Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Wat te doen met mijn relatie

  • Auteur
    Berichten

  • Lelya
    Bijdrager
    #10151011

    Goedemorgen  ik ben nieuw hier.

    Ik lees al een tijdje mee en besluit toch wat te posten. Sinds anderhalf jaar ga ik om met ee. Ik hele leuke man. Hij is 10 jaar jonger als ik. Het was dan ook niet echt de bedoeling dat het een relatie zou worden. Vorig jaar februari (na 9 mnd scharrelen) heeft hij toen ook min of meer een punt erachter gezet om vervolgens 3 weken erna weer voorzichtig contact met mij op te zoeken. Hij had er een punt achter gezet omdat hij vond dat hij niet de man kon zijn die ik nodig had. Ik had alles op orde en kinderen en jij vond niet dat hij wat kon toevoegen. Overigens heeft hij er nooit problemen mee gehad dat ik kinderen heb. Maar hij wilt wel iets voor ze kunnen betekenen.

    Vorig maart begonnen we weer elkaar te zien en ik genoot er van zonder verwachtingen. Maar het ging toch een bepaalde kant op. Wel bleef hij erbij dat kennismaken met de Kids iets was wat hij nog niet wilde omdat hij zich daar niet klaar voor voelde.

    Weken/maanden gingen voorbij en we spraken veel over onze relatie. Het voelde seriues. We hadden alleen nog nooit elkaars familie en vrienden ontmoet. Wel waren we exclusief. Vorig jaar juni moest ik mijn spiraal laten vervangen. Ik had dat gedaan en kreeg enorme emotionele buien en ook buikpijn. Dus na bijna 4 mnd naar de gynaecoloog. Deze had het gecheckt en gaf aan dat hij eruit moest. Wat een opluchting 😌 . Ik voelde me stukken beter. Mijn vriend en ik hadden afgesproken dat we tot ik een andere voorbehoedsmiddel had gevonden (wilde het liefst geen hormonen meer) we het met condoom zouden doen. Nou jullie begrijpen het al. Dit is dus niet goed gegaan.

    Ik ben nu bijna 10 weken en al 5 weken zijn mij vriend in gesprek wat te doen. Twee weken geleden geleden heeft hij te kennen gegeven dat hij het niet wil. Hij is er mentaal en financieel (schulden) niet klaar voor. Ik daarintegen wil het 85% houden. Maar ben bang om hem kwijt te raken als ik het doe. Hij heeft ook aangegeven dat hij niet weet of onze relatie standhoudt als ik het houd. De enige reden dat ik het zou weghalen is om zijn redenen, zijn mening.. Want zelf heb ik het wel op orde. Maar word er ook verdrietig van. En begrijp me goed. We hebben geen ruzie we blijven praten. Maar we komen steeds lijnrecht tegenover elkaar te staan.

    Ik weet gewoon niet wat te doen 😢


    Dalia
    Bijdrager
    #10151027 Quote

    Heftig verhaal, je zal het met me eens zijn dat je op dit moment niet een stabiele relatie hebt om samen een kind op te voeden. Ik begrijp dat jij zelf wel de middelen hebt om dit te doen?

    Sta je ervoor open om je kind alleen op te voeden en hoe voel je je daarbij? Woon je op jezelf? Heb je genoeg hulp? Probeer het concreet op een rijtje te zetten..


    Lelya
    Bijdrager
    #10151034 Quote

    Ik woon op mijn zelf. Heb een eigen huis, auto, leuke baan, lieve Kids.

    Dus aan mijn kant staat me eigenlijk niks in de weg. Maar voel. Me wel schuldig tegenover hem. Dit is zijn eerste kindje. En dit is natuurlik niet de manier hoe wij het hadden bedacht.

    Maar weghalen is lichamelijk en geestelijk zwaar. Ik ben bang dat ook dan onze relatie onder druk komt te staan. Ben bang voor de verwijten. 

    En hij zegt dat hij van me houd en toekomst met mij ziet en zelf met mij wil trouwen. Maar dat het nu niet uitkomt..

    Hij vraagt mij hem. Twee jaar te gunnen om zijn dingen. Op orde te krijgen  


    Lelya
    Bijdrager
    #10151035 Quote

    Ik woon op mijn zelf. Heb een eigen huis, auto, leuke baan, lieve Kids (Tieners) .

    Dus aan mijn kant staat me eigenlijk niks in de weg. Maar voel. Me wel schuldig tegenover hem. Dit is zijn eerste kindje. En dit is natuurlik niet de manier hoe wij het hadden bedacht.

