Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zwanger maar mijn vriend wilt het niet?!

  • Auteur
    Berichten

  • gebruiker333871
    Bijdrager
    #5681492 Quote

    Ik heb even je verhaal gelezen. Wat heftig!

    Ik moet zeggen dat ik je ex erg kinderachtig vind en dat hij je zo blijft pushen om het weg te laten halen. Fijn dat je je moeder, zus en oma in vertrouwen hebt kunnen nemen en dat ze je steunen.

    Ik zou het ook niet kunnen een leventje te beëindigen.

    Ik hoop dat de rust weder gaat keren en dat je mag gaan genieten van een mooie zwangerschap! De 9 maanden zijn zo om. (ik zeg dit ook mede omdat ik maar 10 weken bewust heb kunnen genieten van een wondertje dat in mij groeide. Wij kwamen er achter dat “we” zwanger waren toen ik 7 maanden zwanger was)

    De onzekerheid vreet aan je. Geeft ook stress.

     


    Day-tje
    Bijdrager
    #5681472 Quote

    Haii Fabienne,

    Ik lees net je verhaal en meid wat een vervelende situatie.
    Hoe gaat het nu met je?

    Ik ben blij te lezen dat je intussen je moeder in vertrouwen hebt genomen, en dat ze je steunt! Het is allemaal heel spannend en een hele uitdaging. Maar jij kunt dit!
    Wat betreft jou ex! zijn reactie is ontzettend kinderachtig en absoluut onvolwassen! Moet je nagaan dat deze persoon 9 jaar ouder is dan jij.
    Hij wil voor jou beslissen wat er wat met jou lichaam gebeurt, nou ik kan je vertellen, NIEMAND maar dan ook NIEMAND heeft het recht om jou te vertellen wat je met je lichaam moet doen.
    Daar komt nog bij, hij is je nu gewoon aan het bedreigen en dit is strafbaar! Maak hem maar heel goed duidelijk dat jij niks van hem hoeft, en dat je hem ook niet meer in de buurt wil hebben.
    Als hij je op de een of andere manier blijft lastig vallen kun je hiermee naar de politie! dus mocht hij je telefonisch bedreigen via voicemail of app of smsjes… bewaar deze als bewijs!

    focus je op het mooie wondertje dat in je groeit! Het is en gaat niet heel makkelijk worden, maar het wordt wel iets heeel moois. Koester het.
    Ik ben zelf ook nog jong, en bijna 35 weken zwanger. Ik vind het doodeng maar tegelijkertijd wordt het de mooiste uitdaging van mijn leven. Ook bij mij was het niet gepland, maar mijn vriend heeft me altijd gesteund. Ik snap dat het voor jou heel moeilijk is geweest omdat je zo onder druk bent gezet door je ex, hierdoor heb je niet kunnen genieten en heeft er een druk op je gelegen die niemand hoort te hebben tijdens de zwangerschap. Ik hoop echt dat alles vanaf nu beter wordt voor je.
    Want het is zoiets moois en echt een geschenk!

    Laat niet met je sollen hoor… jij staat net zo sterk, misschien nog wel sterker dan die lul (sorry voor mijn verwoording) van een ex van je!

    Veel sterkte!

    Liefs Daantje


    FabienneVH VH
    Bijdrager
    #5681097 Quote

    Hoi meiden,

    ik weet echt niet meer wat ik moet doen. Ik heb het uiteindelijk aan mijn moeder verteld, ze schrok maar ze steunt me, welke beslissing ik ook maak ook al moet ik van haar wel goed nadenken of ik echt een kindje van mijn inmiddels ex wil.

    we hebben ontzettende ruzies gehad en hij heeft tegen mij en mijn moeder geschreeuwd dat het weggaat en anders doet hij het zelf. En als het wel geboren word, spant hij een rechtzaak aan en dan wint hij sowieso, dat soort dingen.

    ik heb vanmiddag mijn eerste echo gehad en ben nu bijna 11 weken en het was al een echt mensje, het hartje klopte. Dat kan ik toch niet weg laten halen? Ik zou mezelf dat nooit vergeven.

    heb morgen een afspraak met de verloskundige. Ik wil het kindje heel graag houden en heb veel steun van mijn moeder, zusje en oma. Maar ik ben bang dat mijn ex me nooit met rust laat. Hij wil het kind niet maar wil mij ook niet met rust laten, hij wil me meeslepen naar het ziekenhuis en het daar weg laten halen. Ik heb hem al gezegd dat ik geen alimentatie hoef, ik hoef niks van hem. Maar hij laat me niet met rust en ik ben heel bang als ik het houd, dat hij mij of mijn familie iets aandoet.

    help me alsjeblieft want ik word helemaal gek.


    FabienneVH VH
    Bijdrager
    #5678060 Quote
    #5678058 Quote

    Hoi Fabienne,

    Dit is goed hoor. Voor mijzelf misschien ook fijn!
    Je bent de eerste waar ik op reageer op het forum. Ik lees stiekem wel al weken met iedereen mee, maar jij bent ook voor mij de eerste die een beetje in hetzelfde schuitje zit!

    Als je je mailadres geeft dan zend ik je een mail!
    Ik ben niet echt bekend nog met deze site.. dus weet niet of je dat persoonlijk naar mij kan sturen of dat het in dit forum moet!?


    FabienneVH VH
    Bijdrager
    #5678049 Quote

    Hoi meiden,

    super bedankt voor jullie reacties. Ik vind het echt een hele moeilijke situatie. Ik ontloop mijn vriend eigenlijk ook een beetje, want telkens als wij met zn tweeen zijn, begint hij over een abortus, dat we het echt niet kunnen houden, dat ik over een paar jaar zo weer zwanger kan zijn als de situatie beter is en als ik dan amper reageer, begint hij vaak tegen mij te schreeuwen en dan loop ik weg.

    Ik begrijp zijn punten echt heel goed maar hij begrijpt mij niet. Hij is niet al wekenlang misselijk en moe, hij doet lekker zijn ding. Zelfs als ik een abortus zou doen, gaat hij eigenlijk liever werken dan dat hij meegaat. Fijn dat hij geld verdienen belangrijker vind dan met mij meegaan.

    Ik heb het er nog niet met mijn moeder over gehad, ik durf het gewoon echt niet. Ze heeft zelf psychische problemen en ik ben gewoon heel bang voor haar reactie.

    Ik denk dat mijn vriend niet bij zal draaien, zijn besluit staat vast. Als ik het houd, zal hij mij dat kwalijk nemen. Laat ik het weghalen, dan zal ik het hem kwalijk nemen. Ik houd echt heel veel van hem en wil hem niet kwijt, maar ik wil hem niet ‘haten’ omdat hij mij heeft gedwongen tot iets wat ik niet wilde.

    Ik weet niet of er een kantoor van Fiom in de buurt is van Alkmaar, daar woon ik namelijk in de buurt. Ik zou t fijn vinden om er met iemand over te praten die er ervaring mee heeft.


    @M1ch; zou je het fijn vinden om er met mij over te mailen of te appen? Dan heb ik het gevoel dat er tenminste 1 iemand is die mij begrijpt.


    Liefs Fabienne

    Lees ook: Uitgerekende datum berekenen - handige tool
    #5678042 Quote

    Hoi meid, wat een lastige situatie hè..

    Ik zit er zelf ook middenin. Vandaag 14,5 weken zwanger, ook ongepland en mijn vriend wilde liever abortus. Dit na een ook ongeplande zwangerschap in de zomer dat uitliep in een miskraam.. We zouden er toen wel samen voor gaan.

    Echte goede tips, adviezen etc. kan helaas niemand je geven. Je moet vooral naar je eigen gevoel en stem vanbinnen luisteren. Hoe moeilijk dit ook is, vooral wanneer anderen je trekken naar de andere kant. Wel raad ik je absoluut aan om (het liefst vandaag nog!) met iemand te gaan praten. Ook ik vond dit erg lastig en het heeft weken geduurd voordat ik bij sommige durfde aan te kloppen, maar het heeft mij zo erg geholpen en ben nog iedere dag blij dat ik het heb gedaan. Het gevoel dat je er tóch niet alleen voor staat geeft erg veel kracht en hoop.

    Zelf ben ik ook naar het FIOM gegaan. Zij steunen je in de keuze die je gaat maken en ook daarna helpen ze je verder. Dus óf in het verwerken van de abortus óf het zoeken naar oplossingen van “wat nu verder” wanneer je ervoor kiest het te houden! Echt doen! Zulke lieve vrouwen en ze kunnen veel voor je uitzoeken, denken mee en denken aan dingen die je zelf misschien helemaal vergeet doordat je hoofdje al vol zit met andere info..

    Ik had daar een afspraak rond de 9 weken zwangerschap, nadat ik al een hartje had zien kloppen op de echo etc. Ik heb mijzelf voorgenomen vóór de 12 wkn een keuze te maken. Dit omdat ik na 12 wkn absoluut geen abortus meer wilde doen en ik bang was anders al te veel gehecht te zijn aan de kleine draak in m’n buik..

    Tussen mijn vriend en mij bleef (en blijft) het moeizaam gaan. Wel is hij helemaal zelf gedraaid in zijn keuze en vond ook hij abortus na 10 wkn niet meer kunnen. Helaas draaien we nog steeds om elkaar heen en heb ik nog totaal geen zekerheid over onze toekomst samen.. Hij blijft mij dingen verwijten en vind dat ik zelf oplossingen moet gaan bedenken mbt bijv. woonruimte etc. want “ik wilde het kind toch niet weg laten halen..”!

    Wel blijf ik hopen en probeer ik sterk te blijven voor de kleine in mijn buik die blijft groeien en groeien. Stress is zo slecht voor je! Daarom moet je steun hebben van iemand meid, dit proces doorstaan kun je niet alleen!

    Nog steeds doe ik veel alleen qua dingen uitzoeken, want nog steeds zoek ik weinig contact uit mijzelf met familie en vriendinnen (tot grote ergenis van hen) maar de keren dat ik het wél heb gedaan hebben mij erg geholpen. Zo kan iedereen meedenken en misschien helpen! Dus meid, echt waar, zoek hulp, maar vooral steun! Het zal je helpen en het zal ervoor zorgen dat je de keuze die je diep vanbinnen misschien al heb gemaakt durft uit te spreken en durft te gaan volgen!

    Hou je taai! En hou me op de hoogte.


    Bloempje27
    Bijdrager
    #5677798 Quote

    Natuurlijk ben je in de war. Het is ook niet niks, zwanger zijn ongepland.. je bent nog jong, je vriend wil het niet. Geen situatie waar een ander naar zou verlangen. Maar geen hopeloze situatie. Ook voor jou is er een goede oplossing. Er zijn veel mensen in jouw omgeving die jou kunnen helpen en jou willen steunen. En anders kun je contact zoeken met de mensen die deze site gemaakt hebben.

    Home

    Wat ik altijd moeilijk vindt is dat veel mensen wel de seks willen, maar als er een kindje van komt, wordt het ineens een lastige kwestie. En natuurlijk kun je er alles aan proberen te doen een zwangerschap te voorkomen, maar als het dan toch wel zover is vind ik dat je ook je verantwoordelijkheid moet nemen.

    Meid: luister naar je gevoel. Voelt het niet goed? Hou het dan! Bedenk dat het wel een baby is die leeft, geen klompje cellen of zoiets. Je krijgt er ongetwijfeld spijt van als je een abortus doet. Laat je niet onder druk zetten. Als je vriend van je houdt, zal hij bijdraaien en anders zoekt ie maar een ander vrouwtje. Dan is het ook nooit echte liefde geweest en kun je m ook maar beter kwijt zijn. En het kindje komt wel groot en liefde is het belangrijkste hoor.

    Neem iemand in vertrouwen, een vriendin of toch je moeder. Zoek iemand die wijs en verstandig is. Praat er over.

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct