Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zwanger worden na doodgeboorte

  • Auteur
    Berichten
  • #5693339

    Hallo allemaal,

    ongeveer 6 weken geleden ben ik bevallen van onze mooie zoon. Hij was tot ons grote verdriet met 34 weken zwangerschap overleden in mijn buik.

    we zouden graag “snel” zwanger worden van een tweede kindje, niet om ons zoontje te vervangen, dat is onmogelijk maar wel om de leegte misschien iets te kunnen vullen en weer een doel te krijgen in het leven.

    ik ben benieuwd of er mensen zijn die ook zoiets hebben meegemaakt? Waren jullie snel zwanger (extra vruchtbaar na bevalling?) en kregen jullie extra controles?

    Alvast bedankt voor jullie reacties.


    gebruiker489259
    Bijdrager
    #5693389 Quote

    Hoi

    Ik heb het niet meegemaakt dus ik kan je helaas geen advies geven. Ik kan Alleen zeggen volg je hart…

    Ik wil je wel heel erg veel sterkte wensen. Zoiets meemaken is vreselijk!

     

     


    Danielle R
    Bijdrager
    #5707297 Quote

    Ik zie dat het topic al wat ouder is, toch hoop ik dat je het nog leest. Ik heb het helaas zelf wel meegemaakt. Vorig jaar augustus is mijn zoontje direct na de geboorte overleden na een zwangerschap van 31 weken. Ik moest omdat hij met een spoedkeizersnee geboren is minimaal een half jaar wachten met weer opnieuw zwanger worden.

    Wees gerust ieder levend kind wat je na deze tragische gebeurtenis in jullie leven mag verwelkomen zal nooit en te nimmer jullie zoontje kunnen vervangen. Het is altijd een uniek kindje wat je mag ontvangen.

    Wij hadden om zwanger te worden van ons zoontje wat hulp gehad van de medische wereld en omdat we dat niet nog een keer wilde zijn we na 6 maanden maar gewoon zelf weer gaan proberen met de gedachte dat het nog wel even zou gaan duren. Bij hem hadden namelijk 4 jaar geprobeerd tot we hulp gevraagd hadden. Tot onze verbazing was het echter bijna gelijk raak en hebben we inmiddels een gezonde dochter in ons leven. Het is wel heel erg dubbel. Aan de ene kant ben ik dol gelukkig met haar, aan de andere kant ben ik nog steeds verdrietig om mijn zoontje. Hierdoor ben ik denk ik ook extra voorzichtig met haar en als de dood dat ze niet goed groeit of dat er iets anders is, maar het is misschien ook wel wennen, ze is nu net iets meer als 2 weken oud.

    Ik kon extra controles krijgen tijdens mijn zwangerschap, heb ik niet gedaan om mezelf niet gek te maken. De echo’s waren bij haar goed in tegenstelling tot bij mijn zoon dus daar zou ik alleen maar zenuwachtig van geworden zijn. Het enige waar ik heel erg tegenop zag op het laatst was de bevalling omdat het bij mij daar pas mis ging. Mijn zoon leefde nog in mijn buik maar is door een aanleg foutje in zijn lijf overleden toen de navelstreng werd doorgeknipt. Daar kon niemand wat aan doen, omdat ze hem direct moesten reanimeren heb ik hem ook niet levend gezien en kreeg ik later dus een dood kindje terug. Mijn dochter is 3 dagen na de uitgerekende datum geboren dus ik zat me op het laatst echt op te vreten, ik wilde namelijk graag een gewone bevalling en geen keizersnee maar ze wilde me ook niet eerder gaan inleiden dus ik zat maar tegen die bevalling aan te hikken. Op het moment dat de bevalling begon was ik overgens met mijn gedachten alleen maar bezig met de pijn op te vangen en niets anders, maar toen ze er uiteindelijk uit was was ik zo blij dat ze gelijk een grote keel opzetten, toen pas was mijn hart gerust.

    Ze vult de leegte wel een beetje maar het gemis om mijn zoon wordt er niet minder om, alleen heb ik er nu wat minder tijd voor om er bij stil te staan omdat zij nu ook veel aandacht vraagt. De oma van mijn man die hetzelfde heeft meegemaakt zegt: De pijn blijft tot je dood al gaan de scherpe randje er langzaam wel vanaf. En daar heeft ze gelijk in.

    Misschien iets meer informatie als waar je om gevraagd had maar ik hoop dat je er wat aan hebt. Ik hoop ook dat je niet te lang hoeft te wachten tot je een levend kindje in je armen mag sluiten om voor te zorgen en van te houden.


    Roossje
    Bijdrager
    #10077096 Quote

    Een hele oude topic maar ik ben benieuwd of @elisabeth-Jane inmiddels een kind heeft of zwanger is? Ik heb namelijk vorige week mijn kindje verloren en wil graag ook snel aan de slag voor een broertje of zusje voor mijn lieve zoontje. 

    #10077295 Quote

    @Roossje wat heftig dat je vorige week je kindje bent verloren. Veel sterkte! Ik ben op 19 december 2017 mijn kindje verloren helaas, maar ik ben nu alweer bijna 11 weken zwanger. Ik ben (dacht ik) twee keer ongesteld geweest na mijn vorige zwangerschap. Dokter adviseren om minimaal 1x ongesteld te worden zodat je weet dat in je lichaam alles weer ”goed loopt”… Het kan dus wel heel snel gaan. Ik heb straks binnen een jaar 2 kindjes gekregen. Ik hoop voor je dat je snel weer zwanger bent!


    Roossje
    Bijdrager
    #10077772 Quote

    @gebruiker10076095 

    gefelicteerd met je zwangerschap! Voor

    mij is het nog een hele moeilijke periode maar wil graag een kindje de wens is erg groot… hoeveel weken was jij met de bevalling van je vorige zwangerschap?

    Lees ook: Miskraam: als je zwangerschap anders loopt

    Lmbr
    Bijdrager
    #10080611 Quote

    Hoi allemaal,

    Wat erg dat jullie dit hebben moeten meemaken!

    Ik ben zelf bevallen van ons overleden zoontje met 26 weken op 22 april. Bij de pretecho een paar dagen eerder zagen ze dat er veel vocht in de buik zat en zijn we op aandringen savonds naar het ziekenhuis gegaan. Daar doorgestuurd naar Nijmegen en te horen gekregen dat ons kindje niet lang meer zou leven. 3 dagen later zagen ze dat het hartje was gestopt en een dag later konden we naar het ziekenhuis om de bevalling te starten. Mijn lichaam had zijn eigen plannen en begon die ochtend zelf maar alvast. Hierbij had ik heel veel bloed verloren en ook een zwangerschapsvergiftiging gekregen. Ik ben die dagen vooral veel bezig geweest met mezelf op de been te houden (lichamelijk) en de bevalling te doen. Pas een paar dagen na de bevalling toen ik weer wat op kracht was kwamen de emoties. 

    @gebruiker10076095: Hoe gaat het nu met de zwangerschap? Hoe ervaar je die nu na wat er is gebeurd?

    @Roossje: Hoe gaat het nu met je? Ik begrijp heel goed dat de wens nog heel groot is. Ik zelf ben het liefste weer zo snel mogelijk zwanger. Niet om je kindje te vervangen maar je wilt toch een kindje in je armen. Mocht je behoefte hebben om te praten of je verhaal te delen dan hoor ik het graag. Ik zal niet zeggen dat we hetzelfde hebben meegemaakt of ‘in hetzelfde schuitje zitten’ maar het is bij ons beiden recent en misschien vind je het fijn om met iemand te praten die rond dezelfde periode zit. (Sorry ik vind het een beetje moeilijk uitleggen zonder iets verkeerds te zeggen). 

     

    Heel veel liefs,

     

     


    Champi
    Bijdrager
    #10102704 Quote

    Hoi meiden, 

    Na een zwangerschap van 39 weken is mijn baby overleden in mijn buik. Dit is nu 10 weken geleden. Een heftige periode , vol leegte, ongeloof en verdriet. 

    Hier ook de wens om snel weer zwanger te worden. Vervangen kan nooit, het verdriet zal altijd blijven, maar die leegte kan volgens lotgenoten een klein beetje worden opgevuld. Ik ben moeder geworden, een moeder met lege armen..

    veel liefs 

    #10123133 Quote

    Hoi allemaal,

    dit is zo heftig om te lezen en weten dat het eigenlijk best wel veel voorvalt 😔

    ik ben op 15/09/2018 bevallen van een stilgeboren zoontje op 26w4d…

    Doorheen de zwangerschap was alles altijd goed volgens de gynaecoloog… Tot we op 6/09/2018 op consultatie moesten. Ineens was Ethan veel te klein en woog hij veel te weinig, ik had geen vruchtwater meer 🙁 de week ervoor (29-30 augustus) lag ik in het ziekenhuis met inmense voorweeën, maar ze dachten eerst aan een baarmoederhals inkorting… Ze wilde me longrijpers geven zodat hij wel kon overleven, maar hebben ze niet gedaan. “Alles is inorde, je hoeft je geen zorgen te maken. Ga maar naar huis”… dat kreeg ik te horen. Ik was opgelucht, maar maakte me veel zorgen… Spontaan is er een bloedklonter ontstaan in mijn placenta waardoor hij geen zuurstof en voedingsstoffen meer kreeg… We zouden minimum 6mnd tot een jaar moeten wachten om voor een tweede te gaan, maar dat willen wij niet… Wij willen graag een broertje en of zusje voor Ethan… 

     

    (het meest pijnlijke aan ons verlies is dat we eigenlijk een tweeling verwachtte, maar eentje is in een vroeg stadium van ons heengegaan 😔) 

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct