Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

door

Deze angsten van je kind zag je niet aankomen

Bang voor het donker of om alleen te zijn, dat zijn bekende kinderangsten. Maar niemand had je verteld dat vreemde wc's, de buurman of mieren ook doodeng zijn. Ouders over de onverwachte angsten van hun kinderen.

Dat sommige dingen spannend zijn, is vrij logisch. Wij vinden het zelf ook wel fijn als er ’s nachts een lampje aanblijft. Maar soms zijn jonge kinderen bang voor de gekste dingen. Deze ouders vertellen welke ‘onschuldige’ dingen hun kind de stuipen op het lijf jagen.

Advertentie

Het Sprookjesbos

Janneke: ‘Mijn leukste jeugdherinneringen zijn aan bezoekjes aan De Efteling en dan vooral het Sprookjesbos. Ik vond het geweldig, magisch. Ik kon niet wachten tot mijn dochters groot genoeg waren om ze mee te nemen. Toen de oudste drie jaar was, kon ik me niet meer inhouden. Ik boekte een midweek een huisje in het pretpark, de jongste ging in de kinderwagen mee en sliep overal doorheen. Ik keek ernaar uit om haar grote zus te zien genieten. Maar wat bleek? Mijn oudste meid vond het doodeng. Alles, zelfs Het Sprookjesbos. Ze was heel bang voor de figuren die geluid maakten en bewogen, ging voor geen goud het kasteel van Doornroosje in en schrok zich wezenloos van de pratende prullenbak. Het was een ramp, en we hadden nog vier dagen te gaan. De rest van de tijd zijn we maar in en rond het huisje gebleven.’

Mannen

Joyce: ‘Mijn drie dochters moesten allemaal als peuter niets hebben van mannen. De uitzondering was hun eigen vader, daar zijn ze gek op. Maar geen enkele andere man mocht in de buurt komen. Arme opa, die heeft het echt jarenlang moeten ontgelden. Gelukkig is het nu helemaal over.’

Poepen

Fadim: ‘Op de wc poepen vond mijn dochter ontzettend eng. Zindelijk was ze al sinds ze twee jaar was, dag en nacht. Maar poepen wilde ze alleen in een luier. Ik had die angst echt niet verwacht, maar kwam er later achter dat meer kinderen het hebben. Blijkbaar is het een ding om je drol los te laten op een wc-pot. Mijn dochter was niet over te halen, het zat heel diep. Uiteindelijk durfde ze het een dag voor haar vierde verjaardag eindelijk aan, precies op tijd voor haar eerste schooldag was ze helemaal uit de luiers.’

Meer lezen: 7x zindelijkheidsproblemen en oplossingen

De zelf doortrekkende wc

Emily: ‘O, wat heb ik een hekel aan openbare toiletten die vanzelf doortrekken. Mijn dochter vindt dat namelijk super-eng. Sinds ze een keer rustig op de wc zat op Schiphol en dat ding opeens doortrok, is ze doodsbang om daar te plassen. Heel onhandig want als we op vliegvakantie gaan is het natuurlijk wel zo fijn als ze nog even naar de wc gaat op het vliegveld (ook de wc in het vliegtuig is nogal luid en eng namelijk). Maar ze weigert. Sowieso vraagt ze nu bij elke wc of ‘ie niet zelf doortrekt. Ze is pas gerustgesteld als ze een knop ziet zitten.’

Kerstafdeling

Erna: ‘Het leek mij een leuk uitje met mijn zoon: de kerstafdeling van het lokale tuincentrum. En nog gratis ook (als je je tenminste inhoudt qua impulsaankopen). Er was een levende kerststal, overal mooie lampjes en nep-rendieren en kerstmannen. Ik dacht dat mijn tweejarige zoontje het geweldig zou vinden. Nou, niet dus. Ik weet niet waarom, maar hij was hysterisch bang en hield niet op met huilen. Op het laatst heb ik maar mijn jas over mijn zoontje – die in het karretje lag – heen gelegd en ben keihard die afdeling afgerend.’

Overgeven

Mira: ‘Mijn dochter was een paar weken lang elke avond in bed heel bang dat ze zou moeten overgeven. Geen idee waar die angst vandaan kwam want ik kan me niet herinneren dat ze ooit gespuugd heeft. Maar het was heel heftig, ze kon er niet van slapen.’

Hoe neem je die angst weg? Tips van pedagoge José Sagasser.

Brand

Tabitha: ‘Soms moet je zo op je woorden letten bij je kinderen. Ik zei een keer streng tegen mijn zoontjes dat ik nu écht niet meer naar boven zou komen. Ze moesten allang slapen en hadden me al vier keer geroepen voor futiliteiten, je kent het wel. Plotseling begon mijn jongste zoon keihard te huilen. Doodsbang was hij dat ik nooit meer naar boven zou komen, ook niet als er brand was. En die angst is er nog steeds. Het is al maanden geleden en nog vraagt hij elke avond met een bezorgd gezicht: ‘als er brand is, kom je me toch wel halen, mama?’ En ik zie aan zijn gezicht dat hij echt bang is.’

Fietsen

Ymke: ‘Het kan ook later nog komen, dat bang-zijn. Mijn kinderen hebben beiden nooit zoveel angsten gehad, maar nu mijn zoon ouder wordt, ziet hij steeds meer gevaar. Hij is negen en durft nu amper meer smalle bruggetjes over te fietsen, een bootje in te stappen of een kermisattractie in. Hij vreest dat er iets misgaat.’

Lees ook: Verlatingsangst, wat is het en wat doe je eraan?