder en mijn vriend werkt in de continu. Hij begreep me vaak niet als ik aangaf dat het oneerlijk verliep, mijn taak is 24/7 en hij werkt 32 uur en koos daarnaast zelf wanneer hij iets wilde doen. Hij begreep het gewoon echt niet en soms nog niet. Ik denk dat het ook niet helemaal kan, a) als man zijnde, zijn amygdala is gewoon niet zo actief als bij een moeder, en b) als werkende, ondanks dat hij misschien hard werkt, heeft hij wel een “vlucht” uit de sleur, de situatie en het verstikkende wat het zorgen voor een baby met zich meebrengt.

    Het had in mijn geval veel tijd nodig. Ons zoontje is nu 2 en mijn vriend ziet het aan me als ik overprikkeld ben, zoals ik vandaag was. Hij neemt hem dan onder zijn vleugel en doet of iets leuks met hem alleen (samen naar buiten, zodat ik even alleen kan zijn/huishoudelijk iets kan doen) of hij neemt een taak over (naar bed brengen, douchen)

    Wat hier heeft geholpen is hem alleen laten met mijn zoontje, en dan zorgen dat er ook dingen moeten gebeuren (wassen/eten/slapen), zodat hij kan ervaren dat het zorgen voor een kindje energie kost en stressvol kan zijn. In de tussentijd kun jij heerlijk even opladen bij een schoonheidsspecialiste/vriendinnen/lunchen wat jij wil!


    ZwelgjeOpKomst
    Bijdrager
    #10484212 Quote

    hoi, wat lastig voor je! 

    Je vraagt om tips… Los van wat hier al gezegd is kan ik je van harte aanbevelen om hulp in te roepen van iemand die je goed kent / vertrouwt. 

    Een kindje krijgen is mega intensief, voor beide ouders. Niet alleen de gebroken nachten (en dan weer 100% moeten functioneren overdag) maar ook het psychische van voortdurend beschikbaar moeten zijn, dag en nacht. Misschien lijkt het niet zo, maar mannen krijgen al dan niet bewust toch de nachtelijke voedingen mee en moeten dus wel 8 uur werken en vroeg op enzo. 

    Zeker als je een te vroeg geboren baby hebt kan ik me voorstellen dat je je meer dan gemiddeld zorgen hebt gemaakt of misschien nog steeds doet. Je mag best wat support vragen / verwachten van je omgeving, niet alleen van je man.

    Als je zelf overbelast bent (ligt niet aan jou, alle nieuwe moeders hebben dat!) zie je minder goed dat je partner het eigenlijk ook zwaar heeft. Weet ik uit ervaring.

    Dus durf toe te geven aan je moeder of vriendin dat je het niet trekt en vraag om hulp! Het kan enorm schelen als iemand je helpt met het huishouden, of iemand die even een uurtje of wat jouw baby vertroetelt zodat je iets voor jezelf kan doen… 

    Uiteraard is een schoonmaak(st)er inhuren ook een optie… 🙂 Ik hoor dat tegenwoordig zo vaak van mensen die allebei werken! 


    BabyKoot
    Bijdrager
    #10484279 Quote

    Sorry, maar als mijn man zich zo had gedragen dan had ik hem toch al heel snel een schop onder zijn **** gegeven en naar zijn moeder laten vertrekken. Als niet bereid is om voor zijn kind te zorgen, hoeft hij ook niets meer van mij te verwachten. 
    Ik neem aan dat hij er zelf bij was toen jullie besloten om een kind te nemen. Hoe moeilijk is het om een luier te verschonen of een fles te geven. Hij klinkt eerlijk gezegd als een slappe ***. 

    “Een kindje krijgen is mega intensief, voor beide ouders. Niet alleen de gebroken nachten (en dan weer 100% moeten functioneren overdag) maar ook het psychische van voortdurend beschikbaar moeten zijn, dag en nacht. Misschien lijkt het niet zo, maar mannen krijgen al dan niet bewust toch de nachtelijke voedingen mee en moeten dus wel 8 uur werken en vroeg op enzo.”

    Ja, dus? Ook dat hoort bij het ouderschap . Lijkt mij geen reden om naast zijn werk geen klap uit te voeren. Ik en mijn man werken allebei, maar dat heeft ons nooit belet om halve nachten op te zijn met een kind dat niet kan slapen. 

     

     

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct