vaderliefde
door

Vaderliefde: ‘Ik bleek onvruchtbaar, maar had nog een laatste strohalm’

Erik (40) had zijn kinderwens zo diep weggestopt dat hij ’m was vergeten. Toen hij tóch kinderen wilde, bleek hij ze niet zomaar te kunnen krijgen. ‘Het was zo'n spannende periode, maar toen het eindelijk lukte, waren we zo ongelooflijk blij.’

Erik heeft een eigen coachingspraktijk, maar kiest er bewust voor om dat niet vanuit een praktijk te doen. In plaats daarvan spreekt hij gezellig met mensen af in een koffiezaakje of wandelen ze door een park. De administratie en bijbehorende taken doet hij vanuit huis. Hij is getrouwd met Femke (36), op maandag en woensdagochtend is Erik vrij, want dan is hij samen met dochter Ava (3) en zoon Kaya (1). ‘We spelen graag. Ze klauteren vaak op me of ik draai ze in de rondte. Dat noem ik de papamolen.’

Advertentie

Had je je dit leven tien jaar geleden kunnen voorstellen?

‘Nee, nee, haha. Voordat ik mijn vrouw Femke ontmoette, heb ik een andere lange relatie gehad. Mijn ex-vriendin was er vanaf het begin helder over dat ze geen kinderen wilde. Heel vroeger wilde ik wel kinderen, maar het was geen urgente wens. Ik sloot daarom vrij makkelijk aan op de gedachtegang van mijn ex-vriendin om geen kinderen te willen. Het was een onderwerp dat in mijn hoofd langzaam wegebde. Net zolang totdat ik er eigenlijk nooit meer over nadacht.’

Waardoor veranderde je van gedachten?

‘Dat kwam door Femke. Toen we eind 2013 iets met elkaar kregen, vertelde ze vrij snel dat ze graag kinderen wilde. Ik had daar niet meteen een pasklaar antwoord op, omdat ik eerst maar eens wilde kijken of onze relatie überhaupt toekomst had. Toen ik daar een goed gevoel over had, ben ik over het onderwerp kinderen gaan nadenken: wil ik dat zelf ook? Ik ontdekte dat de wens die ik ooit had een beetje was weggestopt er nog wel was. Door Femke kwamen die gevoelens opnieuw naar boven. Daar zal ik haar altijd dankbaar voor blijven.’

vaderliefde

Was het een hard gelag toen zwanger worden niet zo makkelijk bleek?

‘Femke had al vrij snel een soort voorgevoel dat het op de normale manier niet zou lukken. Haar interesse ligt in de astrologie, dus ze heeft onze situatie daarmee helemaal doorgelicht. Daarin werd bevestigd dat zwanger worden een issue kon zijn. Ik geloof dat Femke de kennis en kunde heeft om uit de astrologie informatie te halen, dus vrij snel daarna hebben we medische hulp gezocht. Ik bleek onvruchtbaar te zijn.’

Hoe viel dat nieuws bij jou?

‘Dat was schrikken. En een kant-en-klare diagnose. De arts gaf aan dat ze nog wel een ICSI-behandeling konden proberen, onze laatste strohalm. Een spannende periode, want ik moest eerst een TESE-operatie ondergaan om te kijken of er bruikbare zaadcellen waren. De uitkomst was positief. Daarna konden we het ICSI-traject in, maar Femke werd niet meteen zwanger. Toen dat uiteindelijk toch lukte, waren we zo ongelooflijk blij.’

Ben je meteen in de vaderschapsliteratuur gedoken?

‘Ik kreeg van Femke het boek van Kluun: Help, ik heb mijn vrouw zwanger gemaakt. Dat was heel grappig en herkenbaar. In die tijd volgde ik ook een studie toegepaste psychologie, waarin het vooral ging over de ontwikkeling van baby’s. Dat liep mooi synchroon met de ontwikkeling in de buik van Femke. Omdat ze weinig vruchtwater bleek te hebben, werd ze de laatste weken elke dag gemonitord. Dat maakte het extra spannend.’

Zat je na de geboorte meteen lekker in je rol?

‘Nee. Ava was lichter dan gemiddeld, een piepklein frutseltje. Ik weet nog dat ik haar de eerste nacht thuis ging verschonen. Dat was één groot drama met veel gehuil en doekjes en luiers die niet op de goede plek lagen. Bij Kaya ging dat allemaal veel soepeler, omdat ik inmiddels met mijn ogen dicht een luier kon verschonen.’

Is de zorg evenredig verdeeld?

‘Ja, dat vind ik wel. Femke volgt een opleiding in natuurgeneeskunde en heeft daardoor wat meer oog voor de gezondheid van de kinderen. Ik denk dat het mij iets vaker lukt om ze snel in slaap te krijgen. Maar we verschonen allebei luiers, geven flesjes en staan ’s nachts op.’

Wanneer ben jij op je gelukkigst?

‘Ik vind het heerlijk om ’s ochtends nog even met z’n vieren in het grote bed te liggen. Kaya in onze armen, Ava springend op bed. Ik voel me ook gelukkig als we met z’n allen op pad zijn.’

vaderliefde

Zijn er genoeg van dat soort momenten?

‘Nee, dat zou nog wel beter kunnen. Ik ben me ervan bewust dat ik snel de telefoon of laptop pak als ik thuis ben, maar ik probeer daar wel op te letten. Als ik lekker met ze aan het klauteren of knutselen ben, is al het andere even niet belangrijk. Dan wil ik alleen op de kinderen gefocust zijn.’

Wat vind je minder leuk aan het vaderschap?

‘Als ik slecht heb geslapen, heb ik minder geduld met de kinderen. Heb ik het gevoel dat ik totaal geen grip op de situatie of een van onze kinderen heb, dan kan ik soms ook uit mijn slof schieten. Dat gaat om simpele dingen: Ava die haar avondeten weer eens niet opeet, bijvoorbeeld. We vinden het belangrijk dat ze voldoende voedingstoffen binnenkrijgt, maar ja, Ava is heel goed in ‘nee’ zeggen.’

Wie van jullie twee is het meest consequent?

‘Femke. Mijn talent is dat ik goed in het moment kan zijn. Als ik zie dat Ava even ruimte nodig heeft voor haar emoties, dan vind ik dat soms belangrijker dan dat haar tanden in een paar minuten zijn gepoetst. Femke vindt dat ook belangrijk, maar ik beweeg net iets makkelijker mee.’

Merk je dat je leven is veranderd sinds je vader bent?

‘Absoluut. De kwaliteit van slaap gaat achteruit, wat je merkt in je energielevel. Tot een paar weken terug was Kaya’s nachts veel wakker. Daardoor had ik minder zin om activiteiten te ondernemen die ik normaal graag doe: naar feestjes gaan, met mensen afspreken. Ik moest er ook erg aan wennen dat ik mijn dagen niet meer zo makkelijk kon indelen als eerder. Je kunt niet spontaan zeggen: laten we morgen naar een festival gaan.’

Doe je nog weleens iets voor jezelf?

‘Ja, tuurlijk. En dat kan ook prima. Het grote verschil met vroeger is ook dat ik helemaal niet zo lang of vaak zonder de kinderen weg wil. Sommige ouders gaan een week op vakantie zonder hun kind, dat vind ik bewonderenswaardig. Dat zeg ik niet omdat ik het fout vind, het is misschien juist goed om je zinnen te verzetten. Maar ik zou dat lastig vinden.’

Waar ontspan je van?

‘Als iedereen ’s avonds in bed ligt, ga ik nog even in mijn eentje op de bank een boek lezen of grappige filmpjes kijken. Los daarvan ga ik een avond per week tennissen en ik spreek ook vaak nog een avond af met vrienden. Een speciaalbiertje drinken of een bioscoopje pakken. Bijkomend voordeel van de bioscoop is dat ik mijn ogen even dicht kan doen, haha.’

Doen Femke en jij ook weleens iets met z’n tweeën?

‘Zeker. Het is wel wat lastiger geworden om tijd en ruimte voor elkaar te vinden, maar de kinderen kunnen gelukkig altijd bij opa en oma terecht. We vinden het heerlijk om samen naar de sauna of uit eten te gaan.’

Komt er nog een derde bij, denk je?

‘Bij mij leeft die wens niet, maar Femke is daar niet zo eenduidig over. Dat komt ook doordat er technisch gezien nog iets bruikbaars in de vriezer ligt. Dat voelt een beetje gek, dus daar praten we wel over: wat betekent dat eigenlijk? Wat willen we daarmee? Daar zijn we nog niet over uit.’

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Fleur Baxmeier, Fotografie: Cees Rutten Jr.

Artikelen van Ouders van Nu ontvangen in je mailbox? Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.