Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

Stelling: je kind 'u' leren zeggen, is overbodig geworden

Juffen, opa’s en oma’s, de mevrouw achter de kassa, zelfs ouders: nog niet zo lang geleden sprak zo’n beetje elk kind een volwassene automatisch aan met ‘u’. Dat is tegenwoordig wel anders.

Iemand aanspreken met u lijkt een uitstervend verschijnsel. Waar vroeger zonder twijfel u werd gezegd, is het nu overal je en jij. Maar hoe komt dat eigenlijk? Voor zover wij weten is er geen onderzoek naar gedaan, maar het zou zomaar kunnen dat dit te maken heeft met feit dat steeds meer mensen het niet fijn vinden om met u aangesproken te worden. Ze voelen zich hierdoor oud of vinden het te afstandelijk. Volgens een onderzoek van een jaar of twee geleden geldt dit zeker voor opa’s en oma’s: nog maar dertien procent wil dat er u tegen ze wordt gezegd door de kleinkinderen.

Advertentie

Vousvoyeren

Het zou ook zomaar kunnen dat ‘u-zeggen’ verdwijnt, omdat we onbewust het voorbeeld van de Engelsen volgen. Hoe polite die ook in veel opzichten zijn, in de Engelse taal doen ze niet aan ‘u-en’, maar is iedereen gewoon – heel overzichtelijk – een jij. Hoe dan ook, veel mensen lijken het prima te vinden dat ‘vousvoyeren’ steeds minder belangrijk wordt. Niet voor niets wordt er op het merendeel van de scholen je en jij tegen de juffen en meesters gezegd. Sterker nog, zelfs tegen de directeur. En er zijn vast nog gezinnen waar de kinderen u tegen de ouders en grootouders moeten zeggen, al zijn die overduidelijk in de minderheid.

Lastige kwestie

Je kind u leren zeggen is voor veel ouders dan ook een flinke uitdaging geworden. Want je kunt nog zo vaak tegen je kind zeggen: ‘Wel u zeggen!’. Als de betrokken meneer of mevrouw negen van de tien keer reageert met: ‘Nee hoor, zeg maar jij tegen me,’ dan slijt de gewoonte om u te zeggen er maar lastig in. En op school of binnen de familie hoeven veel kinderen ook al nooit iemand met u aan te spreken. Hoe zorg je dan dat je dat ‘u-zeggen’ er toch in krijgt? Of moet je je er misschien maar niet al te druk over maken? Zit respect niet veel meer in de manier waarop je iets zegt of vraagt?

Benieuwd wat jij ervan vindt. Vind jij het belangrijk dat kinderen u leren zeggen tegen volwassenen? Of moeten we dat hele ‘u-zeggen’ maar afschaffen, volgens ‘Engels model’?