Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Wat doen jullie nou echt?

  • Auteur
    Berichten

  • Michellex-
    Bijdrager
    #10329291

    Ik merk dat ik veelal onzeker ben over wat ik nou eigenlijk met mijn kleintje aan moet en hoe ik hem moet bezighouden. Ik lees dan wat anderen doen maar heb vaak mijn vraagtekens over hoe het er daadwerkelijk uit ziet. Ik vind het namelijk intensief, het zorgen voor zo’n kleintje. Ik heb dagen dat het me super af gaat maar ook dagen dat ik hoop dat ze zo snel mogelijk voorbij zijn. Sten is nu twee uur aan 1 stuk wakker maar doet soms slaapjes van een half uur en dat maakt dat hij daarna heel hangerig en huilerig is. Ik hou hem dan vooral vast en ben aan het wiegen, van positie aan het veranderen en op de klok aan het kijken hoe lang ik dit nog moet volhouden. Dat laatste breekt me op, omdat dat niet mijn beeld is van wat een goeie moeder hoort te doen.

    Dit gezegd hebbende, ben ik dus heel nieuw nieuwsgierig wat jullie je kindje aanbieden en hoe jullie dit ervaren. Ik zal hieronder ook zeggen hoe ik het doe en hoor graag wat jullie hiervan vinden. Sten is nu 7 maanden oud en ligt niet graag op zijn buik. Zodra ik hem zo neerleg rolt hij om naar zijn rug of wordt hij gefrustreerd als ik hem tegen hou. Ik probeer zo het kruipen wat te stimuleren maar krijg het idee dat hij deze stap gaat overslaan. Sten kan eventjes zitten maar ik moet hem wel vast houden. Dus hij ligt voornamelijk op zijn rug of zit bij mij op schoot.  

    Om half 7 wordt Sten wakker. Ik verschoon zijn luier, was hem en doe zijn kleertjes aan. Hier begint hij vaak te huilen want hij vind het niet fijn dat hij wordt aangekleed. Vervolgens kijken we samen een aantal keer in de spiegel (gegarandeerd lachen) en gaan naar beneden. Beneden leg ik hem in de box om zijn fles klaar te maken en begint hij te huilen. Ik doe het zo snel mogelijk en voel me op dit moment al gestresst. Ik geef de fles en hoop dat deze wat langer duurt omdat hij zo heerlijk rustig ligt. Vervolgens boertje en probeer ik contact te maken. Ik zing een aantal liedjes en leg hem vervolgens in de box waar ik speeltjes aan bied. Na een tijdje doe ik de muziek mobiel aan en zet ik de baby gym neer. Sten kan zich dan vaak wel 5 minuten vermaken en in die tijd kan ik snel ontbijten. Vervolgens probeer ik hem met verschillende speeltjes te vermaken en moet ik alles uit de kast halen om hem te entertainen. Als dit goed gaat en hij heeft het naar zijn zin dan haal ik hier voldoening uit. Maar als hij huilerig is en ik heel erg mijn best moet doen dan tel ik de minuten af. Rond 8.30 gaat hij naar bed en slaapt soms anderhalf uur maar soms ook maar een half uurtje. Dan is het 9.00 terwijl ik de fles en zijn broodje het liefst rond 10.00/10.30 doe om de rest van de dag uit te komen. Ik ga er het liefst op uit met Sten. Even naar de winkel, op bezoek of bezoek ontvangen. Dan gaat de tijd snel voorbij en hoef ik het allemaal niet alleen te doen. Ik vind het zo ingewikkeld dat het me zo zwaar valt. Ik had gehoopt dat het moederschap me meer zou opleveren maar mijn gevoel van het niet goed doen overheerst. Bedankt voor jullie tijd en moeite. Ik hoop dat jullie me kunnen inspireren met jullie reacties.


    Bezig bijtje
    Bijdrager
    #10329295 Quote

    Hoi Michelle, het hebben van een baby kan echt wel pittig zijn. Vooral eentje die nog weinig alleen kan spelen (en dat is heel normaal hoor voor deze leeftijd). Heb je ook wel eens tijd voor jezelf? Gaat je kindje wel eens naar het kdv? Of werk je? Ik merk zelf dat ik het fijn vindt om ook iets daarnaast te hebben (naast alleen mama zijn) een dat is niets mis mee


    MamA J
    Bijdrager
    #10329296 Quote

    Ik heb mijn dochter nooit geentertaint. Buik liggen vond ze ook vreselijk, nou prima dan rol je terug. Op de grond lekker laten spelen, overdag sliep ze in de draagdoek. Door koemelkallergie waar we erg laat achterkwamen lukte slapen,overdag in bed niet. Dus altijd lekker in de doek. Geef bv, dus geen gedoe met flesjes klaarmaken. Ze begon altijd oo die leeftijd met bv de dag. Aangezien wij de kleintjes methode volgen, at ze toen nog erg weinig vast voedsel, dus ontbeet ze nog niet. Zelf at ik als we aangekleed waren. Dan was ze of,op,de,grond aan t spelen of zat ze op,mijn schoot. 

    Maak je vooral niet te druk. Een baby heeft genoeg intrinsieke motivatie om te leren en daar hebben ze geen speelgoed en box,voor nodig. Wel liefde, aandachte en de ruimte om te bewegen. Natuurlijk leg je speeltjes enz in de buurt van je kind, praat je er tegen enz. Dan komt het vanzelf goed. Voorlezen is ook leuk om te doen met je ukkie. 


    Anemoontje
    Bijdrager
    #10329297 Quote

    Ik zou je graag tips willen geven, maar vooral ook erkenning. Volgens mij gaat het ook gewoon zo het eerste jaar met baby’s. Onze kleine meid is 8,5 maand.

    Wij staan 07:00 op en dan is aankleden ook brullen dus hup hup! Dan in de box om de fles te maken dat is nog harder brullen (ik zet alles de dag ervoor al klaar) dit helpt in m’n eigen frustratie. Na de fles geef ik nog een broodje dus dan ontbijten we gezellig samen aan tafel. Vind hij de kinderstoel niet leuk? Dat was hier een onwijze uitkomst echt een verrijking om erbij te mogen zitten. Dan kan je zelf ook rustig ontbijten. 

    Vervolgens is het hier niet veel anders. Soms wordt er zelf gespeeld maar soms ook niet en dan tel je inderdaad af. Als het mooi weer is ga ik dan maar even wandelen en als het niet zo is dan maar 20 minuutjes babytv. Bij ons was 7-8 maanden ook een frustrerende periode tot ze zelfstandig kon zitten (met kussens rondom tegen vallen) en ze nu zelf wat langer kan spelen. Maar deze frustratie komt ongetwijfeld weer terug bij het willen lopen. 

    ik denk dat je het hartstikke goed doet en trots mag zijn en het moederschap nou eenmaal aanpoten is, maar wie weet komen de gouden tips dan lees ik mee!

     

    #10329298 Quote

    Wat je omschrijft ziet er prima uit hoor, ik denk dat ik zo ongeveer hetzelfde doe. Mijn dochter is een heel makkelijke baby. Dat maakt alles makkelijk. Als jouw kind wat gaat tijgeren wordt alles een stuk leuker voor jullie allebei! Ik denk dat het vooral daarop wachten is maar dat kan niet lang meer duren.

    Ik kan die van mij bijvoorbeeld ’s ochtends wel een kwartier/halfuur gewoon een beetje laten rond tijgeren. Ze komt blij uit bed en gaat dan op onderzoek uit. Ik kan rustig koffie drinken, ontbijten en haar ontbijt klaar maken. Dan gaat ze mee de badkamer in en ik geef haar wat speelgoed en ik maak me verder klaar. Vaak gaan we daarna een uur wandelen, wij hebben een stadsboerderij op loopafstand, dus dan gaan we even naar de schapen schreeuwen (😂). Dan gaat ze naar bed (09:30) en slaapt meestal maar 45 minuten, dan is ze soms wel moe, maar niet chagrijnig. Nu eten we fruit en doen we iets meer activiteiten (zingen, dansen, stoeien op bed, boekjes voorlezen, oefenen met praten of bewegen, spiegel kijken). Dan gaan we weer naar buiten, gewoon een tijdje wandelen of naar de bieb/winkel. Ook kan ze zich vermaken met in de tuin rond kruipen (wij hebben een groot gazon en veel planten/bomen dus genoeg te zien). Dan lunchen en weer naar bed (13:30) en slaapt ze meestal anderhalf uur. Dan natuurlijk weer eten, flesje drinken en kan ze vaak even een tijdje alleen in de box spelen (rust momentje), ook einde middag gaan we meestal iets doen.. Dus ik ga wel vaak 2-3x per dag erop uit anders weet ik op een gegeven moment ook niet meer wat ik moet doen. Regelmatig ga ik ook op bezoek bij vrienden met kinderen. Daarna avondeten en dan neemt papa het over (andersom als papa de hele dag met de baby is geweest). Vaak is het dan ook stoeien, spelletjes doen (kiekeboe) of oefenen met bewegen of praten. Dus ieder blok ziet er een beetje hetzelfde uit. Eigenlijk juist dat eeuwige eten en drinken vind ik zelf nog wel eens irritant. Maar ja, nog even en dan kan ze dat ook meer zelf doen. Dit ritme hebben we nu al een paar weken (ze is nu 8 maanden).

    Ik had er ook een andere voorstelling bij hoor. Dus wat dat betreft ook herkenning. Als ik moe ben zit ik naar haar slaapmomenten toe te leven en kan ik me echt slecht over voelen. 


    MelsD
    Bijdrager
    #10329305 Quote

    Ik denk dat iedere ouder/moeder dit bij een eerste kindje het eerste jaar wel enigszins ervaart. Gevoel dat je van voeding naar voeding leeft en je kindje moet ‘entertainen’. In werkelijkheid heeft zo’n jong kindje helemaal niet zoveel entertainment nodig. Afwisselen tussen de box, spelen/liggen op de grond onder een babygym, in een wippertje (trip trap met babyset bood ook uitkomst als ik aan tafel zat te eten) en voor ze zingen/tegen ze praten is volgens mij meer dan voldoende. Autoritjes en wandelingen waren hier ook een hit.