    Maar weghalen is lichamelijk en geestelijk zwaar. Ik ben bang dat ook dan onze relatie onder druk komt te staan. Ben bang voor de verwijten. 

    En hij zegt dat hij van me houd en toekomst met mij ziet en zelf met mij wil trouwen. Maar dat het nu niet uitkomt..

    Hij vraagt mij hem. Twee jaar te gunnen om zijn dingen. Op orde te krijgen  

    #10151036 Quote

    Wat een lul. Ik vind dat je voor je eigen geluk moet kiezen. En als ik je goed begrijp is dat voor om het kindje te houden. Hij zou hoe dan ook 100% achter je moeten staan en van je moeten houden. Of je nou zwanger bent of niet. Als zwangere juist meer! 


    Sanne1979
    Bijdrager
    #10151042 Quote

    Als jij het wil houden en je situatie is ook op orde dan lijkt mij de keuze duidelijk. Je vriend is er zelf ook bij geweest dat je nu 10 weken zwanger bent, maar “het is nog niet het moment”? Sorry hoor, wat een lapzwans. Neem je verantwoording. Een kind weghalen is niet niks en ik ben bang dat deze relatie jou toch geen geluk zal brengen, want er is steeds wel wat en dan krijg je later misschien heel veel spijt als je het hebt laten weghalen.

    Meid, heel veel sterkte en volg je gevoel.

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    MxK
    Bijdrager
    #10151047 Quote

    Heftig joh, en kan me voorstellen dat het heel moeilijk voelt. Ik denk dat het hierin heel belangrijk is om naar je eigen gevoel te luisteren. Wat wil jij? En dan niet met je hoofd, want je geeft aan dat je alles op orde hebt voor een kindje dus dat zit wel goed. Maar met je hart. Wat vóelt goed? Neem voor jezelf een besluit waar jíj je goed bij voelt. Ongeacht de ‘omstandigheden’. Een kindje heb je voor je leven. Je relatie zoals je die omschrijft is vrij onzeker. Mocht je bereidt zijn om alleen voor dit kindje te gaan als het uiteindelijk zo loopt, dan zou ik het niet van je huidige relatie af laten hangen.


    Lelya
    Bijdrager
    #10151058 Quote

    Vanaf dat ik het wist dacht ik we komen er wel uit. Het is schrikken maar we gaan ervoor. Ik was dus vanaf het begin eigenlijk alleen bezig met OMG hoe gaat mijn omgeving reageren? 

    En toen de bom dat hij het niet wilde. Hij heeft naar eigen zeggen wel echt over nagedacht maar dat hij het maar niet ziet. En dat hij de praktische zaken ook niet ziet zitten. We wonen een uur uit elkaar en hij werkt veel! Maar ik zie daar wel mogelijkheden in. Misschien niet helemaal ideaal maar ook niet onmogelijk. Dit kindje vertrouwt op mij.

    Beide opties voelen als mijn verantwoordelijk en dus ook op mijn schouders. Terwijl wij idd er beide bij waren en we wisten wat de risico kon zijn.

    En ja we heben het er weleens over gehad over kinderen en ook wat we zouden doen als ik zwanger zou raken (want niks is 100%) en toen was het nog van ja het zou wel schrikken zijn maar het komt echt wel goed. Nu zegt hij dat ook maar ja nu lijkt het alleen dat het goed komt als ik het laat weghalen. 


    MamaLies
    Bijdrager
    #10151075 Quote

    Wat een nare situatie maar eerlijk gezegd zou het voor mij geen moeilijke, ik zou gaan voor mijn kindje. Wat hierboven al staat en door jou zelf ook, je relatie is niet heel stabiel en jij zelf wel dus zou je zelf voor je kindje kunnen zorgen, en wellicht draait hij bij als het eenmaal zo ver is. Weet hij al dat jij het wel wilt houden? Reageert hij dan wel normaal of gelijk met dan wordt het niks tussen ons oid want dan weet je denk genoeg, hij wist zelf waar hij aan begon toen hij onveilige sex met je had, als het met je wol trouwen in de toekomst dan wil hij dat nu ook. Ik snap dat hij wat dingen op orde moet krijgen, het is altijd even schrikken voor de man (en vrouw) als er een kindje komt maar daar hoeft hij niet twee jaar over te doen en ook niet te zeggen dat het kindje dan maar weg gehaald moet worden.. sorry als ik onaardig overkomen maar ik voel gewoon dat je apijtngaat krijgen als je er weghaalt en hij over een jaar ook de deur uit stapt.. heel veel succes met je keuze, als je hem maakt, doe hem dan met heel je hart! 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct