Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 

Baby en honden, goede combi?

We hebben onze caravan in een stalling gezet en passen 2,5 week op een huis in Zuid-Portugal. Een goede deal, vinden wij. We zitten op een prachtige plek in het zonnige Algarve en verblijven hier kosteloos, omdat we ook voor de honden (en de tuin) zorgen. Maar twee grote honden en een baby, gaat dat goed samen?

Advertentie

Ik geef het eerlijk toe: ik ben niet zo fan van honden. Mijn man Joost roept echter al jaren dat hij graag een hond wil. Het liefst een grote. Maar we vonden een rijtjeshuis daarvoor geen geschikte plek en ook een 9-tot-5-kantoorbaan hielp niet mee. De hond fulltime naar de uitlaatservice brengen, zagen we namelijk niet zitten.

Oppas voor huis en hond

Toen we besloten het roer om te gooien en in een caravan te gaan rondreizen (meer daarover lees je in mijn eerdere blog), leek het ons ook leuk om op huizen te passen. Maar vrijwel alle huiseigenaren die oppassers zoeken, bleken honden (en vaak nog meer dieren) te hebben. Ik liet wel merken dat ik niet thrilled was, maar Joost was natuurlijk laaiend enthousiast. Hij benadrukte dat hij wel voor de honden zou zorgen. Prima, laten we het maar proberen.

Honden zijn eigenlijk best leuk

Met 0,0 verwachtingen begonnen we aan ons eerste oppasavontuur. We moesten absoluut wennen aan de honden. En zij aan ons. Onze baby Roan kan gezellig kirren en brabbelen, maar ook gillen van plezier en het op een krijsen zetten als hij boos is. De honden zijn gewend aan stilte en schrikken soms van de herrie die hij maakt. Maar na een paar dagen zijn ze een stuk rustiger. Ze liggen driekwart van de dag ergens op de grond te chillen (wat kunnen die beesten trouwens hard snurken!) en zijn heel lief tegen Roan. Toch blijven we er altijd bij. We weten niet zeker of ze zich net zo rustig gedragen als er geen volwassene bij is. Misschien krijgen ze dan ineens een alpha-kick en dat moeten we natuurlijk niet hebben.

Baby in de drager en gaan

Vanaf de campings waar we verblijven, maken we regelmatig wandelingen. Maar dat is meer ad hoc, wanneer we zin hebben. Het komt er ook vaak niet van. Nu staan er elke ochtend om zeven uur twee honden te springen. Dus hop, schoenen aan, Roan in de drager en lopen maar. Een heerlijk begin van de dag! En aan het eind van de dag, precies als mijn cup-a-soup-dip inslaat, gaan we opnieuw de hort op.

Advertentie

Onze baby vindt de honden geweldig

Er is hier ook een gigantische tuin waar de honden vrij rond kunnen rennen, dus eigenlijk is het uitlaten meer voor de fun. Roan vindt het wandelen fantastisch. Hij kijkt zijn ogen uit naar die springende en rennende beesten. ‘Da da da’, roept hij enthousiast. En wij: ‘Ja, hond’. Zal ‘hond’ z’n eerste woordje worden?

Zeg nooit ‘nooit’…

Zelfs ik begin een beetje enthousiast te worden. Met de nadruk op een beetje, laten we niet overdrijven. Ik ben nog steeds niet gecharmeerd van al die haren en dat kwijl, maar het wandelen met de honden vind ik fijn. Ik denk zelfs dat ik dat ga missen als we straks weer op de camping zitten. Dus wie weet. Als we ooit een mooi plekje hebben gevonden met een groot stuk land… Misschien komt er dan wel een hond. Of twee. Misschien.

ZIE OOK: Angst voor dieren
ZIE OOK: Zwangerschap en huisdieren

Bio foto NanoukOver Nanouk van Gennip

Advertentie

Nanouk van Gennip leeft met haar man Joost en hun baby Roan in een caravan. Samen reizen ze door Europa, op zoek naar de zon en het vrije leven. Nanouk schrijft over haar avonturen als campingmama – met alle ups en downs – op haar blog nanoukvangennip.nl.