Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zoon Van Bijna 2 Jaar Slaapt S Avond En S Nachts Niet In Eigen Bed Heeft I

  • Auteur
    Berichten

  • Lynnn
    Bijdrager
    #10599386

    Hi ouders,
    Ik hoop dat iemand de gouden tip voor ons heeft, want wij zitten ondertussen met onze handen in het haar. Onze zoon wordt in februari 2 jaar. Het is altijd al een gevecht geweest met het slapen, huilt al sinds baby af aan heel erg veel. Gelukkig is dit nu overdag een heel stuk minder, maar ’s avonds zodra hij naar bed moet, barst de hel los (zo voelt het ondertussen voor ons). We weten ons gewoon geen raad meer. We hebben al allerlei dingen geprobeerd, middagslaapje overslaan, eerder naar bed, later naar bed, zijn kamerindeling veranderd, in zijn bed bij zijn zus op de kamer, hem laten huilen en krijsen. Niks werkt, de enige oplossing die wij tot nu toe hebben is dat hij bij ons in bed slaapt. Dit is natuurlijk geen oplossing, maar na 2 jaar zoeken naar een manier zijn wij gewoon op. Het is zelfs zo erg dat ik op dit moment met een burn-out thuis zit (natuurlijk niet alleen hierdoor, maar het heeft er wel mee te maken). Inmiddels is hij een aantal keer gaan logeren bij opa’s en oma’s en het vreemde van het verhaal, hier slaapt hij de hele nacht door op zijn eigen slaapkamer daar!!! Wij snappen er allemaal helemaal niks meer van. Sorry voor mijn lange verhaal, maar ik ben zo op zoek naar iemand die misschien nog wat tips heeft voor ons. We weten het zelf gewoon echt niet meer. Alvast bedankt voor het lezen van mijn verhaal en ik hoor graag van jullie!
    Groeten, Lynn


    Mariemamma
    Bijdrager
    #10599402 Quote

    Ik ben bang dat hij bij jullie niet in zijn eigen bedje slaapt omdat hij weet dat hij zijn zin gaat krijgen als hij de boel compleet op stelten zet. Misschien met hulp van een slaapcoach of pedagoog kijken hoe je dit patroon kan doorbreken? Die kleintjes kunnen behoorlijk volhardend zijn als het gaat om hun zin krijgen weet ik uit ervaring. 


    Jetteketet
    Bijdrager
    #10599404 Quote

    Ja of er is iets wat hem ‘prikkelt’ in die kamer wat ons niet opvalt? 

    Soms kan het een bepaalde zoom zijn of dat er licht op een bepaalde manier nog de kamer in komt? Misschien wel even het uitpluizen waard. Of juist dat het te donker is, maar bij de andere slaapkamers niet etc. Er zijn best wat dingen die je slaap gemakkelijk kunnen beïnvloeden dus het blijft een interessante puzzel. Is er iets van het slaapritueel/ kamerindeling van bij opa en oma dat jullie anders doen? 

    Wat een puzzel zo, ik snap dat het heel vermoeiend is zo. Ik hoop dat jullie snel een oplossing vinden.

    Via het cb kun je ook een slaapcoach regelen volgens mij, misschien is dat nog een optie?


    Tesssa
    Bijdrager
    #10599409 Quote

    Dit klinkt idd wel pittig! Ik herken het gedeeltelijk. Onze dochter (nu 3,5 jaar) in soms een hele goede slaper, maar ook regelmatig niet.. Er zijn periodes geweest dat ze maanden elke nacht halverwege bij ons in bed belandde. En dan ineens weer maanden niet. Natuurlijk is elk kind anders, maar bij onze dochter hielp het heel erg om het gesprek er over aan te gaan en uit te leggen wat ‘normaal’  is en wat we van haar verwachten. En dat werkte op heel jonge leeftijd al goed. En nu natuurlijk nog beter.

    Bijv: sinds er hier een baby bij is die bij ons op de kamer slaapt, kwam ze ineens standaard halverwege de nacht bij ons. Ze vond het niet eerlijk dat wij met z’n 3-en in een kamer waren en zij moest alleen… Maandenlang verhuisde mijn man halverwege de nacht naar haar kamer om te voorkomen dat het hele huis wakker werd. Maar ja, ideaal is anders. Een paar weken terug hebben we haar uitgelegd dat papa’s en mama’s altijd samen slapen en grote meisjes alleen. En dat haar vriendinnetjes en hun papa’s en mama’s dat ook doen. En van de een op andere dag komt ze halverwege de nacht niet meer bij ons en slaapt ze weer hele nachten in haar eigen bed. Daarvoor ook al eens met andere verhalen/uitleg geprobeerd, maar blijkbaar viel toen het kwartje niet. Nu dus wel.

    Wie weet helpt het ook bij jullie, ook al is hij nog jong. Duidelijk zijn in wat je van hem verwacht (en wellicht belonen als hij het doet) kan helpen. En dan met kleine stapjes beginnen. Bijv eerst zonder gillen pyjama aan. Als dat goed gaat iets anders toevoegen etc.

    Wat bij ons ook nog wel hielp, was om als je een weekje op vakantie gaat of een keer ergens anders slaapt, het aan te pakken en het te doorbreken. Doordat de situatie sowieso anders was, lukte dat beter. En dan thuis voortzetten.. 

    Ik hoop dat jullie snel een oplossing vinden. 


