door

Prachtige fotoserie: vaders in de verloskamer

Het draait tijdens een bevalling allemaal om de aanstaande moeder en de baby. De rol van de vader is vooral die van supporter en coach. Langs de zijlijn of niet, deze foto’s laten zien hoe betrokken veel aanstaande vaders zijn bij de geboorte van hun kind. Mooi!

Een broertje of zusje?

Foto: Natasja Jansen NIEUW LEVEN Geboortefotografie

De vrouw van Gerjan kan de pijn van de weeën goed opvangen, maar toch vindt hij het frustrerend dat hij niks kan doen. ‘Het persen is net begonnen. We weten niet of we deze keer een jongen of een meisje krijgen, maar ik zie het hoofdje al en haartjes. Mijn gedachtes gaan snel: komt het allemaal wel goed? Er zit wat aan te komen, maar wat?’ Na een paar keer persen, is daar dochter Saar, gezond en wel.

Zij aan zij

Foto: Lobke Koppens Geboortefotografie

Eigenlijk wil Paul van Beijnum alleen maar de pijn van zijn vrouw verzachten. ‘Maar dat kan natuurlijk niet. Wat ik wel kan, is haar het gevoel geven dat ik er ben. En dus wijk ik geen moment van haar zij.’ De bevalling begint beneden in de woonkamer, in het bevalbad, maar omdat de baby niet goed indaalt, proberen ze de warme stralen van de douche boven. Even een loopje, misschien zakt ze dan? Paul maakt zich niet druk. Alles komt goed. En dat doet het ook, later in het ziekenhuis, waar baby Loïs wel indaalt.

Samen

Foto: Barens en Berken Geboortefotografie – Dora Barens

Van tevoren hebben Iwan van der Aar en zijn vrouw het er niet over gehad, maar zodra de bevalling begint, zijn ze een eenheid. Iwan: ‘Als man kun je weinig, de vrouw doet alles. Maar toch wil je íets doen en het gevoel hebben dat je samen aan het bevallen bent.’ Meepuffen dus, en deppen met een washandje, zeggen dat ze het goed doet, en dat ze door moet zetten. Bij de geboorte pakt Iwan zijn zoon Aiden zelf aan. ‘Zo klein, zo bijzonder.’ En dan komen de tranen, bij allebei.

Rustig blijven

Foto: Barens en Berken Geboortefotografie – Dora Barens

Als ik rustig blijf, voelt zij ook meer rust, denkt Joy Obergh als zijn vrouw halverwege de bevalling is. ‘Ik wil uitstralen: je doet het goed. Ik ben zo trots. Zodat zij daar weer kracht van krijgt.’ Eigenlijk wil hij haar helpen, haar pijn wegnemen en dat kan natuurlijk niet, dus probeert hij die onmacht met rust een beetje op te vullen. Hij ziet dat zijn vrouw de bevalling goed aankan. ‘Zo krachtig. Zo in control.’ Hierna gaat ze onder de douche. En dan, vrij vlot daarna, is-ie daar: zoon Kyan. Op Koningsdag.

Grapje

Foto: Barens en Berken Geboortefotografie – Dora Barens

Een relaxte sfeer is er meestal als Orlando Jansen in de ruimte is. Maar als hij en zijn vrouw lang moeten wachten op de geplande keizersnede zet hij toch een grapje in om het gespannen ijs te breken. ‘Wel alles precies goed aantrekken hoor en alles bedekken,’ bitst de strenge verpleegkundige het stel toe. ‘Dus trek ik de muts over mijn gezicht, en blijf zo zitten.’ Het werkt. Je ziet het trouwens niet, maar stiekem is Orlando heel nerveus. ‘Je wilt toch dat alles goed gaat met je vrouw en kind.’ Nog even wachten en dan is het zover: zoon Sixto wordt gehaald.

Eigen wereld

Foto: Barens en Berken Geboortefotografie – Dora Barens

De zon schijnt door het raam, Dreas zit samen met zijn vrouw in het bevalbad in de woonkamer. De verloskundige is er, Dora de geboortefotograaf en hun twee katten. Alles en iedereen gaat langs hun heen. ‘Alleen mijn vrouw en ik, samen in dat bad. Met de zorgen. Gaat alles wel goed, want een bevalling is zo’n groot ding en je weet nooit hoe de uitkomst is, voor moeder én kind.’ Steunen. Aanmoedigen. hand vast houden onder water. En dan de ontlading als hun gezonde dochter Felin de stilte in huis doorbreekt.