door

Stelling: De richtlijn over vroeggeboren baby's moet aangepast worden

De huidige richtlijn in Nederland is dat een te vroeggeboren baby niet wordt behandeld als de zwangerschap korter dan 24 weken heeft geduurd. Deze richtlijn stamt uit 2010 en daarom spreken betrokkenen bij geboortezorg nu over eventuele veranderingen van deze richtlijnen. Twee vooraanstaande neonatologen geven hun mening.

Bij een geboorte voor de vierentwintigste week van de zwangerschap wordt een baby in Nederland in principe niet behandeld. ‘Die afweging is op cijfers gebaseerd’, legt Arie Bos, hoogleraar kindergeneeskunde en neonatoloog bij het Universitair Medisch Centrum Groningen (UMCG), uit. ‘Tussen de vijftig en zestig procent van die baby’s sterft alsnog, ook als je alles probeert. Bij een nog kortere zwangerschap groeit het aantal baby’s dat overlijdt misschien wel naar de zeventig of tachtig procent.’ Dit zijn de signalen van een vroeggeboorte.

Ouders leidend

In sommige landen, bijvoorbeeld Scandinavische, wordt een baby van 22 weken oud wel behandeld. Ook in Duitsland ligt de leeftijd waarop een baby wordt geholpen lager dan in Nederland. Toch is Bos blij met de terughoudende wijze waarop geboortezorg in Nederland is ingericht. ‘Bij huidige behandelingen krijg ik soms al de vraag van ouders of we niet te ver gaan. Of doorbehandelen wel in het belang van het kind is. Uiteindelijk zijn de ouders in zo’n traject leidend’, zegt Bos. ‘Iedereen wil de beste zorg voor een pasgeboren baby. Maar bij weinig kans op overleven wil je niet het risico op een later overlijden met heel veel pijn, strijd en ingrepen.’ Hij is dan ook niet direct voorstander van het naar beneden bijstellen van de 24-weken grens. ‘Medisch gezien kan heel veel, maar als we dat willen moeten we ouders ook eerlijk informeren en zeggen dat de kans op overleven laag is.’

Individuele benadering

Irwin Reiss, hoogleraar neonatologie en hoofd van die afdeling bij het Erasmus MC denkt daar iets anders over. ‘Ik waardeer het dat we in Nederland een keuze durven te maken, in plaats van door te behandelen omdat staken ethisch ongemakkelijk is.’ Toch pleit hij voor een sterkere individuele benadering van neonatale zorg. ‘Een baby van 23 weken die goed gegroeid is maakt soms meer kans dan een oudere baby met groeiproblemen. Het gebeurt dat die eerste nu geen behandeling krijgt en die tweede wel, in mijn ogen moeten we die baby van 23 weken wel behandelen.’ Er mag van hem meer gekeken worden naar kenmerken zoals geslacht, omdat bekend is dat een meisje het vaak beter doet. En ook het genetische of etnische profiel van een kind kan een rol spelen bij de kans op overleven. ‘Natuurlijk moeten we die discussie ontzettend voorzichtig voeren, maar waarom zou je gegevens uitsluiten als ze mee kunnen spelen in de levensvatbaarheid van een mens?’

Jouw mening?

We zijn benieuwd wat jij ervan vindt. Moet de 24-weken grens naar beneden worden bijgesteld? Is het goed om alle te vroeg geboren baby’s te behandelen? Of alleen als er een echt toekomstperspectief en kans op ontwikkeling is? Laat je reactie achter op onze Facebook-pagina.

Bron: Trouw Beeld: Shutterstock