    Lynnn
    Bijdrager
    #10599410 Quote

    @Mariemamma  Dat is iets wat inderdaad ook door ons hoofd gaat. Hij zit nu in een leeftijd dat hij zijn zin graag doordramt, dit gebeurd ook overdag. Ik ga eens wat informatie inwinnen voor een slaapcoach, dat is iets wat ik nog niet gedaan heb. Wel tips aangevraagd, maar die waren meer gebaseerd op een slaapritme van een pasgeborene. In ieder geval bedankt voor jouw reactie! 


    Lynnn
    Bijdrager
    #10599412 Quote

    @Jetteketet Daar hebben we inderdaad ook al naar gekeken. Het gordijn wat verder open gelaten toen het nog licht was, de deur naar de overloop open met het licht aan, de deur dicht, een nachtlampje aan, een wat feller lampje op zijn nachtkastje naast zijn bed, muziekje aan of juist muziekje uit. Zoveel dingen die kunnen ‘prikkelen’. Het is inderdaad een gepuzzel en er is zoveel om uit te proberen.. 

    Het slaapritueel hebben we bij de opa’s en oma’s hetzelfde gehouden, zodat dat wel gelijk blijft.

    Ik ga dat eens bij het cb navragen over die slaapcoach, thanks voor de tip! Geen idee of dat mogelijk is, maar zeker het proberen waard.

    Dankjewel voor jouw reactie!!

    Lees ook: Peuterpuberteit, over eigenwijs zijn en nee zeggen

    HeHoLetsGo
    Bijdrager
    #10599413 Quote

    Heel herkenbaar, in leeftijd en de drama al sinds geboorte! Hier van wanhoop ook allerlei dingen geprobeerd, van huis zegenen (zijn helemaal niet gelovig haha) tegen kwade geesten tot aan feng shui in de kamer etc. Slapen gaan is met huilen, wakker worden is huilen. Smorgens, Overdag, s avonds, altijd. Dan periodes van halve nachten wakker en dan weken een korte enkele keer een huiltje. Vermoeiend. Nu ook nog een baby.  En al helemaal dat ze dan bij logeren wel doorslapen.. wtf!! Snap je toch niets meer van..

    Wij hebben t vooral geaccepteerd. Veel mee-slapen overdag, samen slapen in bed. Dan maar in ons bed, al dan niet met hem vervolgens Pink Panter style sluipend in zn eigen bedje leggen. Een hele periode naast z’n bedje gewacht tot hij sliep. Een uitgerust kind slaapt ook beter, dat dutje eraf was hier geen optie. En opa/oma vragen een paar avonden je kindje bij júllie thuis in bed te komen doen? In de hoop dat de vibe van daar soort van meegenomen wordt in jullie huis?

    Wat zou acceptabel zijn? Ik bedoel, is het doel sneller laten inslapen? Langer doorslapen?


    Lynnn
    Bijdrager
    #10599415 Quote

    @Tesssa We proberen hem inderdaad wel uit te leggen wat er van hem verwacht wordt, alleen is dit inderdaad met zijn leeftijd nogal moeilijk. Het is ook best een eigenwijs ventje, heeft waarschijnlijk ook met zijn leeftijd te maken (bijna 2 is ook al nee, toch? haha). Maar misschien moeten we daar nog wat uitgebreider op in gaan. En inderdaad wat jullie aangeven, papa en mama slapen samen en kindjes slapen ook op hun eigen kamer.

    En alles in kleine stapjes misschien, de drama begint vaak al met het verschonen, daarna de pyjama aan, met tanden poetsen, niks gaat soepel! Zo vermoeiend en je raakt zelf ook gewoon gefrustreerd op een gegeven moment. Je probeert het niet te doen, maar als alles met zoveel moeite gaat en elke dag weer, dan ben je er op een moment echt zó klaar mee… Maar dat belonen als hij wel luistert vind ik wel een goede tip die ik zeker ga toepassen. 

    Dankjewel voor jouw reactie en de tips, het is zeker het proberen waard!


    Dijker
    Bijdrager
    #10599420 Quote

    Vreemde ogen doen dwingen en wat dat betreft blijven opa en oma wel vreemd. Twee zeker een leeftijd dat ze weten dat ze hun zin kunnen krijgen, maar laten krijsen is mij nooit gelukt. En wij hadden (hebben soms) hier ook drama met slapen. Uiteindelijk heeft het toch geholpen om 1 methode te kiezen, samen, wij als ouders, 1 front en alles exact hetzelfde. Terug gaan als hij gaat krijsen, troosten, instoppen en zeggen “slaap lekker, tot morgen” 

    Maar bleek later dat hij het tot lastig vond om zonder nachtlampje te slapen, sinds we die hebben gaat het beter. Ook 1 knuffel die hij doodeng vond, weggehaald. Soms bang voor z’n nachtlamp, halen we die weg voor die nacht. Soms moet die knuffel weer terug. Het is net een mini mens, niet elke dag dezelfde behoefte of angsten. 

    Maar ik zou zeker beginnen met 1 plan van aanpak en niet meer jojo’en van het een na het ander. En als hij al een beetje praat, kan je dat wellicht ook in samenspraak doen. Het grote jongen gevoel een beetje motiveren. 

    Succes! 

    Ps. Hier komt hij regelmatig snachts nog bij ons in bed, wij hebben zo bedacht.. als het goed is, doet ie dat niet meer als hij 10 is 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct