Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

Tóch zwanger: ‘Kijkoperaties, IUI-behandelingen, niets hielp’

Hormoonkuren, onderzoeken, agendaseks: zomaar even zwanger worden, zat er voor Sabine niet in. Maar juist toen ze het niet meer verwachtte, gebeurde het toch...

Sabine (36) is getrouwd met René (34). Ze is 39 weken zwanger van een meisje.

Advertentie

De test

‘We waren in ons volkswagenbusje onderweg van Spanje naar Portugal toen ik belachelijk veel zin kreeg in friet van de McDonald’s. Als een malle zocht ik op Google Maps waar we de snelweg af konden. “Ik wil nú die slappe patat!” zei ik onrustig tegen René. Hij keek me aan alsof ik gek was geworden; die vastberadenheid was niets voor mij. Het bleek het eerste symptoom van mijn onverwachte zwangerschap.

Een week later deed ik, midden in de nacht, een test. René had er die dag een voor me gekocht bij de drogist, zelf was ik er klaar mee. In vijf jaar tijd had ik tientallen negatieve testen gedaan, waarom zou ik nu opeens wél zwanger zijn? Toch voelde ik me gek. Mijn borsten deden pijn en ik werd maar niet ongesteld. ‘Wakker worden,’ fluisterde ik midden in de nacht tegen René. ‘Ik ga die test nú doen.’ Ochtendurine is het beste, maar ik kon niet wachten. Na een minuut wachten verscheen het woord ‘Gravida’ in het schermpje. Daarna een zandloper. We staarden naar het icoontje. En ja hoor: daar verscheen 2-3. Dat móést twee tot drie weken zwanger betekenen.’

Lees ook: 7 veelgestelde vragen over hulp bij zwanger worden

Kinderloos

‘Een jaar daarvoor hadden we ons leven volledig omgegooid. Jaren waren we bezig geweest met zwanger worden. In het ziekenhuis werd mijn cyclus uitgebreid gemonitord. Ik onderging kijkoperaties, IUI-behandelingen. Niets hielp, terwijl artsen de oorzaak maar niet konden vinden. Mijn lijf werd steeds weer volgepompt met hormonen. Daar kreeg ik vreselijke migraine van en ik werd verdrietig en chagrijnig. “Laten we alsjeblieft iets gaan doen wat we wél in de hand hebben,” zei René. Daar wilde ik eerst niets van weten. Kinderloos blijven vond ik moeilijk te verkroppen. Maar hij had gelijk, hier werden we doodongelukkig van. Het leek ons heerlijk om te reizen. We verkochten al onze spullen, zegden ons huurhuis op en namen ontslag.’

Lees ook: 8 tips om (zelf) de kwaliteit van sperma te verbeteren

In een busje de wereld rond

We reden met een volkswagenbusje door België, Luxemburg, Duitsland, Frankrijk en verbleven lang in Spanje. We dronken koffie in de zon, kookten op een campinggasstel en ontmoetten interessante mensen. Tussendoor deden we vrijwilligerswerk. We misten niets en onze relatie was beter dan ooit. We kwamen zelfs op een punt waarop we zeiden: “Als we geen kind krijgen, is het óók goed.” We genoten van de vrijheid en besloten om niet meer terug te gaan naar Nederland. Maar juist toen raakte ik alsnog zwanger. Inmiddels hebben we een huis en baan in Nederland gevonden. Ik voel me goed en kan niet wachten om ons meisje te ontmoeten. Als ze groot genoeg is, nemen we haar alsnog mee in ons busje en gaan we met z’n drieën op pad.’

Lees ook: wat als zwanger worden een obsessie wordt. 

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Albertine Otten, productie: Colorenco, Styling: Paula Schouten, Fotografie: Kim Krijnen, Visagie: Corinne van der Heijden