Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Weer proberen na miskraam / curretage

  • Auteur
    Berichten

  • Anoniem
    #5668847 Quote

    Hoi lieve dames… Jeetje wat een verhalen hier… Ik hoop van harte dat jullie stuk voor stuk straks allemaal een gezonde zwangerschap mogen meemaken. De eerste weken wel met een randje denk ik na die ervaringen… Het onbezorgde is er dan echt wel vanaf. Maar hopelijk krijg je na verloop van tijd weer vertrouwen in je lichaam!

    Helaas heb ik zelf 25/10 een miskraam gehad. Het bloeden is gestopt en we zijn vol goede moed weer begonnen. Bij onze eerste was ik binnen no time zwanger en heb ik me negen maanden zo goed en energiek gevoeld. Het geluk straalde er vanaf en we zijn nu de trotse ouders van een hele lieve dochter. Ik zou zooo graag nog een keer zwanger willen zijn. Het doet af en toe gewoon pijn zo diep zit die wens… Na negen maanden was het dan ‘eindelijk’ gelukt en we waren zo blij!!! Helaas kreeg ik na een week krampen en wist meteen dat t mis was. Mijn blijde gevoel was ook helemaal weg. Niet veel later begon het bloeden. Ben er echt zo verdrietig van geweest en voelde mezelf zo leeg. Kwam ook niks uit mijn handen. Nooit gedacht dat het zo’n impact zou hebben.

    Nu zijn we vol goede moed weer begonnen. Maar die onbezonnenheid zoals bij mijn eerste zwangerschap… Nee ik denk dat dat nooit meer terugkomt… Zeker het eerste trimester zal extra spannend zijn. Maar goed, eerst maar weer eens zwanger zien te worden!

    Heel veel warme groeten voor jullie!!!


    Jaetje
    Bijdrager
    #5669054 Quote

    Hoi Sneeuw, Moonii en Elisabeth,

    Fijn dat jullie je verhaal ook komen vertellen. Herkenbare dingen weer. Moonii, dat was schrikken voor jou. Begrijp ik nou goed dat je twee miskramen uit één zwangerschap hebt gehad? Van een tweeling? Dat moet verwarrend geweest zijn voor je! Wat verdrietig. Hopelijk wordt de angst steeds een beetje minder.

    Elisabeth, ook voor jou heel verdrietig en herkenbaar. Hopelijk zijn jullie gauw weer zwanger! De eerste paar maanden even doorbijten inderdaad, dat denk ik ook.

    Sneeuw, ik herken jouw drang ook om extra op je lichaam te letten en stom genoeg twijfel ik soms nog: was het wel een miskraam? Ik heb het niet laten checken. Maar alles duidt erop hoor, inclusief witte zwangerschapstesten. Ik zoek zelf ook verhalen op op internet. Deels uit nieuwsgierigheid, deels omdat ik vragen heb.  Dan kom je ook de wonderlijkste verhalen tegen over de flinkste bloedingen die onterecht als ‘miskramen’ werden gezien en toch nog goed afliepen. Daarvan krijg ik dan weer de mafste ideeën in mijn hoofd. Ik merk gewoon dat ik het moeilijk vind om het helemaal los te laten. De wens is de vader van de gedachte! Ik denk dat het me pas lukt het af te sluiten als ik weer ongesteld word. (nog twee weken)

    Wij waren trouwens twee keer per ongeluk (of beter gezegd ongepland) zwanger en mijn vriend is er eerlijk gezegd iets minder aan toe dan ik. We hebben erover gepraat en hij wil nu nog een jaar wachten. Dat vind ik erg moeilijk, maar begrijp hem wel. Het zou geweldig zijn als je allebei hetzelfde wilt. Maar dat kun je niet afdwingen. 🙂 Het komt wel! 🙂

    Dus mogelijk schrijf ik hier wat minder of helemaal niet meer, om het wat meer los te laten voor nu. En ga ik me op andere dingen richten. Ik wens jullie toe gauw weer zwanger te zijn! Zonder angst en zorgen. (of zo min mogelijk)

    Allemaal het beste!!


    mama-3
    Bijdrager
    #5669069 Quote

    Hoi allemaal,

    Herkenbare verhalen!

    Ik weet niet of Jana dit nog leest; maar knap van je, het loslaten. Het is wel het beste, hoewel mijn ervaring is dat het af en toe op onverwachte momenten ineens weer heel erg leeft. Nadat wij een keer onverwacht zwanger waren en een miskraam kregen, voelde ik me een paar weken na het verdriet ook wel ‘opgelucht’, waarover ik me vervolgens weer schuldig voelde… Maar het gaf ook rust, het moest zo zijn, het was blijkbaar niet bedoeld te zijn.

    Inmiddels in september de 3e miskraam gehad, nu heb ik bovenstaand gevoel helemaal niet en is het verdriet weer fel. Doet het zeer. En maakt het onzeker, 1 keer een miskraam: okee, maar 3 keer? Mankeer ik dan toch iets?

    Ik heb overigens wel al twee gezonde zonen!

