omdraaidag
door

De omdraaidag is dé uitkomst in plaats van 'nee' zeggen

‘Ga je handen eens wassen.’ ‘Zeg, niet zo schreeuwen.’ ‘Aan tafel!’ Je hebt misschien niet door hoe vaak je je kind onderbreekt terwijl hij met iets bezig is. Tip: draai de rollen eens om en kijk wat er gebeurt.

Steven Pont is ontwikkelingspsycholoog, gezinstherapeut en oprichter van opvoedplatform nul18.nl. Hij geeft een kijkje in de psyche van het kind.

Advertentie

Hoeveel keer per dag grijp je in het leven van je kind in, denk je? Hoeveel keer zeg je dat je kind iets wel moet doen, of juist niet. Dat je kind iets op een plank moet leggen. Of nee, toch maar in het kastje. Dat het stiller moet zijn, of juist meer moet praten? Hou het eens een dagje in je hoofd bij en ik denk dat je schrikt van het aantal keren dat je het leven van je kind onderbreekt.

Tips: zo ga je om met een kind dat niet luistert. 

Wij wel, zij niet

We grijpen snel in, maar het aardige is dat het tegelijkertijd ook een van de grootste ergernissen van onszelf is als kinderen óns onderbreken. Of we nu een praatje met de buurvrouw houden, een hekje opnieuw aan het schilderen zijn of even op onze telefoon appjes lezen en beantwoorden, we kunnen als ouders behoorlijk geïrriteerd raken als kinderen ons in dit soort activiteiten storen. En alleen omdat we volwassen zijn, vinden we dat we daarmee kennelijk meer rechten hebben opgebouwd om ons kind uit zijn concentratie te halen dan andersom. Terwijl het natuurlijk net zo verstorend en vervelend is voor een kind.

Omdraaidag

Toen mijn kinderen jonger waren, hielden we af en toe een ‘omdraaidag’: op die dag kregen de kinderen de rol van de ouders en wij kregen de rol van de kinderen. De kinderen bepaalden dus ook wat er gegeten werd en wat er die dag aan activiteiten gedaan werd. En dat bleek erg leerzaam. Het was bijvoorbeeld zeer verhelderend voor ze dat eten zichzelf kennelijk niet klaarmaakt, dat het doen van boodschappen enige planning vraagt en zo nog wat van die zaken waarvan kinderen geen weet hebben.

Het was dus leerzaam, en voor ons had het nóg een aantal grote voordelen.  Zo werden wij om een uur of half acht heerlijk met een verhaaltje in bed gelegd en gingen de jongens pas op volwassen bedtijd naar bed (ik had geen idee hoe laat precies, want ik sliep natuurlijk al lekker). Wij als ouders hadden vervolgens een heerlijk rustige ochtend, want we waren natuurlijk vroeg wakker, en de jongens sliepen door het late tijdstip waarop ze waren gaan slapen lekker lang uit.

Aan tafel!

De omdraaidag bleek niet alleen voor de kinderen, maar ook voor mezelf verhelderend. Ik lag op de bank naar een televisieprogramma te kijken, toen ik daarin ineens ruw werd gestoord: ik werd door de jongens aan tafel geroepen. Omdat ik mijn kinderen altijd leerde dat zodra ze aan tafel werden geroepen, ik van ze verwachtte dat ze ook onmiddellijk zouden komen, moest ik daar nu natuurlijk zelf ook aan gehoorzamen. Maar het programma duurde nog vijf minuten en was dus bijna afgelopen! Maar goed, afspraak is afspraak  en dus zette ik zuchtend de televisie uit en ging aan tafel zitten.

En plotseling ondervond ik dus aan den lijve hoe vervelend het eigenlijk is als er ingegrepen wordt en iemand anders ineens bepaalt dat er op dát precieze moment iets moet wat jij eigenlijk helemaal niet van plan was. Door deze ervaring ben ik er eens wat meer op gaan letten, en ik weet zeker dat als jij zo vaak onderbroken zou worden als je kind, je onmiddellijk in opstand zou komen. Echt, je zou het niet pikken. Organiseer anders zelf ook maar eens een omdraaidag en je zult ervaren wat ik bedoel.

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine– Tekst: Steven Pont.

Meer lezen: waarom het zo belangrijk is om het goede voorbeeld te geven. 

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.