door

Baby's lachen hetzelfde als chimpansees

Bijna niets is schattiger dan een lachende baby. Maar is het je wel eens opgevallen dat een babylach heel anders is dan die van volwassenen? Volgens onderzoekers van de Universiteit van Amsterdam en de Universiteit Leiden lachen baby’s namelijk hetzelfde als chimpansees.

Anders dan volwassenen, lachen baby’s zowel tijdens het in- als het uitademen. En daarmee hebben baby’s dezelfde lachtechniek als andere primaten zoals de chimpansee. Die conclusie presenteerden de Nederlandse onderzoekers, tijdens de jaarlijkse wetenschappelijke conferentie van de Acoustical Society of America. Hoe het precies komt dat baby’s anders lachen dan volwassenen, daar zijn de wetenschappers zich nu nog over aan het buigen.

Advertentie

Ontwikkeling

Het was al bekend dat volwassenen lachen tijdens het uitademen en zich daarmee onderscheiden van andere primaten. Maar nu hebben de onderzoekers ook gekeken naar hoe de lachtechniek zich ontwikkelt tijdens de baby- en kindertijd. Het blijkt dat naarmate kinderen ouder worden hun lach verschuift naar de uitademing. ‘De verandering gebeurt geleidelijk,’ zegt sociaal-psycholoog Disa Sauter aan de Universiteit van Amsterdam. ‘Er is geen plotselinge omslag bij een bepaalde leeftijd of bij een bepaalde ontwikkelingsmijlpaal. Hoe ouder de baby is, hoe meer hij lacht als een volwassen mens en hoe minder als een chimpansee.’

Hypothese

Om erachter te komen wat hier de oorzaak van is, onderzochten de wetenschappers meerdere verklaringen. Zo werd uitgesloten dat het te maken had met een mijlpaal als leren lopen of met de reden waarom er gelachen wordt. Het meest aannemelijk vinden de onderzoekers nu dat de verandering samenhangt met de ontwikkeling van het spraakvermogen bij baby’s. Sauter: ‘We denken dat daar een verband tussen is omdat mensen spreken tijdens het uitademen. We zijn daarin uniek; we zijn de enige primaten die dat doen. Het zou kunnen dat baby’s die het spreken onder de knie krijgen, daardoor leren alle geluiden – ook lachen – op de uitademing te maken.’

Geleidelijk

Deze hypothese strookt volgens Sauter ook met de geleidelijkheid waarmee de babylach verandert. ‘Spraakontwikkeling gebeurt langzaam, net als de veranderingen in de lach. Ga maar na: voordat een baby zijn of haar eerste woordje zegt, meestal rond een jaar, zijn er maanden voorbij gegaan waarin het alleen geluidjes uitstootte. Ook de vroege ba-ba’s en da-da’s zijn onderdeel van dat leerproces. Een kind doet er jaren over om zijn vocalisatie volledig onder controle te krijgen.’

Stoornis

Om met zekerheid conclusies te kunnen trekken zullen de wetenschappers de komende maanden de resultaten verder onderzoeken. Maar volgens Sauter ziet het er ‘veelbelovend’ uit. Ook dan pas zal duidelijk zijn waartoe het onderzoek kan leiden. Zo zijn de onderzoekers benieuwd of ze de conclusies ook om kunnen draaien: zou een afwijking in de ontwikkeling van de lach van een baby kunnen wijzen op een achterblijvende ontwikkeling in het algemeen? ‘Het is nog speculatief, maar ik denk dat we ontwikkelingsstoornissen vroeg kunnen detecteren door goed op de lach van een baby te letten.’

Bron: Het Parool Beeld: Shutterstock