    Maar het gemis van een zwangerschap is er! Wij zijn niet van plan bewust te wachten, maar zien wel hoe het loopt. Ook niet heel bewust ‘aan het klussen’, zoals ik hierboven wel lees, maar het speelt onbedoeld wel door je hoofd. En weer een ongesteldheid is weer een teleurstelling.

    Ik vind het ook fijn om soms te kunnen lezen & schrijven, als je ervoor in de stemming bent, troost/begrip zoekt.

    Ik ben benieuwd hoe het met jullie gaat…! Allemaal het beste & sterkte!


    Jaetje
    Bijdrager
    #5669341 Quote

    Hoi mama-3,

    Ja, ik lees nog wel hier op het forum. Het loslaten lukt me nog voor geen ene meter! 🙂 Ik zei het wel stoer, maar ik ben er toch de hele dag mee bezig, merk ik. (Tussen de bedrijven door.) Ik wil het ook niet ‘wegstoppen’, dus geef ik er maar gewoon aan toe. 🙂

    Ik snap wel dat je je zorgen maakt. Logisch! Gelukkig heb je al twee kinderen. Heb je na je twee zoons drie miskramen achter elkaar gekregen? Dat is niet niks…. Echt verdrietig. Heel veel sterkte.

    Ik vraag me dat eigenlijk ook af: wanneer wordt het zorgwekkend? Of is het elke keer dat je zwanger bent, simpelweg 50% kans dat het goed of misgaat? Ik weet alleen dat de kans op een miskraam statistisch gezien per leeftijdsgroep verschilt. Maar ik weet niet of het iets betekent, als je er meerdere achter elkaar krijgt. Misschien hoeven we ons helemaal geen zorgen te maken en is dit gewoon toevallig. (doen we natuurlijk wel een beetje)


    mama-3
    Bijdrager
    #5669586 Quote

    Hoi Jana,

    Nou er zijn heel soms wel oorzaken te vinden. Iets met vitaminetekort, bloedstolling of genetisch. Bij herhaalde miskramen kom je in aanmerking voor bloedonderzoek.

    Ja dat loslaten is echt een ding, kan me voorstellen. En bewust stilstaan bij je emoties vind ik inderdaad ook belangrijk. Voor je vriend is zo’n vroege miskraam ook ongrijpbaar, hij kan er misschien niet zoveel mee? Hadden jullie al wel getest&gevierd;-)? Ik heb een miskraam na mn eerste zoon gehad, en na mn tweede zoon in febr (spontaan) en sept (10wk, curretage helaas). Ik heb ook 4 vriendinnen die op moment zwanger zijn, hebben jullie dat ook? Iedereen lijkt/is zwanger…

    Maar…ik ben nu zowaar overtijd…..!? Zou het??? Heel dubbel. Zin om te testen heb ik niet, ik merk gauw genoeg of het echt zo is. Bij een test hoort een feestje, vonden wij. Maar dat werd laatste keren niet zo gezellig;-). En een test is al lang niet meer vanzelfsprekend een kindje op komst… dus dan doe ik het liever zo.

    Maar daar ga je alweer. Een heel eind fantaseren over hoe je het wel of niet gaat doen bij een volgende zwangerschap. Heel irritant, maar waarschijnlijk herkenbaar voor anderen? Mijn man wordt er helemaal kriegel van:-)


    mama-3
    Bijdrager
    #5669587 Quote

    Om bij het berichtje van Sneeuw te blijven; ik was 3,5 week na de curretage weer ongesteld. Tot mijn verrassing, fijn. Het vruchtje was al wel een poos gestopt met groeien, dus misschien is het dan al aan het voorbereiden? Was dat bij jou (sneeuw) ook zo?

    Lees ook: Zwanger worden na een miskraam

    mama-3
    Bijdrager
    #5669588 Quote

    En, trouwens, ben je er al achter of je niet per ongeluk zwanger bent, ik lees dat je een paar weken geleden al gecurreteerd bent? Dan kan het natuurlijk wel zo zijn….;-)


    Jaetje
    Bijdrager
    #5669823 Quote

    Hee Mama-3, hoe is het nu met jou? Je was overtijd, vertelde je! Maar je wilde er niet teveel op hopen. Dat snap ik goed, maar de fantasie, die hou je niet tegen, he? Moeilijk, is dat, dat conflict tussen hoop/fantasie en je verstand die zegt: ‘rustig aan!’, met de mogelijke teleurstelling al in gedachte.

    En hoe is het met de anderen? Ik dacht: ik haal dit topic weer even naar boven. 🙂

    @mama-3, voor mijn vriend waren de prille zwangerschappen en dus ook de hele vroege miskramen, nog niet heel ‘echt’. Hij kan er inderdaad niet zoveel mee, dat klopt helemaal. Ik denk dat een man het heel anders beleeft. Wij voelen van alles in onze buik en in ons lichaam. Ik voelde me ook heel rustig ineens, toen ik zwanger was, een soort natuurlijke ‘oer’-rust. Zo heb ik me nog nooit gevoeld. Een heerlijk gevoel. Ik kijk er ook steeds meer naar uit, dat de kinderwens op een dag werkelijkheid wordt.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct