door

Ruggenprik 'light': nieuwe vorm van pijnbestrijding

De ruggenprik wordt door veel vrouwen gezien als de meest ingrijpende vorm van pijnbestrijding tijdens de bevalling. Maar bij het Sint Jans Gasthuis in Weert is er nu ook een lichtere versie van de ruggenprik te verkrijgen. Het ziekenhuis biedt de ‘walking epidural’ als enige in Nederland aan.

De ‘walking epidural’ is een variant op de epidurale ruggenprik die vrouwen bij een natuurlijke bevalling kunnen krijgen. Het wordt ook wel de ruggenprik ‘light’ genoemd. Dezelfde medicatie wordt toegediend, maar dan in een lichtere concentratie, zodat je niet aan bed gekluisterd bent.

Niet gedwongen in bed

In de Gezondheidskrant van het SJG Weert licht anesthesist Johannes Swalve toe: ‘We geven precies genoeg medicijnen om enerzijds de pijn beheersbaar te houden en anderzijds de zenuwfunctie en spierkracht te behouden. Doordat het onderlichaam niet meer verlamd is, hoef je tijdens de bevalling dus ook niet meer uren gedwongen in bed te blijven liggen. Je kunt nog gewoon naar het toilet of door de verloskamer lopen. Op eigen kracht en zonder verhoogd risico op bloeddrukproblemen. Vanzelfsprekend onder strenge, medische bewaking van de verloskundige.’

Populair

In het Sint Jans Gasthuis in Weert wordt de pijnbestrijding nu een jaar aangeboden en volgens gynaecoloog Ivo van Dooren is het inmiddels de ‘populairste vorm’ van pijnbestrijding bij een bevalling. Tegen EditieNL legt Van Dooren uit dat de gezondheidswinst van de walking epidural groot is. ‘Zo kan een vrouw blijven lopen en bewegen, waardoor de ontsluiting soepeler gaat. Ook voel je de persweeën door de verdoving heen, dus je weet wel nog precies wanneer je moet persen.’

Lees ook: Alles over pijnbestrijding tijdens de bevalling

Scherpe randjes

In het Limburgse ziekenhuis hebben veel vrouwen positief gereageerd op de nieuwe vorm van pijnbestrijding. Zo vertelt Daphne Verhoeven aan EditieNL: ‘Ik kon gewoon rondlopen, zelf naar de wc en ik voelde de persweeën. De ruggenprik ‘light’ was voor mij ideaal.’ Ook Linique Knoben-Verdonschot was tevreden over haar keuze: ‘Het liefst had ik het helemaal op eigen kracht gedaan. Toen bleek dat er toch een epidurale verdoving nodig was, heb ik gekozen voor de ‘lopende’ variant. En daar ben ik achteraf erg blij mee. Omdat de bevalling uren duurde, was het fijn dat ik tussendoor zelf naar de wc kon of gewoon een stukje kon lopen. Daarbij was de pijn goed te verdragen. Ik voelde de weeën goed opkomen, maar door de verdoving waren de scherpe randjes er vanaf’, vertelt ze aan de Gezondheidskrant van het ziekenhuis.

Lees ook: Yvonne’s bevallingsverhaal

Niet geschikt

Toch is de walking epidural niet voor iedereen een geschikt alternatief. ‘De bevalling mag nog niet in een vergevorderd stadium zijn en ook de weeën mogen niet te hevig zijn. Daarnaast moeten vrouwen natuurlijk zelf aangeven dat ze het prettig vinden om tijdens de bevalling op de been te blijven’, zegt de anesthesist Swalve.

Lees ook: Zo voelt een ruggenprik écht volgens deze 17 moeders

Bron: EditieNL, SJG Weert Beeld: Shutterstock