Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zwanger maar mijn vriend wilt het niet?!

  • Auteur
    Berichten

  • gebruiker917478
    Bijdrager
    #5681472 Quote

    Haii Fabienne,

    Ik lees net je verhaal en meid wat een vervelende situatie.
    Hoe gaat het nu met je?

    Ik ben blij te lezen dat je intussen je moeder in vertrouwen hebt genomen, en dat ze je steunt! Het is allemaal heel spannend en een hele uitdaging. Maar jij kunt dit!
    Wat betreft jou ex! zijn reactie is ontzettend kinderachtig en absoluut onvolwassen! Moet je nagaan dat deze persoon 9 jaar ouder is dan jij.
    Hij wil voor jou beslissen wat er wat met jou lichaam gebeurt, nou ik kan je vertellen, NIEMAND maar dan ook NIEMAND heeft het recht om jou te vertellen wat je met je lichaam moet doen.
    Daar komt nog bij, hij is je nu gewoon aan het bedreigen en dit is strafbaar! Maak hem maar heel goed duidelijk dat jij niks van hem hoeft, en dat je hem ook niet meer in de buurt wil hebben.
    Als hij je op de een of andere manier blijft lastig vallen kun je hiermee naar de politie! dus mocht hij je telefonisch bedreigen via voicemail of app of smsjes… bewaar deze als bewijs!

    focus je op het mooie wondertje dat in je groeit! Het is en gaat niet heel makkelijk worden, maar het wordt wel iets heeel moois. Koester het.
    Ik ben zelf ook nog jong, en bijna 35 weken zwanger. Ik vind het doodeng maar tegelijkertijd wordt het de mooiste uitdaging van mijn leven. Ook bij mij was het niet gepland, maar mijn vriend heeft me altijd gesteund. Ik snap dat het voor jou heel moeilijk is geweest omdat je zo onder druk bent gezet door je ex, hierdoor heb je niet kunnen genieten en heeft er een druk op je gelegen die niemand hoort te hebben tijdens de zwangerschap. Ik hoop echt dat alles vanaf nu beter wordt voor je.
    Want het is zoiets moois en echt een geschenk!

    Laat niet met je sollen hoor… jij staat net zo sterk, misschien nog wel sterker dan die lul (sorry voor mijn verwoording) van een ex van je!

    Veel sterkte!

    Liefs Daantje


    gebruiker333871
    Bijdrager
    #5681492 Quote

    Ik heb even je verhaal gelezen. Wat heftig!

    Ik moet zeggen dat ik je ex erg kinderachtig vind en dat hij je zo blijft pushen om het weg te laten halen. Fijn dat je je moeder, zus en oma in vertrouwen hebt kunnen nemen en dat ze je steunen.

    Ik zou het ook niet kunnen een leventje te beëindigen.

    Ik hoop dat de rust weder gaat keren en dat je mag gaan genieten van een mooie zwangerschap! De 9 maanden zijn zo om. (ik zeg dit ook mede omdat ik maar 10 weken bewust heb kunnen genieten van een wondertje dat in mij groeide. Wij kwamen er achter dat “we” zwanger waren toen ik 7 maanden zwanger was)

    De onzekerheid vreet aan je. Geeft ook stress.

     


    Alicia1984
    Bijdrager
    #5681542 Quote

    Hoi Fabienne,

    Ik heb alles gelezen. Wat een heftige situatie. Nu komt de ware aard van je ex in ieder geval naar boven. Jammer dat het nu pas is en dat je al zwanger van hem bent.

    Sorry, maar wat een ongelooflijke idioot is hij zeg. Hij gaat wel héél ver. Ik kan me nu ook goed voorstellen dat hij zijn andere kind niet mag zien.

    Dat hij je probeert te dwingen tot abortus is zó fout. En zijn argumenten ‘het kan altijd over een paar jaar weer’ zijn ook fout. Zo mag je namelijk nooit denken.

    Het lijkt me alleen wel heel moeilijk om een kindje te krijgen van zo iemand.. het kind zal je toch aan hem blijven herinneren en hij blijft de biologische vader.

    Wat betreft abortus.. dat is iets wat je, als je het al doet, echt zo vroeg mogelijk moet doen. Liefst vóór een kloppend hartje. Dan nog blijft het naar, maar hoe langer je wacht, hoe meer je gehecht raakt en hoe meer ‘mens’ je kindje al is geworden. In jouw situatie ben je er eigenlijk al heel duidelijk over dat je het niet wilt laten weghalen. Ik denk dan ook dat je er veel spijt van zou krijgen, als je dat toch zou doen.

    Heel veel sterkte nog met de situat3ie.

    #10025622 Quote

    Hoi Fabienne 

     

    Ik ben benieuwd hoe het nu met je gaat.

    Ik zit een een vergelijkbaar verhaal.

     

    Groeten Brigitte


    Anomiem
    Bijdrager
    #10025647 Quote

    Ik ben pas 21 en nu 8 maanden zwanger, mijn (ex) vriend.. die 5 jaar ouder is. Wou dit absoluut niet en heeft toen ook meteen de relatie verbroken toen hij wist dat ik het niet wou weghalen… ik heb het er wel erg zwaar mee gehad maar uiteindelijk wist ik dat ik het zelf ook wel kon.. ik dacht aan de positieve dingen, zoals nu hoef ik met niemand een discussie aan te gaan hoe ik mijn kind opvoed. Ik heb er geen moment spijt van gehad dat ik de beslissing heb genomen om dit alleen te doen.. ik dacht dat mijn moeder ook helemaal zou flippen omdat ik nog jong ben en nog thuis woon.. maar ze pakte het erg goed op en kan nu niet meer wachten tot de baby er is..

     

    ik hoop dat je er iets aan hebt, het is jou beslissing !!

     


    Mama-tje
    Bijdrager
    #10025739 Quote

    Ik was ooit een tienermoeder’ 16 jaar en zwanger.

    Mijn ex wou het ook niet en begon direct over abortus.

    Hoe jong ik ook was’ ik wou het niet en ging er 100% voor.

    Mijn ex bleef uiteindelijk toch’ maar mijn vrouwelijke oerkracht ging aan het werk’ ik kreeg een gezonde mooie jongen Dylano.

    De relatie liep op de klippen’ de verantwoordelijkheden ontbraken in elk opzicht’ dus heb er een punt achter gezet.

    Nu heb ik inmiddels 3 zoons en 1 dochter en de 5e op komst.

    Mijn huidige partner houd van de oudste als zijn eigen zoon.

    Als ik mijn zoon in zijn donker bruine ogen kijk’ zal ik me niet voor kunnen stellen hoe mijn leven zonder hem was geweest.

    Dus meid’ wij vrouwen bezitten een oerkracht’ waar we trots op kunnen zijn dus jij ook.

    En als hij jou dwingt om zo’n moeilijke keuze te maken tja’ sorry dat ik het zeg maar dan houd hij niet genoeg van je.

    In een relatie steun je elkaar in welke situatie dan ook’ en sta je achter elkaar.

    En hij heeft zelf ook sexuele voorlichtingen gehad’ en weet net zo goed dat baby’s niet van de ooievaar komen.

    Volg je eerste ingeving’ dat is meestal de juiste’ met of zonder hem.

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool

    ElsieJoy
    Bijdrager
    #10027736 Quote

    Oef, wat lastig! Wat naar dat je vriend er zo in staat. Ik ben op mijn 19e ongepland zwanger geworden en zowel mijn vriend als mijn moeder hebben er zo sterk op aangedrongen dat ik een abortus zou laten uitvoeren dat ik dat uiteindelijk heb laten doen. (Mijn hoofd was wel te overtuigen, maar mijn hart niet.) Ik heb daar jarenlang enorm veel spijt van gehad, en ondanks dat mijn relatie niet meteen over ging destijds, is die abortus en het gebrek aan emotionele steun van mijn toenmalige vriend wel de reden geweest dat de relatie uiteindelijk ruim 2 jaar later alsnog stuk liep. Hij kon gewoon niet begrijpen hoe graag ik dat kindje wel gewild had en mijn moeder zag de abortus ook alleen maar als de ‘oplossing van het probleem’, niet als de oorzaak van mijn posttraumatische stressstoornis die ik eraan over hield. (Voor mij was die abortus dus eerder het grote probleem.) 

    Inmiddels accepteer ik dat ik het verleden niet meer kan veranderen en dat ik dat kindje dus nooit zal gaan krijgen, en heb ik een veel prettigere vriend die mij wel aanvoelt en die ik veel liever zie als de vader van mijn toekomstige kinderen. Verder heb ik ook geleerd dat je jezelf er knap ellendig van gaat voelen als je probeert je eigen gevoelens opzij te zetten om ‘goed genoeg’ te zijn in de ogen van iemand anders. Je doet het dan namelijk toch altijd fout in de ogen van iemand. (Mijn moeder en vriend vonden het fijn dat het leven doorging zoals het was, maar andere vrienden lieten me als een baksteen vallen met de boodschap dat ik een moordenaar was.)

    Luister dus alsjeblieft naar wat je zelf wilt. Uiteindelijk ben jij degene die met jezelf en jouw keuzes moet leven. Heel veel liefs en sterkte de komende tijd! Hopelijk mag het allemaal zo gaan als jij het wilt.

    p.s.: dit hierboven is niet bedoeld als een pleidooi tegen abortus, maar als een pleidooi tegen je eigen gevoel negeren.


    gebruiker239523
    Bijdrager
    #10027936 Quote

    Wat wordt ik verschrikkelijk boos als ik jouw verhaal lees!

    Ik heb hetzelfde met mijn ex meegemaakt.

    Uiteindelijk heb ik wel een abortus laten plegen. Nooit doen is mijn tip. Ik heb er zo veel spijt van gehad. Ik heb een jaar bij de psycholoog gelopen om er weer bovenop te komen. En een eierstok verloren door complicaties van de abortus.

    Laat je niet bangmaken mer dreigementen over rechtszaken. Iemand  dwingen tot abortus is in Nederland verboden.

    Bewaar alle berichtjes van je ex in ieder geval.

    Uiteindelijk is het mij gelukt om een jaar later zwanger te worden zonder man met hulp van een kliniek. Ik verwacht mijn kindje over 3 dagen.

    Als je steun nodig hebt kan je mijn mail krijgen.

     

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct