Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

voornemens overboord baby
door

6 voornemens die ik had toen ik zwanger was, maar al gauw overboord gooide

Toen Ouders van Nu-redacteur Karin zwanger was had ze, zoals veel aanstaande moeders, allerlei verwachtingen over het moederschap. Ze had een hoop goede voornemens, maar toen de baby er eenmaal was, bleek het toch allemaal íets anders te lopen…

  1. Aan de borst

    Allereerst: borstvoeding. Tuurlijk zou mijn kind borstvoeding krijgen, want dat is nu eenmaal het allerbeste voor een kind. Het goede nieuws: ik produceerde genoeg melk, dus je zou denken dat mijn baby zes maanden fulltime borstvoeding heeft gehad. Nou… nee. Het aanhappen lukte maar niet, ik sliep niet door de stress en hormonen, ik werd helemaal krankjorum en depressief van het kolven en na drie weken heb ik – met het nodige schuldgevoel uiteraard – een bus melkpoeder in huis gehaald. Daar werd iedereen in huis een stuk vrolijker van, kan ik je vertellen.

  2. Dragen, dragen, weg met die wagen

    Ik had een fijne draagdoek van een goede vriendin gekregen en ik was daarom van plan om mijn baby lekker veel te dragen. Huid op huid, dicht bij mama: wat is er nu fijner dan dat? In de praktijk bleek dat ik ‘m de eerste weken helemaal niet om durfde te doen, want hoe werkt dat allemaal met dat broze lijfje in die doek en hoe moest-ie daar nou precies in en… Nou ja, doei, laat maar. Na een paar weken was het toch gelukt en vonden de baby en ik het allebei heerlijk. Maar naar de supermarkt deed ik toch echt liever met de kinderwagen a.k.a. boodschappenkar. En thuis wilde ik ‘m het liefst zoveel mogelijk in zijn eigen bed hebben, zodat hij daar zo snel mogelijk aan kon wennen. In de praktijk gebruikte ik de draagdoek dus alleen voor praktische dingen (als hij niet in zijn bed wilde slapen bijvoorbeeld) of voor een klein uitstapje.

    Lees ook: 11x goede voornemens van kinderen (althans, in theorie)

  3. Geen schermen

    Ik weet nog zo goed dat ik tijdens mijn zwangerschap tegen mijn vriend zei: ‘Wij gaan ons kind zo lang mogelijk zonder schermen op laten groeien!’ Hahaha, goede grap. Ons kind bleek een echte aandachtsjunkie te zijn. Af en toe is de tv of iPad aanslingeren de enige manier om hem éven vijf minuutjes niet aan je broek te hebben hangen. Ik heb nu een nieuw voornemen: hem schermverslaafd maken, zodat ik wat meer tijd voor mezelf heb. (Grapje…)

  4. Baby don’t cry

    Een baby een halfuur in zijn bedje laten huilen? Nooit. Never. Nada. Nu moet ik ook zeggen dat ik dat oprecht nooit gedaan heb. Maar met als kanttekening dat een halfuur ook nooit nodig geweest is bij ons kind. Wat we op een gegeven moment wél hebben gedaan, is eerst vijf minuten laten huilen en dan even troosten. Dan tien minuten huilen, dan weer even troosten. En vaak ging hij na die tien minuten slapen. Die tien minuten waren vreselijk, maar wél nodig.

    Lees ook: De bevalling in 8 cartoons: verwachting versus realiteit

  5. Independent baby

    Mama wil ook af en toe tijd voor haarzelf, dus de aanstaande baby zou wel even ‘gedrild’ worden om zelfstandig te kunnen spelen. Nou, die missie is het meest geflopt van allemaal. Meneer is anderhalf jaar en kan nog steeds niet goed alleen spelen, wat ik ook probeer. Heel soms, een paar minuutjes. Maar als ik thuis ben, moet en zal ik bij ‘m komen zitten. Ik hoef soms niet eens wat te doen van hem, maar ik moet er wél bij blijven zitten. Koken als ik alleen thuis ben is dus vaak een grote strijd. Ik probeer het nog steeds, maar het lukt simpelweg niet. En ach, als hij zo graag samen wil spelen…

  6. Homemade maaltijden

    Urenlang heb ik groente- en fruithapjes staan pureren in de keuken als meneer boven in zijn bedje lag te slapen. Tot ik er helemaal tureluurs van werd, omdat hij nog niet met onze maaltijden mee mocht eten, maar wel elke middag en avond zijn eigen prakkie nodig had. En dus – de horror – heb ik op een dag de stoute moederschoenen aangetrokken en heb ik kant en klare potjes in huis gehaald. Niet dat ik daar wat aan had, want meneer de directeur vond ze niet te pruimen. Maar goed, wél weer een goed voornemen verbroken. Oeps.

Lees ook: 12 onverwacht leuke kanten van het ouderschap

Beeld: Shutterstock