Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

door

12x Jullie onvergetelijke hoogtepunten en blunders tijdens de feestdagen

De feestdagen van 2020 zullen we waarschijnlijk écht nooit vergeten. Hopelijk op een positieve manier. Maar de onvergetelijke en hilarische hoogte- en dieptepunten van vorig jaar die jullie met ons deelden kunnen er ook wat van.

1. Lachen joh

Het leek zo’n goed idee, een leuke kerstfoto maken van je babydochter staand voor de kerstboom. Want dat staan deed ze dus net. En oh wacht, geef haar ook nog even een plastic bal in haar handen. Die zijn babyproof. Toch? Fem: ‘Niet dus. Want ook plastic scherven zijn scherp. En de pleisters waren nog veel te groot voor haar minivingertjes. Uiteindelijk hebben we haar hele hand ingepakt met keukenpapier, een babysok en ducttape. Maar de foto was wél goed gelukt.’

Advertentie

2. Nieuwjaarszoon

Pamela verwachtte een kerstkindje, maar het zou ook zomaar eens de beste start van 2020 kunnen worden. En dat werd het, hun jongste zoon werd op nieuwjaarsdag om 19.31 uur geboren.

3. Kerstkind

Maaike dacht dat ze op 20 januari zou bevallen van een zoon. Dat feest ging niet door, want de kerstman had een ander plan. Ho, ho, ho, hij was onderweg met een wel heel bijzonder cadeau: zoon Eivin! Geboren op Eerste Kerstdag. ‘Totaal onverwacht, maar het mooiste cadeau dat we konden wensen.’

4. Oudjaarsdip

Je zal maar een superbrave baby hebben. Tenzij het oud en nieuw is en je een gezellig avondje met je familie hebt gepland. Inge: ‘Ik heb van zeven uur tot middernacht in mijn eentje op de bank in het rommelkamertje bij mijn schoonouders thuis gezeten met onze baby van zeven maanden die nooit een kik gaf. Ook niet toen er tandjes doorkwamen. Maar op oudjaarsavond heeft ze uren gekrijst. Mijn man kwam me af en toe een hapje en een kus geven. Ik gaf borstvoeding dus ik bleef bij haar, want de borst gaf een beetje rust.’ Last van het vuurwerk? Nee. ‘Toen het vuurwerk begon, sliep ze heerlijk.’

5. Alleen de geur al

Urenlang in de keuken staan en daarna urenlang tafelen: dat was het plan van Annemiek. ‘Afgelopen kerst was ik net zwanger en wilde ik het m’n familie vertellen. We vierden het in ons nieuwe huis en ik had de favoriete hapjes van mijn familieleden gecombineerd tot een groot diner. Maar op de dag zelf was ik me toch misselijk! Ik kon niets verdragen en alles met garnalen en zalm moest nog worden gemaakt. Nadat we het de familie hadden verteld en iedereen enorm blij was, zijn zij vervolgens de keuken ingedoken om de laatste hapjes klaar te maken.’ En wat kreeg Annemiek zelf nog binnen? ‘De helft van een gevuld ei en twee stukjes stokbrood, maar ik heb wel genoten.’

Lees ook: Coronaproof kerstbucketlist om samen met je kind af te strepen

6. Het haasje

Thirza en haar familie pakten vorig jaar enorm uit tijdens het kerstdiner. Op het menu stond haas, geschoten door de jager op hun eigen land. Klinkt als een film. Was het niet. ‘Ik kreeg geen hap door mijn keel.’ Niet omdat ze het toch zielig voor de haas vond. ‘Nee, ik werd ineens supermisselijk van de geur. Ik was net twaalf weken zwanger van nummer twee.’

7. De volle laag

‘Het idee was: we geven eerst onze zoon (toen 1,5) wat te eten, hup naar bed, en dan gaan wij lekker lang tafelen met de rest van de familie,’ aldus Femke. Helaas werkt het bij peuters zo dat het altijd anders gaat dan je hebt gepland. ‘De spinazie à la crème met aardappels, normaal zijn favoriete gerecht, ging er niet makkelijk in. Maar genoeg om lekker op te slapen, nog een flesje voor de zekerheid en het zou een heerlijke avond worden. Zoon in het campingbedje bij mijn ouders, waar we met de hele familie logeerden. Ik kleedde me nog even snel om: little black dress, glitterpanty.

Tijdens het voorgerecht hoorde ik ineens geluid door de babyfoon dat ik niet kon plaatsen. Mijn man en ik snelden naar boven en eenmaal ter plaatse zagen we onze zoon op zijn knietjes in een groene, zure drek zitten. Slaapzak groen, gaas van het campingbedje groen. Hij keek beteuterd, dus ik tilde hem op om hem te troosten. En terwijl ik dat deed, kwam de volgende lading kots uit zijn mond, over mijn mooie jurkje. Ik voel het nog over mijn panty glijden.’ Dus daar ging het kerstdiner. ‘Ik zei nog tegen de familie: “Eten jullie maar lekker door, hoor!” De volgende dag begon ik te spugen, daarna mijn man en ook de rest van de familie moest eraan geloven. Hardnekkig virusje.’

8. Is dit alles?

Oh, wat zijn ze dankbaar, tel je zegeningen… En die pakjes onder de boom, spannend! Anne: ‘En dan onze peuter die bij oma na een aantal cadeaus begint te huilen, omdat er niks meer onder de boom ligt en ze nog maar zo weinig heeft gehad. Een paar weken daarvoor waren we zelf wat uitgeschoten met de sintcadeaus, dus we snapten haar teleurstelling.’

9. Mag die maillot uit?

Wat is dat toch met kerstoutfits en kinderen? Jamie kleedde zichzelf tegen beter weten in mooi aan. ‘Ik was net bevallen en had mezelf voor het eerst weer in een leuke jurk gehesen, mét maillot. Niet aan te raden met een stuk of duizend hechtingen vanwege een totaalruptuur. Het halve kerstdiner met alleen een jurkje aangezeten, omdat de maillot zo knelde daar beneden.’

Lees ook: De mooiste kersttradities om dit jaar mee te beginnen

10. Boompje trekken

De eerste kerst met een kind is altijd bijzonder, de eerste keer een kerstboom samen, nieuwe herinneringen maken… Dat laatste deed ook Astrid op een ochtend. ‘Onze boom stond net. Ons zoontje had net geleerd om zichzelf op te trekken om te gaan staan. Super. Maar vervolgens deed dit hij dit door zich áán de boom die op een tafeltje stond vast te houden. En we hadden dat jaar ook nog eens glazen ballen.’ Je begrijpt: die zijn er niet meer.

11. Allemaal voor mij?

Je zal maar aan het koken zijn en dat je dochter (1) ondertussen de cadeaus onder de boom een voor een uitpakt. En Kimberley maar denken dat ze lekker speelde.

12. Slapend het jaar uit

Opblijven? Wakker maken? Knikkebollen, is het al bijna zover? Oud en nieuw met kleine kinderen kan voorbij zijn voordat je er erg in hebt. Het overkwam Patricia en haar gezin een paar jaar geleden. ‘Onze oudste twee waren nog klein. Ze zouden gewoon om zeven uur naar bed gaan en wij zouden ze rond middernacht wakker maken. Maar rond negen uur kakten wij helemaal in. “Dit gaan we niet redden,” zeiden we tegen elkaar. “Zullen we ook even een tuk maken? Zet jij je wekker?”’ Zo gezegd, zo gedaan. Hoofden op de kussens en weg waren ze. ‘De volgende ochtend hoorden we ineens kinderstemmetjes roepen: “Gelukkig nieuwjaar!”’

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Femke Zijlema, beeld: Shutterstock

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.