Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zaterdag wordt ie alweer één

  • Auteur
    Berichten

  • MikkieX
    Bijdrager
    #10344389

    Als je geen zin hebt om een ‘sentimenteel verhaal’ te lezen, lees dan vooral niet verder ;). 

    Zaterdag wordt ons zoontje alweer één. Een moment om terug te kijken op afgelopen jaar. En zo hee, dit was me er wel eentje.

    Als ik nu terug denk aan hoe we er vorig jaar op dit moment bij zaten – ik super zwanger, nog geen teken van een bevalling, maar omdat het een geplande keizersnede was wisten we dat we ‘over twee nachtjes op deze tijd’ waarschijnlijk ons zoontje zouden hebben. Niet wetend wat ons te wachten stond – wél denkend dat we het wisten. Ergens ook super naïef (ik dacht eigenlijk vooral aan een “instagram perfect plaatje”, met twee verliefde ouders in één bed met een lieve, slapende, knorrende baby).

    Maar jeetje, wat vond ik het zwaar zeg, met name die eerste periode. De borstvoeding, de gebroken nachten en last but zeker niet least het feit dat ik me totaal nog niet mezelf voelde – en dit véél langer duurde dan ik had verwacht. Voelde me niet direct overweldigd van geluk in deze nieuwe situatie, heb die eerste weken wel zo mijn “twijfels” gehad over het ouderschap en of we er wel aan hadden moeten beginnen. Totaal irrelevante twijfels natuurlijk – vandaar ook de aanhalingstekens – want natúúrlijk doe je het gewoon en was mijn zoontje naast de “twijfels” ook alles wat belangrijk was op dat moment. Maar die totale verandering van je leven – ik had wel wat tijd nodig om hieraan te wennen.
    Tegelijkertijd vond ik het feit dat ik dat gevoel had heel lastig. Want hoezo? Je hoort toch direct hartstikke gelukkig te zijn met een gezond, prachtig ventje? Waarom voel ik me dan niet zo? Had ik een postnatale depressie misschien?

    Ons zoontje bleek al vanaf moment één een pittig karaktertje. Veel huilen in het begin, veel ontevredenheid. En daarnaast natuurlijk sowieso alle onzekerheden die je hebt als nieuwbakken mama en papa. Het wennen aan je nieuwe rol, en ook wennen aan je nieuwe relatie ten opzichte van elkaar. Ik moest echt groeien in de moeder rol, waar ik eigenlijk had verwacht dat dit allemaal vanzelf direct “goed” zou zijn. Wist niet altijd wat ik moest met mijn zoontje, ben die eerste weken (toen papa weer ging werken) wel eens opgestaan ’s ochtends, met lood in mijn schoenen – de uren tellend tot papa er weer zou zijn. Probeerde overal controle over te houden. Waarom zit ie nog niet in een ritme (met ZES WEKEN)? Want ‘het boek zegt dat het kan’. Pas na een paar weken kon ik het wat beter loslaten en alles werd daardoor zoveel makkelijker. 

    En het groeide allemaal, werd steeds leuker en ik werd steeds relaxter. Het eerste lachje, de eerste keer rollen. Het heel duidelijk reageren op jouw persoon. De geluidjes die hij maakt, eerste hapjes, eerste stapjes, eerste woordjes. Ik kan nu oprecht zeggen dat ik (en al echt wel een behoorlijke tijd) van elke dag met hem enorm geniet. En oh, wat houd ik veel van hem zeg. Dat gevoel waarvan ik dacht dat het er metéén zou moeten zijn, maar waar ik even in moest groeien, is er nu hartstikke wel. Waar ik in het begin me afvroeg of ik wel ‘normaal’ was dat ik moest wennen aan de situatie, denk ik nu “dit hoorde er gewoon bij”. In ieder geval geldt dat voor mij – en volgens mij zijn er naast mijzelf nog heel veel vaders en moeders die dit ervaren.

    Wat een jaar, wat een jaar. Ik zou nu niet terug willen naar een jaar geleden – maar had het ook allemaal niet willen en kunnen missen.  Maar één ding dat ik me wel dit jaar heb voorgenomen is dat ik nooit slechts het “instagram perfect plaatje” zal schetsen en het moeilijke gedeelte van een eerste jaar als ouders zal verzwijgen. “Het hoort erbij” – ik had dat zo graag willen horen die eerste periode, maar helaas was er nog niemand die dichtbij mij stond die dit al had ervaren en er dus open over was. Dus ben ik dat wel: het hoort erbij en het wordt allemaal beter en leuker. 

    Jaar twee, kom maar op!


    CvdLB
    Bijdrager
    #10344466 Quote

    Wat een mooi verhaal en wat schrijf je leuk. Ik herken er veel van, je denkt te weten waar je aan begint en hoe je je gaat voelen, maar inderdaad eigenlijk heb je helemaal geen idee. 

    Mijn zoontje is in mei 1 geworden, mooi moment om terug te blikken. Gefeliciteerd en geniet van deze mooie tijd. De tijd en ontwikkeling lijken de afgelopen 3 maanden alleen maar sneller te gaan. 


    MamA J
    Bijdrager
    #10344470 Quote

    Gefeliciteerd! 

    Die eerste pittige maanden vergeet je ook gewoon snel. Nu met nr. 2 vallen de gebroken nachten en de hoeveelheid energie die t kost om voor zon ukkie toch ook weer tegen hoor! En nr. 1 wordt in september 3, dus geen eens lang geleden. En ja ik weet dat ze minstens zo slecht sliep als dr broertje nu, maar het weten en ervaren is toch anders 🙈


    Loethe
    Bijdrager
    #10344489 Quote

    mooi verwoord!! 

    en heeeeel herkenbaar!! echt precies hetzelfde meegemaakt, van keizersnede, borstvoeding issues, onzekerheid, twijfels, schuldig voelen etc etc

    goed en belangrijk dat je dit deelt!


    CvB
    Bijdrager
    #10344582 Quote

    Mijn jongste dochter je vandaag 1 jaar geworden! Ook geboren met geplande keizersnede. 

    Ik herken heel erg wat je zegt, maar vond het bij mijn tweede kindje gelukkig allemaal al wel veel makkelijker dan bij de eerste! 

    En ik ben eigenlijk alleen maar heeeel blij dat het eerste jaar erop zit, wij hebben ook een heeeeel pittig jaar achter de rug met onze 2 kindjes. Ben zo blij dat er nu meer rust in de tent komt en het baby-zijn eraf gaat! Laat dr maar gauw groot groeien, heeeeerlijk!! 

    Maak er een leuk feest van zaterdag!


    Sofaug
    Bijdrager
    #10345651 Quote

    Mooi geschreven!! Onze kindjes zijn op dezelfde dag geboren! Mijn dochter is afgelopen zaterdag ook 1 geworden! Super bijzonder en ik herken alles wat je schrijft! We hadden een intens (zwaar en mooi) jaar en dat is het nog steeds wel vaak. Een niet-doorslapend meisje met een heel pittig karakter en veel zorgen het afgelopen jaar (ook borstvoeding(sproblemen), daarnaast reflux, kma, en afgelopen jaar tot op nu heel, heel weinig slaap gehad). Pittig en ook ik had niet willen zijn waar ik nu afgelopen jaar was!

    Hopelijk had je zaterdag een mooie, zonnige verjaardag van je zoontje. Mijn meisje had iig een topdag, en ik ook. Op naar jaar 2!


    MikkieX
    Bijdrager
    #10345708 Quote

    Mooi geschreven!! Onze kindjes zijn op dezelfde dag geboren! Mijn dochter is afgelopen zaterdag ook 1 geworden! Super bijzonder en ik herken alles wat je schrijft! We hadden een intens (zwaar en mooi) jaar en dat is het nog steeds wel vaak. Een niet-doorslapend meisje met een heel pittig karakter en veel zorgen het afgelopen jaar (ook borstvoeding(sproblemen), daarnaast reflux, kma, en afgelopen jaar tot op nu heel, heel weinig slaap gehad). Pittig en ook ik had niet willen zijn waar ik nu afgelopen jaar was! Hopelijk had je zaterdag een mooie, zonnige verjaardag van je zoontje. Mijn meisje had iig een topdag, en ik ook. Op naar jaar 2!

    Jij ook gefeliciteerd! Wat toevallig! Ik kan je ook wat betreft een nog niet (altijd) doorslapend kind de hand schudden, net als dat pittige karakter ;). Heeft hij niet van een vreemde, aangezien zowel ik als zijn vader ook nogal een karakter zijn, haha. KMA lijkt me heel heftig, hier was daar gelukkig geen sprake van (zijn vrij snel van bv over gegaan op voeding obv geitenmelk, maar drinkt nu probleemloos ‘gewone’ melk). Maar wel dus veel huilen, ontevreden.

    Hopelijk gaat het met/bij jullie ook steeds beter! Vind het feit dat we het jaar gepasseerd zijn toch wel een dingetje (positief).
    En wat betreft het doorslapen: ik houd me altijd maar voor dat ik geen enkel persoon ken dat niet doorslaapt ’s nachts, dus ooit gaat het gebeuren.


    Sofaug
    Bijdrager
    #10345715 Quote

    @MikkieX kma is en was heftig ja. Ze mag nog steeds geen koemelk omdat ze er nog niet overheen is. En die karaktertjes komen straks als ze groter zijn ook vast goed van pas! 💪🏻

     


    Rozenmeisje
    Bijdrager
    #10345718 Quote

    Mooi geschreven! Ik word er wel een beetje sentimenteel van, met nog ca 4 weken te gaan en toch ook die spanning voor wat er komen gaat vind ik het fijn te lezen hoe iemand anders die eerste tijd ervaren heeft en dat dit niet alleen maar leuk is maar wel goed kwam. Bedankt voor het delen..

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct