Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

'Wonderbaby' van slechts 539 gram geeft niet op

George Rossal kwam na amper 27 weken al ter wereld en woog slechts 539 gram. De kans dat hij het zou overleven, was zeer klein. Zijn ouders stonden daarom al op het punt afscheid te nemen. Gelukkig bleek de kleine George een echt vechtertje te zijn en met de hulp van artsen kwam hij er wonder boven wonder bovenop.

‘Hij heeft zijn leven te danken aan het ziekenhuispersoneel’, zeggen Louise (33) en Paul (32) tegen nieuwswebsite Chronicle Live.

Advertentie

Problemen bloedtoevoer

Volgens Louise verliep haar zwangerschap zonder problemen tot aan de twintigste week. Hun baby bleek te klein en Louise had last van een hoge bloeddruk. Het koppel uit het Britse Carlisle bezocht een specialist, die problemen vaststelde met de bloedtoevoer naar haar baarmoeder. Dit beïnvloedde de groei van George, waarna Louise zich wekelijks liet onderzoeken.

Vertraagde hartslag

In week 27 bereikte George het minimumgewicht van 500 gram, wat wordt beschouwd als de grens om te kunnen overleven buiten de baarmoeder. Op 16 mei raakte George los van de baarmoeder, waardoor hij geen bloed en zuurstof meer kreeg.‘We merkten dat zijn hartslag vertraagde’, zegt Louise. ‘We belden de verloskundige, die mij naar de verloskamer bracht. Alles gebeurde in 16 minuten. Ik had niet eens tijd om in paniek te raken!’

Militaire operatie

Toen George ter wereld kwam met een spoedkeizersnede, woog hij amper 539 gram. Hij zag blauw en kreeg 14 minuten lang hartmassage. Artsen wisten niet of hij de ochtend zou halen.’Het was een militaire operatie om te proberen hem vast te houden. Hij hing vol draden en zat vast aan een beademingsmachine. Maar het personeel hielp ons daar echt mee.’

Vechtertje

Toen George slechts 3 weken oud was, moest hij een ingewikkelde hartoperatie ondergaan, omdat een opening bloed en zuurstof wegleidde van zijn longen. Weer was het de vraag of George het zou overleven. Zijn ouders bereidden zich voor op het ergste en namen zelfs al afscheid. Hun zoontje bleek echter een vechtertje. Toen hij 2 uur op Intensive Care lag, wilden de artsen een beademingsmachine aansluiten. Toen gebeurde een wonder: George was al aan het proberen om zelf te ademen. ‘Mijn moeder zei altijd dat Paul en ik koppig zijn’, vertelt Louise.’Dus dat moet hij van ons hebben.’

‘Gek op eten’

Vanaf dat moment ging het langzaam aan beter met George. Toen hij 15 weken was, mocht hij naar huis. Nu, een halfjaar later, weegt George 4 kilo en maakt hij het goed. Hij heeft wel problemen gehad met de ontwikkeling van zijn ogen, maar daarvoor werd hij eerder deze week ontslagen uit het ziekenhuis. Louise: ‘George is nu nogal een kereltje. Hij is gek op eten en huilt bijna nooit.’

Dankbaar

De ouders zijn de medewerkers van de ziekenhuizen waar ze verbleven, het Royal Victoria Infirmary Hospital (RVI) en het Freeman Hospital, eeuwig dankbaar. ‘Het personeel van het RVI is zo geweldig. Het was altijd verschrikkelijk om hem te moeten achterlaten, maar we wisten dat hij op de juiste plaats was. Ze hebben het leven van onze baby gered. Dat hij hier nu zit, hebben we aan hen te danken. Ik kan ze niet vaak genoeg bedanken.’

KIJK OOK: Te vroeg geboren: ‘De bevalling was zo heftig’

MEER LEZEN?

Auteur: Erandi Godinez – Bron: AD – Beeld: Facebook