Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zwanger en veel stress.

  • Auteur
    Berichten

  • Sunnymom
    Bijdrager
    #10184358

    Lieve dames , heeft iemand hier ervaring mee of kan iemand me helpen?

    Ik ben 25 weken zwanger en heb enorme stress. Dit door 3 factoren, ;  de relatie met mij en mijn partner gaat voor het eerst in 10 jaar niet lekker sins hij weet dat ik zwanger ben heeft hij ineens een burn out ( hij zegt dat zijn rot verleden nu omhoog komt nu hij zelf een kindje krijgt) het is echt niet leuk om mee te leven. Hij heeft hier wel professionele hulp voor gezocht maar het is geen fijne situatie.  Hij drinkt ook elk weekend heel veel en doet weinig met mij voor de baby

    2 ik heb een manisch depressieve vader die heel erg aanhankelijk van me is en ontzettend veel aandacht van me eist (ben enig kind) en verwacht dat ik elke kom en na zijn negatieve gedachten kom luisteren

    3 mijn werk, ik heb het niet naar mijn zin op mijn baan en wil graag een andere baan na mijn zwangerschap, maar maak me zorgen om de financiën. 

    En dan hebben we natuurlijk nog die zwangerschaps hormonen ,  ik word elke dag wakker met een opgejaagd gevoel en ben elke dag aan het huilen 🙁  heeft iemand tips of ervaring voor me ? 

    Want wil het liefst zo min mogelijk stress in mijn zwangerschap maar het is me nu allemaal teveel

    Dank jullie wel X

    #10184376 Quote

    Hoi, gefeliciteerd met je zwangerschap! 

    Als er iets is wat ik heb geleerd bij het moeder worden, is dat jij nu en straks goed voor jezelf en de baby moet zorgen. De hormonen zijn echt klotedingen, soms word je er labiel /ziek/ zwak etc van maar je krijgt er ook een oerkracht van en het is aan jezelf wat je met dat gevoel gaat doen. Wat je ook doet, geef duidelijk je grenzen aan, ook tegenover jezelf. En plan heel bewust en regelmatig leuke dingen ter ontspanning, ook al lijkt dit moeilijk. Je huilbuien zıllen er toch wel zijn en het klotegevoel wellicht ook, maar je zult na een tijd zien dat het je wel goed zal doen. Misschien kan je hulp krijgen waar je baat bij hebt, de poppoli kan jou misschien hier bij ondersteunen. Overleg anders met je vk! 

    Tuurlijk is het erg vervelend dat je man nu ineens ‘uitgeburnt’ is, maar het is zijn proces bij het vader worden. Laat hem er professionele hulp bij zoeken en geef duidelijk je grenzen aan. Verder kan je hier niet zoveel mee. Het is niet erg dat dit gebeurd, als hij er maar wel wat mee doet ipv zo uitgeburnt door blijven gaan. 

    Geef je pa uitleg over je hormonen en zeg hem duidelijk wat jou dwars zit. Zeg dat het niet goed voor jou is om steeds negatieve dingen te horen. Waarschijnlijk is dit er bij jullie ingebakken dat hij steeds bij jou terecht kon, jammer dan maar nu even niet! Hij zal hier de eerste paar keer moeite mee hebben, herinner hem er dan weer aan. 

    Doe dit voor jezelf en je baby. En geniet van je zwangerschap! 

    Over je werk; ik zou daar voor nu geen veranderingen in brengen, want dan ga je het jezelf onnodig moeilijk maken. Vind het juiste moment hiervoor, maw wanneer je zelf weer lekker in je vel zit en weer de kracht hebt om hiermee bezig te gaan. Voor nu moet je dealen met andere dingen lijkt me.. en straks word je moeder en dat eist ook de nodige energie van je. 

    Succes!


    Helmaaa
    Bijdrager
    #10184417 Quote

    Wat een vervelende situatie. Ik kan je alleen maar een hart onder de riem steken door te delen over mijn eigen stressvolle situatie. Misschien voel je je dan minder alleen. Ik heb een burn-out en ben zwanger. De hele dag nauwelijks iets kunnen, veel afgezonderd zijn en ónder de spanning en emoties zitten maken deze periode vreselijk. Gelukkig heb ik een steunende omgeving. Ik heb verschillende dingen ingezet qua professionele hulp. Het voelt vaak uitzichtloos maar dat is het niet. Het is nu donker maar ooit kijk je terug en denk je, het was zwaar maar ik ben nu weer in het licht. 

    Toch wat tips: 

    – blijf communiceren met je partner. Kijk waar je gelijkwaardigheid kunt vinden in jullie relatie wat betreft jullie individuele gedachtes en emoties. Ik hoop dat, ook al heeft hij het zwaar, ook af en toe naar jou kan luisteren. Push hem nergens in. Bij mij helpt het ‘niet hoeven’ juist in het voelen van ruimte om tóch wat te doen (bijv. in huis).

    – praat met een goede vriend(in), liefst iemand die zwanger is geweest. Vooral om je ei kwijt te kunnen, niet omdat ze alle antw en oplossingen hebben, luisteren is vaak al heel fijn!

    – zelf zit ik niet echt op een roze wolk door alles. Maar jij misschien wel, kijk vooral met wie je dat kan delen. Even geen drama is ook wel s fijn! Moeder, tante, vriendin?

    – zorg dat je partner ook een vriend heeft om mee te praten om de druk v d ketel te halen. Als alleen jij dat doet, zorgt dat voor veel druk op jou en jullie. En het is denk ik gezond om ook buiten je relatie iemand te hebben.

    – verwen jezelf met een zwangerschapsmassage. Dat is het écht waard! Als je daar niet van houdt, iets anders qua ‘me-time’ zonder beschikbaar te zijn voor anderen (tel. even uit?) 

    – je kan via de huisarts vragen om een psycholoog maar als eerste stap, wat laagdrempeliger, een ondersteuner POH. Dat is een stap vóór de psycholoog en kan fijn zijn om even (neutraal) wat te luchten, je op ideeen te brengen, je eigen emoties ruimte geven. Het is echt fijn als er iemand tegenover je zit en begrip heeft voor jou, even alleen jou. Je kan diegene 1x of een paar keer zien, dat bekijk je per keer. 

    – ik ken de situatie met je vader niet dus is lastig daar iets op te bedenken. Wat ik wel denk is dat jij jouw leven moet leiden, en de toekomst ligt bij jou en jouw gezinnetje. Eigenlijk mag je wat egoïstischer zijn ook al voelt dat niet goed. Probeer het hem uit te leggen dat je er anders zelf aan onderdoor gaat en hij op meer mensen moet gaan leunen dan alleen op jou. Als jij weer sterker bent (of eigenlijk alles wat stabieler is) kun je er weer voor ‘m zijn. 

    – ik kan even niet meer teruglezen wie er drinkt. Een burn-out en drinken gaan iig echt niet samen. Hij móet er echt doorheen, hoe vreselijk ook. Ik weet alleen niet hoe je dit bespreekbaar maakt. Misschien kan een vriend of vader die boeman zijn. Blijf jij buiten schot (als het gevoelig ligt). Hoe eerder hij er doorheen gaat hoe meer hij straks klaar is om de papa te zijn die hij wil zijn. 

    – probeer iets voor jezelf te vinden, wekelijks naar zwangerschapsyoga oid. Dan vliegt die zwangerschap niet zo aan je neus voorbij. Ik wou zelf dat ik meer kon en dus ook meer kon ‘genieten’ van deze paar maanden. 

    Hoop dat je er iets aan hebt. Sterkte! 

     


    Helmaaa
    Bijdrager
    #10185497 Quote

    Hai, hoe gaat het met je nu?

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct