Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Geslacht 3e kind

This topic has been reported for inappropriate content

  • Auteur
    Berichten

  • Mamajuul
    Bijdrager
    #10337500

    Hoi allemaal, Ik ben nu 23 zwanger van mijn derde zoon en ik vind het soms lastig dat ik hier zulke wisselende gevoelens bij heb…ik ben soms heel blij met 3 knullen, dan zie ik drie van die stoere boys later voor me en ik als “klein moedertje” ertussen, maar soms maken mensen in mijn omgeving opmerkingen dat ik weer  ga piekeren (heb na 20 weken echo ook even gepiekerd dat ik nu nooit dochter zou hebben enz). Vandaag nog iemand: “voor een moeder lijkt het me later wel eenzaam tussem al die jongens” of: “t zou leuk zijn als t nu een meisje wordt”. Vind het zwaar irritant dat mensen dit soort dingen zeggen en ik er weer over ga piekeren…zijn er mensen die dit herkennen en hoe kan ik positief blijven? (Leuke boysgezinsverhalen zijn welkom ;-)


    Kindersuprise
    Bijdrager
    #10337622 Quote

    Zelf geen ervaring met een mannengezin, maar mijn vriend heeft 4 broers en die hebben het altijd heel gezellig samen gehad (en nog steeds). Ze zijn ook allemaal gek op hun moeder. Inmiddels heeft zij 5 schoondochters waar ze ook gek mee is en wij met haar. 

    Ik kan me het gemis van een dochter wel voorstellen, maar zoons zijn ook geweldig en die schoondochters komen later ook in beeld. Dochters hebben is ook geen garantie op een sterkere band. 


    vleermuis
    Bijdrager
    #10338328 Quote

    Heel herkenbaar hoor! Ik kan me de lange pijnlijke stilte nog goed herinneren, die viel bij m’n schoonmoeder toen ik vertelde dat ons derde kind weer een jongen werd. Ze heeft uiteindelijk niks anders gezegd dan ‘o’.. Echt naar vond ik dat! Want zelf voel ik ’t ook heus wel zo soms, maar je wilt ook gewoon blij zijn met je 3 jongens en niet op ’t gemis gewezen worden. 

    Hier dus ook 3 jongens en ’t is oprecht echt een feestje, voor de kids. Ze zijn zo leuk samen en de jongste (net 2) heeft dezelfde passies en interesses als z’n broers en ze delen alles. Echt heerlijk om naar te kijken en ik geniet intens van hen en hun band. Nu zwanger vd 4e en voor mezelf hoop ik op een meisje, maar voor de kids zelf hoop ik op een jongen.

    Wat mij hielp trouwens, was ’t eerlijk zeggen tegen mensen. Dat je er ook gemengde gevoelens over hebt en ’t vervelend vindt als daar bepaalde opmerkingen over gemaakt worden, omdat je ook gewoon blij wilt zijn. Na ’t uitspreken viel ’t me op dat veel mensen begrip tonen en dat hielp mij. 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct