peuter slapen
door

10 slaapuitdagingen die bijna elke ouder herkent (mét oplossing)

Slaap is een ding als kersverse ouder. Bijna elke nieuweling heeft er een tekort aan. Het goede nieuws: het gaat voorbij. Als kinderen eenmaal gaan puberen, schijnen ze een gat in de dag te slapen. Tot die tijd hier een lijst met de meest voorkomende slaapuitdagingen tijdens de eerste jaren mét tips.

  1. Nachtvoedingen

    De meeste baby’s willen ’s nachts drinken. Laat je niet gek maken door baby’s in je omgeving die al na een paar weken doorslapen. Dat is relaxed voor die ouders (het is ze gegund!), maar het is écht heel normaal als jouw kind na zes maanden nog steeds ’s nachts komt. Baby’s hebben een andere slaapcyclus dan wij en hebben – zeker in het begin – die melk nodig. Het blijft natuurlijk wel heel vermoeiend.

    Oplossing: maak de nachtvoedingen zo dragelijk mogelijk. Bijvoorbeeld door je warm aan te kleden (leg je badjas en sloffen klaar naast je bed) zodat je niet bibberend naar het ledikantje loopt. Als je kind flesvoeding krijgt, zet dan een thermoskan warm water en flesje met de juiste hoeveelheid poeder klaar op je nachtkastje. Dan is die voeding snel gemaakt. Als je kind niet gepoept heeft, laat je die luier lekker zitten en kun je met een beetje geluk binnen een kwartier weer verder dromen.

  2. Speen kwijt

    Hoe vaak loop je wel niet midden in de nacht naar dat ledikant om die speen weer in dat schattige mondje te stoppen? Slaapwandelend sjok je terug naar je warme bed om een uur later opnieuw dat bekende huiltje te horen. Ooit leek een speen zo’n goed idee om je kind te laten stoppen met huilen en tevreden in slaap te zien vallen, maar nu wordt het ding een spelbreker voor je nachtrust.

    Oplossing: hier vind je wat creatieve manieren om dit probleem te tackelen.

  3. ‘Zomaar’ wakker worden ’s nachts

    Hij is zijn speen niet kwijt. Hij heeft ook geen honger. Jouw baby of kind wordt gewoon wakker. En dan wil hij gezelschap.

    Oplossing: laat het licht uit op de kinderkamer en praat zachtjes. Sluip naar het ledikant, fluister tegen je baby dat het nog slaaptijd is en ga weer snel weg. Zo maak je duidelijk dat het echt midden in de nacht is en dat hij nog even moet slapen. Of neem hem mee naar je eigen bed, als je dat fijn vindt, en hij op die manier snel verder gaat slapen.

  4. Niet naar bed willen

    ‘Het is bedtijd’. Zijn er kinderen die blij worden van die mededeling? Wij kennen ze niet. In menig huis is het avondritueel er een van grote frustratie. Want je kind lijkt wel Oost-Indisch doof voor simpele verzoeken als ‘doe je pyjama aan’ en ‘kom tandenpoetsen’. Hij wil liever nog met lego spelen of tikkertje doen, gezellig bij jullie blijven. Ook baby’s voelen haarfijn aan dat ze die knusse huiskamer waar hun lievelingsmensen zich bevinden, moeten gaan verruilen voor hun saaie ledikantje en kunnen behoorlijk tegensputteren.

    Oplossing bij baby’s: een vast ritueel waardoor ze in de slaapstemming komen. Bijvoorbeeld eerst in bad, dan een boekje, een liedje en slapen.

    Oplossing bij peuters en oudere kinderen: niet (briljante tips zijn welkom!). We gooien ‘m er maar weer eens in: het is een fase (die best lang duurt, sorry). Consequent zijn is in deze trouwens wel erg handig. Want als je eenmaal een keer ja hebt gezegd op ‘Aaaaah, mag ik nog heel even opblijven?’ is het hek natuurlijk van de dam.

  5. Naar de wc moeten ’s nachts

    Als kinderen eenmaal zindelijk zijn en verhuizen naar een ‘groot’ bed, zouden die nachtelijke plasjes toch geen probleem meer moeten zijn? Think again. In het donker alleen naar de badkamer lopen, vinden veel peuters, kleuters én oudere kinderen doodeng. Dus kun je zomaar nog uit je diepe slaap gewekt worden door een lief stemmetje vanaf de andere kant van de gang: ‘Ik moet plassen’.

    Oplossing: altijd, maar dan ook áltijd, je kind even laten plassen voor het slapen gaan. Ook kun je een lampje aan laten op de gang zodat nachtelijk toiletbezoek wat minder eng wordt.

  6. Extreem vroeg wakker worden.

    En dan bedoelen we niet om 07.00 uur. Of 06.00 uur. Nee: je hebt kinderen die vinden dat de dag al is begonnen om 05.00 uur. Hoe ze erbij komen, is ons een raadsel, want zelfs vogels zitten dan nog lekker in hun nestje. Maar maak die vroege vogels – en dan bedoelen we dus niet de echte vogels – maar eens wijs dat het nog geen tijd is om op te staan. Deze kinderen zijn gewoon wakker, klaar. Zouden ze op dat tijdstip nog even rustig een uur in hun bed boekjes gaan lezen, dan zou dat heerlijk zijn. Maar veel kinderen willen dat niet. En dus zit je om 05.00 uur ’s ochtends als een zombie met een bak koffie op de bank terwijl je kind vrolijk zijn derde blokkentoren bouwt.

    Oplossing bij baby’s: voeden of even aandacht geven en weer in slaap sussen om door te slapen.

    Oplossing bij oudere kinderen:
    • Een speciale kinderwekker of slaaptrainer die af gaat als het 07.00 uur is. Je kunt ook een tijdschakelaar op een gewone lamp zetten. Je stelt in dat de lamp aangaat op een voor jouw acceptabel tijdstip en vertelt je kind dat hij je dan pas mag roepen. Je kunt ‘m steeds wat later instellen, zodat je kind went aan een steeds later moment dat hij jullie mag wakker maken
    • iPad en eten en drinken bij het bed zetten, zodat hij zich eerst een uur zelf kan vermaken voor hij jou roept (eventueel in combinatie met de lamp op tijdschakelaar)
    • De oplossing hiervoor maar dan bij jou in bed (meestal houden ze het dan nog langer uit).
    • Een warmere deken kan verschil maken. Rond 05.00 uur is het op z’n koudst en sommige kinderen worden daar wakker van.
    • Verduisterende gordijnen kunnen helpen, ‘s zomers wordt het immers al rond 05.30 uur licht.
    • Zelf heel vroeg naar bed gaan. Soms kost het zoeken en uitproberen van oplossingen zoveel tijd en energie dat het beter is om te accepteren dat je een vroege vogel hebt. En dat er niks anders opzit dan zelf op tijd te slapen.

  7. Niet alleen willen inslapen

    Bedtijd is niet alleen heerlijk voor een moe kind, maar ook voor een vermoeide ouder. Lekker op de bank ploffen en even tijd voor jezelf. Maar veel kinderen vinden het fijn als papa of mama op hun kamer blijft tot ze naar dromenland zijn vertrokken. Dan zit er niks anders op dan dat bank-plof-moment nog even uit te stellen. Sommige ouders zitten avond aan avond op hun kinds kamer stilletjes te wachten naast het bed tot ze die vertrouwde diepe ademhaling horen (en je zult niet de eerste zijn die tegen die tijd zelf in slaap is gevallen).

    Oplossing: elke avond een klein stukje verder bij het bedje vandaan gaan zitten. Tot je op de gang zit en stiekem helemaal weg kunt gaan. Alternatieve oplossing: een goed boek of je telefoon meenemen, zodat het wachten op de kinderkamer bijna op me-time lijkt.

  8. Überhaupt niet alleen willen slapen

    Sommige baby’s, peuters én kleuters willen helemaal niet alleen slapen. Ze willen bij papa en mama, in het grote bed. Meestal is dit een fase, maar soms duurt die jaren. Veel ouders worden niet zo enthousiast van een kind bij hen in bed. Die kleine oogappels kunnen nogal woelen en zuchten waardoor je zelf slecht slaapt. Andere ouders vinden het prima en kopen er zelfs een speciaal supersized bed voor.

    Oplossing: of je geeft je eraan over en gaat samen slapen, of je legt je kind bij je in bed en tilt hem over naar z’n eigen kamer als jullie gaan slapen. Is je kind gewend om bij jullie te liggen en wil je ervan af? Misschien helpt het om hem eerst in een bedje op jullie kamer te leggen waarna je het bedje steeds iets verder naar de deur schuift. Uiteindelijk slaapt hij weer op zijn eigen kamer.

  9. Nachtangst, of night terror

    Vooral bij kinderen tussen de drie en zeven jaar komt nachtangst voor, dit gaat soms gepaard met flinke huilbuien. Je denkt dat je kind een nachtmerrie heeft gehad of dat hij slaapwandelt, want hij heeft z’n ogen open, maar hij reageert niet op je. Hij lijkt overstuur, maar troosten haalt niets uit. Het komt heel heftig over, maar de volgende ochtend is je kind het vergeten. Bij nachtangst is je kind niet bewust wakker. Het is een slaapstoornis die wordt veroorzaakt doordat de overgang van lichte naar diepe slaap niet goed verloopt.

    Oplossing: troost je kind niet en raak hem niet aan. Dat voelt tegennatuurlijk, maar je kunt het hierdoor alleen maar erger mee maken. Soms ontstaat nachtangst door oververmoeidheid of stress. Dus kijk of je voor een wat rustiger schema kunt zorgen.

  10. Eindeloos uitstel

    ‘Mag ik nog wat drinken?’, ‘Ik moet nog even naar de wc’ of ‘Mama, ik heb een vraag?’ Kinderen zijn meesters in het uitstellen van dat moment dat ze toch echt hun ogen dicht moeten doen om te gaan slapen. Je had je hand al op de deurklink, maar sjokt terug naar het bedje. Vervolgens sta je een kwartier te wachten terwijl je kind die brandende vraag verzint.

    Oplossing: of je accepteert dat het een half uur duurt voordat je zijn kamer kunt verlaten (en geniet stiekem van al die briljante uitsteltactieken) of je zegt heel resoluut en duidelijk: ‘Nu lekker gaan slapen, tot morgen!’ Onze allerbeste tip: ga altijd ruim voor bedtijd naar boven. Waarschijnlijk kan je kind nog niet klokkijken, dus maak daar slim gebruik van. Zo gaat je kind zelfs na al die uitstelactiviteiten toch nog op tijd slapen.