Meepraten op het forum? aan bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct .

Zwanger worden na miskraam

  • Auteur
    Berichten

  • Lyn V
    Bijdrager
    #5700190 Quote

    Hoi Sanne, ja als ik de verhalen lees ben ik dankbaar dat het vanzelf is gegaan en niet dat het opgewekt moest wordem of dat ik gecuretteerd moest worden. Dat lijkt me best zwaar.

    net weer een testje gedaan. Streepje word wel lichter dus mijn hoop dat ik weer zwanger ben wordt minder. Ik zal t vast gewoon heel langzaam afbreken 🙁

    Ik wil gewoon verder maar die hormonen blijven me iedere dag ermee confronteren.

    oh ik hoop echt voor je dat je niet ongi wordt en dat t raak is! Na een miskraam word je zo onzeker over wat je allemaal voelt..


    Sanne1979
    Bijdrager
    #5700194 Quote

    Helaas zojuist ongesteld geworden. Best wel weer een teleurstelling. Weer een maand wachten. Ik moet mezelf echt op wat anders gaan focussen, want ik merk aan mezelf dat ik alleen maar wanhopiger begin te worden en dat is het laatste wat positief werkt.

    Lyn ik begrijp heel goed hoe het voelt als dat hcg hormoon nog in je lijf zit. Je wil zo graag door om opnieuw zwanger te worden, maar dat gaat niet. Ik had dat met het afwachten totdat mijn miskraam op gang kwam. Dan duren die weken lang.

    Maar laten we Britt als voorbeeld nemen; het kan! Zwanger worden na een miskraam (al weten we dat natuurlijk ook wel, maar wanneer is de vraag…). En we weten ook DAT we zwanger kunnen worden.

    Al speelt leeftijd daar ook een rol in. Zelf ben ik 37, dus zal het ook wel langer kunnen duren.

     


    Lyn V
    Bijdrager
    #5700202 Quote

    Ach klote ja Sanne. Ik voel me nu soms al moedeloos dus kan me voorstellen hoe t voor jou moet zijn. Makkelijk gezegd om er niet teveel mee bezig te zijn, maar als je iets zo graag wilt…

    ik ben 33 en heb endometriose. Het is ook niet uit te sluiten dat de miskraam daardoor kwam. Als ik hierna nog 3 heb (lekker vooruitzicht) krijg ik een kijkoperatie.

    We weten dat t kan, maar we weten ook maar al te goed dat t niet vanzelfsprekend is


    Britt1980
    Bijdrager
    #5700239 Quote

    Ja daar ben ik weer. Wat lief dat jullie aan me denken, maar tegelijk weet ik heel goed hoe dubbel het voor jullie voelt! En al ben ik superblij, toch voelt het wat lastig om het hier neer te zetten. Al klopt het wat Sanne schreef…..het kan dus echt!! Gisteren een echo gehad en alles was goed. Ook een kloppend hartje. Ook een cyste in mn eierstok weer wat ik wel vervelend vind maar krijg over twee wk weer n echo.

    Positieve test na miskraam? Ik had na de miskraam/buitenbaarmoederlijke  zwangerschap nog steeds last van harde buiken, zwangergevoel en misselijk. Elke week moest ik bloedprikken en dat vond ik zwaar. Je voel je zwanger maar ondertussen verlies je het of ben je het zelfs al kwijt. Andere dachten dat het afgesloten was maar mijn therapeut zei: je hormonen zijn nu juist in volle gang. Was moeilijke tijd. Had ook niet kunnen denken zo snel toch zwanger te zijn!! Dus ik blijf hoop voor jullie houden en….hoop snel op positieve reacties!!!


    Sanne1979
    Bijdrager
    #5700262 Quote

    Britt, wat super fijn dat de echo goed was. Ben zo blij voor je. Moet een raar, maar fantastisch gevoel zijn als je het hartje nu wel ziet kloppen. Jouw miskraam is wel wat heftiger geweest dan de mijne.

    Ik had het “geluk” dat ik me niet zwanger gevoeld heb. Alleen toen ik het wist dat het niet goed was, wilde ik er ook zo snel mogelijk van af. Maar dat heb ik allemaal al verteld.

    Wat gaan ze aan die cyste doen? Stomme vraag misschien, maar kan dat gevolgen hebben voor je zwangerschap? Hoop het niet voor je.

    Voor jou ook spannend Britt.

    Meiden, goed weekend!


    Lyn V
    Bijdrager
    #5700263 Quote

    Wauw Britt! Gefeliciteerd! Vervelend van die cyste maar wat fijn dat t goed zit nu. Hopen dat alles goed blijft gaan!

    ik moet geduld hebben tot mijn lichaam weer hersteld is, dat weet mijn verstand wel.. maar ik kan er echt niet tegen als mensen zeggen: ‘ach joh wat zijn die paar weekjes op n mensenleven.’ Ik ervaar het als zenuwslopend, niet weten waar je aan toe bent en wanneer je verder kunt.

    en helemaal erg vind ik als mensen zeggen: het was nog maar 7 week, dan is het nog niets. Dat zei een collega afgelopen week.

    ik word daar zo verdrietig van! Het was wel iets, ik voelde het groeien in mij en toen het eruit was heb ik het in mijn handen gehouden en kon je duidelijk een ienieminimensje-in-wording zien

    Lees ook: Wanneer ben ik vruchtbaar? - Handige rekentool

    Sanne1979
    Bijdrager
    #5700289 Quote

    Lyn, laat die mensen lekker kletsen. Waarschijnlijk hebben ze het zelf nooit gehad. Ik was “blij” dat de natuur de beslissing gemaakt had en niet dat wij hem met 20 weken of zo moesten maken omdat het kindje niet goed was. Maar dat is puur rationeel.

    Vandaag heb ik ook echt een rotdag. Hormonen zullen daar ook vast een rol in spelen. Ben heel de dag al aan het snaaien en heb net lekker een fles wijn opengemaakt. Had me na mijn miskraam voorgenomen niet meer te drinken, maar ik beperk het nu tot het weekend.

    Lyn, het moet nog een plekje krijgen. Jij zit er helemaal nog middenin. Maar hoe geef je het een plekje? Van dit forum vind ik het zo fijn dat we weten hoe het voelt en wat het is. Al die goedbedoelde adviezen van mensen weten wij zelf ook wel diep in ons hart, maar we willen maar 1 ding: zo snel mogelijk weer zwanger raken. En ook niet iedereen spreekt erover als ze een miskraam gehad hebben. Hopelijk heb je mensen in je omgeving die het helaas wel hebben gehad en met wie je erover kan praten.


    Lyn V
    Bijdrager
    #5700302 Quote

    Ik kan het ook best relativeren tot op zekere hoogte.. ben t helemaal met je eens Sanne, dat t goed is dat de natuur deze selectie maakt.

    ik ben een optimist en sta positief in t leven en zo bekeek ik t ook de eerste dagen erna. Ik voelde me niet schuldig, baalde wel maar wilde gewoon weer verder. Door mijn endometriose hadden we sowieso gedacht dat t langer zou duren dus dat had ik in mn achterhoofd.

    naarmate de dagen en nu weken verstrijken vind ik t wel steeds zwaarder worden. En overal zie ik zwangere vrouwen en babys.. en die hormonen in mn lijf dragen hier ook niet goed aan bij.

     

    Ik ben echt heel blij dat ik hier even mijn verhaal en gevoel kwijt kan. En ook dat ik gewoon even mag klagen. De buitenwereld lijkt al bijna weer vergetem te zijn wat er is gebeurt en ik kan nog niet verder.

    Wel heb ik veel steun aan mijn man. Hij is echt superlief voor me!

    Maar toch is het heel fijn om meiden te spreken die weten wat t is omdat ze t zelf ook mee maken/maakten

     

    Ik ga echt proberen me wat minder erop te focussen.. in ieder geval niet op n negatieve manier. Ik ga over 1 week weer testen en hoop dat t streepje dan weg is. Dan kan ik er weer vol frisse moed tegenaan! Positive thinking!!

Meepraten op het forum? bij Ouders van Nu. Heb je al een account dan kun je direct