Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Wel of geen 2e kindje

  • Auteur
    Berichten

  • Boterbloempje
    Bijdrager
    #10474600

    Ik mag mezelf al 1,5 jaar mama noemen van een heerlijke dochter. We boffen ontzettend met haar. Tuurlijk zijn er wel wat hobbels op de weg geweest het eerste jaar, maar we mogen absoluut niet klagen. Ik merk de laatste tijd dat ik weer veel bezig ben met babydingetjes. Ik heb dan ook niets van spulletjes weggedaan er van uitgaande dat er een tweede zal komen. Het begint behoorlijk te kriebelen en zie ons gezinnetje wel bestaan uit 4 ipv 3. Mijn vriend twijfelt nogal geloof ik. Ergens wil hij het wel, maar vindt ons leventje op dit moment ook prima. Hij is volgens mij ook wel bang dat het ‘mis’ gaat, aangezien de eerste zwangerschap, geboorte en het eerste jaar van onze dochter zo soepel verliepen. En ergens diep van binnen ben ik dat ook wel. Ik ben inmiddels 35 en op dit moment lang niet zo fit als voordat ik de eerste keer zwanger werd. Dit is wel iets wat mijzelf dwars zit. Ik ben niet meer de ‘jongste’ en ben een beetje bang dat een mogelijk tweede zwangerschap veel zwaarder zal zijn dan de eerste, ook mede omdat ik toen topfit was en nu helaas niet meer. Ik werk er op dit moment wel aan, maar 4 keer in de week sporten zit er niet meer in. Hoewel onze dochter het vanaf het begin super deed, heeft het moederschap mij flink veranderd. De flinke hormonale shock, waar ik totaal niet op voorbereid was, wat medische probleempjes het afgelopen jaar en het hele corona gebeuren hebben daar ook flink aan bijgedragen. Daarnaast voel ik mijn biologische klok ineens behoorlijk tikken. Dat had ik de eerste keer ook, maar omdat ik zo snel zwanger was en de zwangerschap goed ging, verdween dat gevoel snel. Ook begint de directe omgeving wel duidelijk kenbaar te maken dat ze wel een tweede verwachten. Natuurlijk mag dit geen rede zijn, maar het voelt niet fijn als ze hier over beginnen. Dit maak ik trouwens ook kenbaar. en als ik dan nadenk over ons leventje zoals het nu is, voelt dat ook wel weer goed zo als het nu is. Het maakt me allemaal heel onzeker en brengt me ontzettend aan het twijfelen. Is ons gezinnetje met ons drietjes compleet of hoort er nog een kleine lieverd bij?

    #10474620 Quote

    Dat gevoel heb ik ook lang gehad, een 2e hoort erbij. Maar slaat helemaal nergens op. Je kan voor een 2e gaan als je dat graag wilt voor jezelf en anders niet.

    Wij laten het bij 1 door meerdere redenen (o.a. leeftijd en energie) en dat voelt nu goed. Kan ik ook een veel betere moeder zijn dan voor 2 en voel aan elke vezel in mn lijf dat ik het echt niet wil. Enige reden zou zijn het voor mn dochter te doen, maar dat is geen goede reden. Hoe vaak hebben broertjes of zusjes helemaal geen aansluiting met elkaar en zijn ouders constant gestresst en uitgeput omdat ze moeten rennen en vliegen met 2.
    Dus dit is hoe ik er nu tegenaan kijk en heb eindelijk geaccepteerd dat het goed is zo 😉

    Dus wat zegt je hart? En niet je verstand :p


    Esthy
    Bijdrager
    #10474641 Quote

    Hoi,

    Ik ben iets jonger (33) dan jij bent en ben net van mijn 2e kindje bevallen! Je moet natuurlijk alleen voor een tweede gaan als jij dat wilt, niet voor je omgeving! Vind het altijd een beetje asociaal om te vragen, maar dat hebben de meeste mensen niet zo door. Mij werd, toen ik 2 weken ervoor van de 2e was bevallen, gevraagd of ik nu voor een derde ging. Die vrouw had niet eens gevraagd wat de naam van deze baby was, maar vroeg al naar de volgende.
    Wij zijn wel voor een tweede gegaan, omdat ik echt voelde dat ik dat wilde en dat het gezin niet compleet was. Mijn man dacht er niet helemaal hetzelfde over, maar was daar “neutraal” in. 1 kindje was prima, maar van een tweede zou hij ook enorm veel houden, dus mijn wens was doorslaggevend.
    De zwangerschap vond ik iets pittiger, omdat je ook achter een peuter aan rent, maar was nog steeds vrij fit. Had meer zorgen over dingen die fout konden gaan, maar bekeek het per echo en per moment en alles was gewoon goed!
    Toen ze er was, heb ik echt wel even moeten wennen aan twee kinderen en de aandacht verdelen, maar nu 3 maanden verder hebben we echt wel onze draai gevonden.
    Alles kost net iets meer tijd, omdat je twee kinderen in moet pakken, maar ik ga nog net zo makkelijk met ze erop uit! In de reiswieg met een plankje voor de peuter, of baby in de draagzak en peuter in de buggy. Ik zou haar voor geen goud willen missen en zou zelfs wel een derde willen op termijn. Mijn oudste is dol op zijn zusje en blijft maar knuffels en kusjes geven!


    Lewis
    Bijdrager
    #10474644 Quote

    Lastig. Ik denk dat dit niet een praktische vraag is, als er wel geld en ruimte voor het kindje is. Alle argumenten die je voor of tegen noemt zijn geldig. Je gevoel moet doorslaggevend zijn. 

    Ik ben 38 en nu heel pril zwanger van de 2e. De eerste is nu 15 maanden, en dat was een zware enge zwangerschap met vervelende vroeggeboorte met vergiftiging en totaalruptuur. Ik heb zeker een half jaar over mijn herstel gedaan en de schade down under is nog steeds niet opgelost. De kraamperiode was ook zwaar, ik kon weinig en had een huilbaby. Als je het me toen vroeg had ik heel stellig gezegd dat dit ons enige kind zou blijven. 

    Maar dingen gingen beter, en vanaf een maand of 8 dacht ik al regelmatig aan een tweede. Mijn man wilde het sowieso graag. Dus dat stukje ken ik niet. Maar ik ken wel de angst dat alles weer zo loopt, of erger. Ook heb ik inmiddels 15 maanden slaaptekort en heb ik weinig aan mijn fitheid gedaan sinds de geboorte, behalve herstel. ook zal ik deze zwangerschap geen rust kunnen houden als toen, ivm dreumes, en dat was toen ivm risico op vroeggeboorte wel echt nodig. Dus ja ik ben bang. Maar het houdt me niet tegen, omdat ik het echt heel erg graag wil. De wens is groter dan de bezwaren.

    Dus zoals ik het zie weet je gewoon of je het wil of niet. Je voelt het, ondanks alle argumenten voor of tegen. Als je twijfelt, dan zou ik proberen je gevoel te zoeken. 


    Alicjaa Alicjaa
    Bijdrager
    #10474671 Quote

    Ik herken je gevoel wel! Wij wouden graag een tweede erbij en was super snel zwanger echter werd dit voorons een miskraam die ook niet heel goed verlopen is. Maar mijn vriend en ik hebben er ons beiden op ingesteld graag dit jaar hopelijk nog zwanger te mogen worden en zo niet dan is het goed en hebben we een gezonde en gelukkig zoontje die niks te kort komt.

    En mensen vinden overal wat van maar kinderen krijgen is niet zo van zelfsprekend.

    Wat je kan doen is je gevoel volgen en samen met jou man de keus bepalen!


    Boterbloempje
    Bijdrager
    #10475075 Quote

    Bedankt voor jullie berichtjes. Ik probeer al sinds gisteren een bericht te typen, maar ik kan hem steeds niet plaatsen. Hopelijk lukt het nu wel. Ik heb er nog eens uitgebreid met mijn vriend over gepraat. We zijn tot de conclusie gekomen dat we beiden graag een tweede kindje willen, alleen niet nu meteen. We willen het liefst nog even wachten totdat onze dochter 3-4 jaar is. Maja dan ben ik rond 37-38 en daar zit voor mij toch wel een knelpunt. Zwangerschappen op iets latere leeftijd brengen meer risico’s met zich mee en dat maakt me wel angstig. Vooral omdat de eerste zwangerschap zo makkelijk verliep. Ik denk dat ik binnenkort mijn verloskundige hier eens over bel. Ik ben in ieder geval blij dat we toch op een lijn zitten, nu kijken hoe we verder gaan.

    #10475146 Quote

    Hey! Goed dat je dit opschrijft!

    Wat meerdere mensen ook al zeggen: ik zou alleen voor een tweede kindje gaan als de wens er (op dat moment) is. Ik had altijd verwacht inmiddels (zoon is net 2) al wel zwanger te zijn van nummer 2, maar ook bij ons zijn we hier anders naar gaan kijken sinds ons zoontje er is. De hormonale veranderingen en het pittige eerste jaar (wat ook al is je kindje een relatief relaxte, makkelijke baby toch altijd wel zwaar is) maakt dat wij ervoor gekozen hebben in ieder geval nog even te wachten. Bij mij komt de wens in vlagen, eerst wist ik het echt niet zeker maar inmiddels merk ik dat ik steeds meer neig naar wel ooit een tweede kindje, maar als m’n zoon rond de 4 jaar is (dus over een jaar misschien beginnen).

    Wat betreft leeftijd: ik snap je punt, maar 37 is echt nog een prima leeftijd hoor! Je kunt ook misschien afspreken ‘ok, nu is ze anderhalf, we kijken vanaf dat ze 2 jaar wordt hoe we ons voelen en ergens op dat moment kijken we hoe het loopt’ zegmaar. Dan haal je die beslissingsdruk een beetje weg en voordat er dan een kindje geboren is, is ze sowieso al (bijna) 3.

    Mijn moeder heeft trouwens 4 kinderen, haar oudste geboren toen ze 36 was en de jongste met 42 (niet helemaal gepland geloof ik, haha). Dus leeftijd hoeft niet altijd iets te zeggen!

    #10475742 Quote

    Wat leeftijd betreft, mijn oudste zus was 40 toen ze haar derde kreeg. Ging allemaal goed. 


    Moradora
    Bijdrager
    #10475753 Quote

    Qua leeftijd, ik ben nu 39 en hoogzwanger van de 3e. Ik moet zeggen dat ik ondanks kwaaltjes makkelijker door deze zwangerschap heen ga dan de andere 2. Ik was ook sneller zwanger dan bij de eerste 2. En de kleine meid doet het super in mijn buik. Laat je niet tegenhouden door je leeftijd daar krijg je later geheid spijt van. De ene zwangerschap is de andere niet en je leeftijd bepaalt niet (perse) hoe die verloopt.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct