Ruurt van der Wel
door

Vaderliefde: ‘Een meisje krijgen, was mijn grootste angst’

Ruurt was bang dat zijn vrouw zwanger was van een meisje, want stel je eens voor wat haar later allemaal kon overkomen. Inmiddels heeft hij niet één, maar twee dochters. ‘Er is altijd wel iets om me zorgen over te maken.’

Omringd door poppen, plastic keukenspulletjes en puzzels zit Ruurt in een joggingbroek op de bank. Even uitpuffen voordat Nouk wakker wordt en ze samen Fieve (uitgesproken als ‘Fief’) van school gaan halen. Net als z’n vrouw werkt Ruurt 32 uur per week, wat in combinatie met twee jonge kinderen pittig is. Of zoals Ruurt het zelf zegt: ‘Het is veel geregel en daar hebben we niet altijd de energie voor.’ Dus ja, het gaat weleens mis, maar ze hebben het geluk dat de oma’s drie dagen per week op de kinderen passen. ‘Dat scheelt niet alleen veel geld, je weet ook dat ze in goede handen zijn. Ik maak me snel zorgen over de kinderen, dus daarmee mogen we in onze handen knijpen.’

Je was als de dood dat je dochters zou krijgen, hoe zit dat?

‘Dat was inderdaad mijn grote angst, omdat ik me bij voorbaat al zorgen maakte over de toekomst. De puberteit, de jongens die op hun pad gaan komen. Een dochter voelt in die zin nog kwetsbaarder dan een zoon. Wat ze allemaal niet kan overkomen! Ik denk altijd over alles na en er is ook altijd wel iets om me zorgen over te maken. Niet per se iets wat nu speelt, maar vooral wat er later kan misgaan. Een verkering die uitgaat, een studie die niet lukt. Toch weet ik niet of het bij een zoon anders zou gaan, hoor. Ik heb een jongere broer die ik als kind ook altijd al wilde beschermen. Brak hij z’n arm, dan had ik nog liever dat dat mij was overkomen dan hem.’

Toch wist je van jongs af aan al zeker dat je kinderen wilde. Waar kwam dat vandaan?

‘Toen ik tien jaar was, riep ik al dat ik vier kinderen wilde. Het is altijd mijn droom geweest om met een stationwagen vol kinderen en de caravan erachteraan naar Zuid-Frankrijk te rijden. Als je je dat bedenkt, ben ik nog laat vader geworden. Net voor mijn dertigste werd ik weer vrijgezel, niet lang daarna ontmoette ik Gwen en vanaf dat moment ging het vrij snel. We waren twee jaar samen toen we besloten om aan kinderen te beginnen, niet wetende dat het binnen twee maanden al raak zou zijn. Dat was even een paar dagen wennen, maar daarna kon ik niet wachten totdat de baby er was. Het duurde veel te lang, die negen maanden. Echt verschrikkelijk. Ik was zo benieuwd!’

Was het vaderschap meteen zo leuk als je had gehoopt?

‘Ja. Er moest even worden voorgedaan hoe je een luier moet verschonen, dat had ik nog nooit gedaan. De eerste keren dat ik Fieve in bad deed, verliepen ook nogal onhandig. Dat voelde niet goed, want ik wilde meteen fatsoenlijk voor m’n eigen kind kunnen zorgen. Ook al wist ik dat ik het gewoon een beetje de tijd moest geven. Inmiddels kan ik zeggen dat ik het vaderschap het leukste vind dat er is. Samen fietsen, naar de markt gaan, puzzelen, dingetjes uitleggen. Ik geniet er met volle teugen van, maar het is ook slopend. Vooral fysiek. Ik wil alles goed doen, op veel borden tegelijk schaken, maar door de korte en onderbroken nachten kan ik niet altijd leveren en doen wat ik zou willen.’

Baal je ervan dat je niet altijd optimaal kunt presteren?

‘Ik vind het niet moeilijk om op dit moment te kiezen voor mijn gezinsleven. Ook al doe ik er wat dingen naast, ik laat ook veel voor ze. Zo doe ik liever met de kinderen boodschappen dan dat ik ga voetballen. Ik ben zwaarder dan ooit, haha. Maar er zit ook een bepaalde ambitie en drive in mij. Ik wil nog van alles bereiken op werkgebied, ik wil verder komen in de politiek. Ik heb op dit moment naast m’n baan drie bestuursfuncties, maar die nemen niet zo veel tijd in beslag. De rest heb ik even geparkeerd voor later. Het is absoluut geen verwijt naar de kinderen toe, maar soms vind ik het lastig dat ik niet alles kan doen wat ik wil.’

Hoe hebben Gwen en jij de zorg voor de kinderen verdeeld?

‘Gwen doet het grootste deel van de huishoudelijke taken, zoals wassen en poetsen. Daarnaast hebben we een hulp in de huishouding. Ik slaap lichter dan Gwen, dus ’s nachts ben ik er altijd als eerste bij. Tegenwoordig slapen de meisjes redelijk door, maar de eerste jaren stond ik vaak twee of drie keer naast hun bed. Troosten, verschonen, flesje geven. Ze kregen allebei flesvoeding omdat borstvoeding niet lukte.

Het ochtendritueel doen Gwen en ik samen. Op de dagen dat we werken, hebben we de luxe dat de kinderen bij de opa’s en oma’s kunnen eten. Dat betekent wel dat we pas rond half zeven thuis zijn. Dan is het nog even muziek aan en met z’n allen dansen, het liefst verkleed. Voor acht uur is het bij ons eigenlijk nooit rustig, en daarna zijn Gwen en ik allebei kapot. Ik vrees dat het dan het standaardverhaal is: neerploffen op de bank, tv aan en een beetje sudderen.’

Zitten Gwen en jij op één lijn wat betreft de opvoeding?

‘Gelukkig wel. En we geven elkaar ook de ruimte om sommige dingen anders op te lossen dan we dat zelf zouden doen. We vinden het allebei heel belangrijk dat onze dochters zelfvertrouwen hebben. Dat ze zichzelf zijn en niet te veel angst hebben over hoe anderen daarover oordelen. Ik leer ze dat door ze veel complimenten te geven, ook als je er geen touw aan kunt vastknopen. De oudste komt bijvoorbeeld weleens met een creatief idee dat nergens op slaat. Dan kan ik tegen haar zeggen: ‘Wat een onzin.’ Maar ik kan haar ook prijzen: ‘Ga zo door, hartstikke leuk!’ Op die manier hoop ik haar fantasie en zelfbewustzijn te stimuleren.’

Beschouw jij jezelf als makkelijk of streng?

‘Als je jonge kinderen hebt, gaat niets zoals gepland. Ze luisteren niet, er valt iets om. Daar blijf ik vrij lang relaxed onder, maar op een gegeven moment is het klaar. Dan verhef ik mijn stem, wat meestal wel indruk maakt. In het begin deed ik dat soms iets te abrupt, wat verwarrend was voor de meisjes. Eerst vind ik het allemaal prima, daarna word ik plotseling boos. Dat viel nogal rauw op hun dak, waar ik me dan weer schuldig over voelde. Inmiddels heb ik geleerd om wat meer tussenstapjes in te bouwen: eerst een vermaning, dan een serieuze waarschuwing en vervolgens pas echt ingrijpen.’

Ben je de vader die je wilt zijn voor je kinderen?

‘Ja, dat denk ik wel. Ik ben iets vaker weg dan hun moeder, maar we zorgen samen voor een leuk gezinsleven en dito financieel plaatje. We wonen in een vrijstaand huis aan een watergang waarvan ik vroeger niet had durven dromen dat ik er ooit zou wonen, en we kunnen alles doen wat we willen. Drie keer per jaar op vakantie, vaak naar een restaurant. Onze oudste gaat liever ergens borrelen dan naar de kinderboerderij. Bitterballen erbij, dat werk. Ik kende dat als kind niet, dus ik vind het leuk dat ik ze dat kan bieden.’

Moeten de bitterballen straks gedeeld worden met een derde of vierde kind?

‘Nee nee, het is klaar. Als ik jonger was geweest, dan was het misschien nog een optie geweest. Maar het is prima zo. Gwen en ik hebben veel lol in het ouderschap, maar het is ook zwaar. Ik gebruik vaak de metafoor: we hoeven de marathon niet te rennen, maar we wandelen ’m en daar word je ook moe van.

Op hetzelfde moment besef ik dat we ontzettend veel geluk hebben. De kinderen zijn gezond, mooi, vrolijk en we hebben alles op orde. Gwen en ik houden allebei erg van reizen en stonden al eens op het punt om een reis naar Vietnam te boeken, maar toen werd ze zwanger van Fieve. Ik verheug me er nu al op om die reis over een paar jaar met z’n vieren te maken. We zijn toe aan de volgende fase, waarin je wat meer met je kinderen kunt doen en ondernemen.’

Doe je weleens iets voor jezelf of heb je dat niet nodig?

‘Ik zit twee keer per dag een halfuur in de trein. Dan heb ik even een momentje voor mezelf. Daarnaast ben ik voor m’n nevenfuncties al snel een of twee avonden per week weg. Gwen vindt dat prima en heeft zelf ook de ruimte om weg te gaan, maar zij vindt een avondje Temptation Island net zo lekker. Ik heb iets meer de neiging om eropuit te gaan en zou het nog wel iets vaker willen doen, maar dat vind ik niet eerlijk tegenover mijn gezin. Gwen en ik proberen ook weleens met z’n tweeën weg te gaan, maar dat gebeurt niet supervaak. Dat wordt wel makkelijker nu Nouk wat ouder is. Laatst kwam het zusje van Gwen een keer een avond oppassen en dat ging hartstikke goed.’