     

    Wees vooral niet bang dat je het fout doet, want zolang je de dingen met liefde doet kun je het in mijn ogen niet fout doen. Troost is: ze worden vanzelf groot en dan verlang je stiekem wel weer eens terug naar dat eerste jaar.

    Succes en probeer vooral te genieten.

    Lees ook: Alles over doorslapen

    gebruiker502448
    Bijdrager
    #10329306 Quote

    Mijn dochter is inmiddels 4, maar ik herken dit heel erg. Vond het echt doodvermoeiend en zat echt op de klok te kijken tot mijn man van werk kwam om het over te kunnen nemen. Als ik nu terug kijk dan deed ik het op zich prima (en jij dus ook!). Belangrijk is het gevoel van te moeten entertainen kwijt te raken. Baby’s en kinderen willen zich vooral geliefd voelen, erbij horen. Mijn dochter is nu supergelukkig als ze mee mag helpen in huis bij alles wat we doen. Onderdeel vh gezin zijn. Dus ga doen wat jij wilt doen en kijk hoe je je baby daarin mee kan nemen. In een stoeltje erbij als je de was doet. Uitleggen wat je doet, lekker muziekje erbij. Baby’s zijn blij als hun ouders ook blij zijn, dus zorg allereerst voor jezelf! Lekker ergens koffie gaan drinken (het mag weer). De natuur ingaan, sporten thuis terwijl je baby kijkt. En echt ze ontwikkelen zich vanzelf op hun tijd. Je hoeft dat niet zo te stimuleren, dat komt echt wel goed. Juist ze hun eigen tempo laten bepalen is heel goed en geeft ze zelfvertrouwen. Ik ben heel blij dat ik uit de baby tijd ben, voel me veel prettiger als kleuter moeder nu. Ik kan echt een band opbouwen met haar en toen ze baby was, had ik dat gevoel helemaal niet. Kwel jezelf niet met de gedachte dat je een slechte moeder bent en kom over je teleurstelling heen. Het is loeizwaar het ouderschap. Ik had het ook echt anders ingeschat. Lekker in het moment blijven en dan komt het goed. Genieten van jezelf en wat jij leuk vindt en dan komt het ook goed! 


    BenB
    Bijdrager
    #10329307 Quote

    Onze dag (ongeveer):

    – opstaan en een flesje

    – even spelen in de box, zodat we kunnen ontbijten. Evt Babytv (misschien niet pedagogisch verantwoord, maar ze vermaakt zich en ik heb mijn handen vrij)

    – slaapje van 45 minuten

    – wassen, aankleden, flesje en wandelen + slapen

    – flesje, zelf spelen/boekje lezen/zingen/dansen 

    – wandelen + evt slapen 

    – oefenhapjes 

    – fles

    – zelf spelen/bij ons aan tafel zitten

    – douchen/in bad, pyjama aan

    – fles en naar bed

    Onze dochter is overigens 4 maanden

    #10329324 Quote

    Heey lieve Michellex-

    Ook vanuit mij veel herkenning. Ons zoontje is nu 9 maanden maar ik noem mezelf ook een entertainmentbureau 😅. Ik vond de eerste maanden echt niet leuk, want ook hier een slechte slaper. 

    Wat je misschien zou kunnen helpen, is het flesje boven te geven? Ik lees in je verhaal dat je hem om 06.30 bij het opstaan eerst wast en aankleedt, en vervolgens beneden een flesje geeft. Hij moppert bij zowel het aankleden als het wachten op zn fles. Zou het kunnen helpen hem zijn fles boven al te geven? Dus 06.30 flesje maken, hem uit bed halen en lekker bij jou op bed het flesje geven en proberen wat te knuffelen en te spelen daarna. Als je hem daarna wast en aankleed moet hij misschien wat minder mopperen? 

    Beneden kun je hem, als je dit al wilt, een broodkorst aanbieden terwijl je zelf ontbijt. Gezellig samen aan tafel? Geen idee of dat natuurlijk zo werkt he bij jou! Ik merkte bij ons dat het gewoon veel beter gaat sinds hij alles mag eten, zelf kan zitten en kan tijgeren (sinds 7,5 a 8 maanden). 

    Als je probeert hem niet voor 09.00 u op bed te leggen doet hij misschien een langer dutje?

    Verder wil ik eigenlijk alleen maar zeggen dat je klinkt als een lieve mama die het goed wil doen. Het is gewoon heel zwaar dat eerste jaar en ik heb me ook zo schuldig gevoeld dat ik de eerste 6 maanden zoveel heb gehuild omdat ik niet van hem kon genieten. En sinds een klein maandje gaat het ineens, echt ineens, veel beter. Dat gun ik jou ook! ❤

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct