John Mangal 
door

Vaderliefde: ‘Door James ging het roer radicaal om’

Rapper John Mangal (37) is bekend onder de naam Dicecream. Samen met Cathalina (30) heeft hij zoons James (3) en Memphis (7 maanden). John was altijd van het feesten, nachten doorhalen en dagenlang produceren in de studio. Tot hij onverwachts vader werd. ‘Ik voelde heel sterk dat ik een ander ritme en meer zekerheid wilde voor mijn kind.’

John zit in het zonnetje in zijn eengezinswoning in Lelystad. James (3) en Memphis (7 maanden) spelen een paar meter verderop in de kindvriendelijke tuin. Kunstgras, speelhuis, glijbaan. Ze kunnen hun lol niet op. Cathalina (30) houdt ze vanuit de deuropening nauwlettend in de gaten. ‘Sinds de geboorte van James is Cathalina volledig huismoeder,’ vertelt John na een slok koffie. ‘Een bewuste keuze. We willen de kinderen zolang ze klein zijn nog niet naar een opvang brengen. Ik werk naast mijn muziek parttime op kantoor en ik heb elke woensdag papadag, de rest van de dagen is Cathalina bij ze.’

Advertentie

Is de zorg voor de kinderen evenredig verdeeld?

‘Ik doe mijn best om zo veel mogelijk te doen, dus ik ga op kantoordagen bijtijds weg. Thuis ben ik er helemaal voor de kinderen. Je merkt dat James daar behoefte aan heeft. Hij houdt van lekker stoeien, rennen, met treinen spelen of dingen bouwen met blokjes. Sinds kort gaat hij twee dagen naar de peuterspeelzaal, omdat we zien dat hij daar echt aan toe is. Zodra ik thuis ben, grijpt hij zijn kans en wil hij mijn aandacht. Daarna is het avondeten, nog even spelen, tandenpoetsen en voorlezen. Als de kinderen in bed liggen, praten Cathalina en ik bij of kijken we samen een filmpje. Vaak lig ik al na een kwartier te snurken, haha. Dat hoort er een beetje bij.’

Een paar jaar terug zagen je avonden er vast heel anders uit!

‘Zeker wel. Voordat James kwam, was ik zo’n tien jaar fulltime actief als rapper. Muziek maken doe je niet van negen tot vijf. Ik leefde heel erg bij de dag. Tot diep in de nacht op pad, spontane uitstapjes met vrienden, thuiskomen wanneer het mij uitkwam. Cathalina heeft er nooit problemen mee gehad, maar eigenlijk is het leven van een muzikant een vrij egoïstisch bestaan. Het draait toch allemaal een beetje om jouw onregelmatige leven, de optredens, de late studiosessies. James was niet gepland, wel meer dan welkom, maar we waren niet bewust bezig geweest met een baby.’

Hoe groot was de schok dat Cathalina zwanger was?

‘Ik schrok heel erg, maar ik was ook blij en vreselijk onzeker. Een gekke gewaarwording, want over het algemeen ben ik best een zelfverzekerd persoon. Maar het vaderschap was één groot vraagteken voor me. Kan ik dit aan, hoe ga ik het aanpakken, ben ik klaar voor deze volgende stap? Ik wilde ooit, op een dag wel kinderen, maar ik dacht steeds: eerst nog even dit of dat doen, een mooie reis maken. Cathalina stond er ook zo in, dus we hadden ons er nooit mee bezig gehouden. Het viel nogal rauw op mijn dak dat ik van het ene op het andere moment vader zou worden. Hé hoi, over negen maanden heb je een kind waarvoor je moet gaan zorgen, succes.’

Was je bang dat de verantwoordelijkheid te groot zou zijn?

‘Dat schoot meteen door mijn hoofd. Ben ik wel in staat om dit kind te geven wat hij of zij nodig heeft? Ik ben opgegroeid in een warm, prettig gezin, dus ik weet hoe leuk en gezellig dat kan zijn. Maar ik had geen idee wat ik een kind kon bieden. Ik was zelf op dat moment ook een beetje zoekende. Waar sta ik in mijn leven, welke kant wil ik op? Daar kwam de zwangerschap nog eens bovenop. De zwangerschap heeft in die zin voor een radicale omslag gezorgd.’

Hebben jullie getwijfeld over de komst van het kindje?

‘Nee, geen moment. We waren in de war, maar ook opgetogen dat dit ons gegeven was. Ik wist meteen: ik ga ervoor. En dus moest ik mijn leven anders gaan invullen. De muziekwereld zoals ik die heb leren kennen, is onregelmatig en onzeker. Dat was geen levensstijl die ik wilde combineren met een gezin. Ik ben van origine muzikant, dus dat zal er altijd in blijven zitten. Maar ik voelde heel sterk dat ik een ander ritme en meer zekerheid wilde voor mijn kind.’

Was het lastig om je muzikale carrière op een laag pitje te zetten?

‘Tijdens de zwangerschap van James heb ik mijn muzikale werkzaamheden langzaam zo afgebouwd dat er ruimte ontstond voor een ‘normale’ baan ernaast. Met succes, want ik doe nu alweer een paar jaar het debiteurenbeheer op een kantoor. Daar is niks creatiefs aan, maar het geeft mij de aanvullende structuur die ik voor mijn gezinsleven nodig heb. Muziek doe ik er daarnaast nog bij, maar het is goed dat ik ook een andere weg ben ingeslagen. Als ik alleen maar bezig zou zijn met muziek, zou dat te veel onrust geven.’

Voelde je je meteen echt vader of was het even wennen?

‘Toen ik James vlak na zijn geboorte in mijn handen had, kreeg ik een enorme ontlading. Alsof er een last van mijn schouders viel. Dat was een heel apart en emotioneel moment, waarbij ik vooral heel dankbaar was: hij is er, en hij is gezond! Daarna was het even zoeken. Ik deed alles voor het eerst, moest aan James wennen, dealen met de gebroken nachten en de vermoeidheid. Dat was soms zwaar, ook omdat ik het roer had omgegooid op alle vlakken. Ik had binnen een jaar tijd een heel nieuw leven gekregen. Daar moest ik mijn weg in vinden, maar dat verliep allemaal vrij natuurlijk. Er is niets wat ik mis van de tijd voordat ik kinderen kreeg. Uitgaan en nachten doorhalen heb ik tijdens mijn artiestenleven genoeg gedaan. Het geeft me op dit moment van mijn leven meer voldoening om bij m’n gezin te zijn.’

Vaderliefde
Beeld: Cees Rutten JR.

Wat vind je het leukste aan het ouderschap?

‘James kan me soms aankijken alsof ik de grootste superheld op aarde ben. Dat is toch prachtig? Ik vind het ook heerlijk hoe hij op me af komt rennen als ik uit mijn werk kom. Zelfs als ik een rotdag heb gehad, ben ik dan op slag m’n zorgen vergeten. Memphis lacht de hele dag, dus ik word ook heel blij als ik hem zie. Bij vrienden die eerder vader zijn geworden, had ik al gezien: dat is echt mooi, de band met je kind. Maar je beseft pas hoe diep die gaat als je het zelf meemaakt. In het liedje Papa voor je zijn heb ik geprobeerd te omschrijven wat ik voel voor mijn kinderen, maar eigenlijk is dat onbeschrijfelijk. Het verbaast me nog elke dag hoe groot die liefde is.’

Past zo’n kwetsbaar liedje wel bij een stoere rapper zoals jij?

‘Ik weet niet of het bij een stoere rapper past, maar het past wel bij mij. Voordat ik kinderen kreeg, kon ik me nog weleens bezighouden met mijn imago en de indruk die ik bij mensen zou achterlaten. Nu vind ik het vooral belangrijk dat ik een voorbeeld ben voor mijn zoons. Wat andere mensen daarvan vinden, maakt me niet zo veel uit. Het nummer Papa voor je zijn heb ik ook niet geschreven met mijn publiek in mijn achterhoofd. Het was een liedje voor James. Normaal kan ik als muzikant vrij goed opschrijven wat ik wil uitdragen, maar ik wist nu bijna niet waar ik moest beginnen. Ik wilde hem en Memphis zo veel vertellen, voor zowel nu als later. Het is een herinnering geworden voor altijd van hun vader.’

Is er ook iets wat tegenvalt of lastig is aan het vaderschap?

‘Ik ben soms te bezorgd of ik het wel goed doe met de kinderen. Dat zit in mij, denk ik. Met muziek maken ben ik altijd heel perfectionistisch geweest, wat soms mijn valkuil was. Dat heb ik met het vaderschap ook weleens. James zit nu bijvoorbeeld in de peuterpuberteit. Als hem iets niet lukt, krijgt hij een woedeaanval. Mijn instinct zegt dan: benader hem, praat met hem. Maar op internet en in boeken lees je ook weleens dat je zulk gedrag juist moet negeren. Ik vind het moeilijk wat ik dan moet doen. Het is dat Cathalina vaak zegt dat ik een goede vader ben, anders zou ik daar nog meer mee worstelen.’

Zitten jullie op een lijn qua opvoeding?

‘Over de grote lijnen zijn we het eens, maar ik ben op dit moment het minst streng van ons tweeën. Misschien omdat ik vergeleken met Cathalina minder tijd met ze doorbreng en dan niet vooral de ‘strenge’ vader wil zijn. Zo vindt James chips heel lekker. In principe krijgt hij alleen ’s middags weleens een bakje. Maar in het weekend kijkt hij soms rond een uur of tien ‘s ochtends al een tekenfilmpje. Daar hoort voor hem chips bij. Cathalina zegt dan: “Kom op, ik wil niet dat hij nu al chips krijgt, geef hem maar een wafel.” Maar als zij er niet is, krijgt James gewoon een bakje chips. Hij heeft z’n ontbijt meestal al om zeven uur ’s ochtends op en ik hou ook van chips, dus dan eten we gezellig samen voor de televisie een schaaltje leeg, haha.’

Vind je het jammer dat jij minder tijd met de kinderen doorbrengt dan je vrouw?

‘Nee, ik ben eerlijk gezegd niet anders gewend. Ik denk dat mijn werk juist voor de goede balans zorgt. Op de momenten dat ik met de kinderen ben, probeer ik zo toegewijd mogelijk te zijn. Het voelt daardoor niet alsof ik te weinig tijd met ze doorbreng.’

Heb je weleens een moment voor jezelf?

‘Ja, dat heb ik altijd al nodig gehad. Voordat Memphis er was, ging ik regelmatig naar een schrijverskamp of een paar dagen naar de studio. Dat probeer ik nog steeds af en toe te doen, zodat alle creativiteit eruit kan. Het is heerlijk om daarna met een leeg hoofd thuis te komen, al moet het ook niet te lang duren. Dan mis ik mijn vrouw en kinderen te erg. Cathalina gaat ook weleens alleen weg, maar zij heeft die drang iets minder dan ik. We proberen wel om af en toe samen een avondje weg te gaan. Als Memphis wat ouder is, zal dat ook wel weer eens een nachtje worden. Maar hij is nu nog zo klein dat we er zelf voor hem willen zijn als hij wakker wordt.’