vaderliefde
door

Vaderliefde: ‘Ik dacht al vrij snel: dit gaat me best goed af’

Tijd voor zichzelf? Daar heeft Blendle-baas Rick Pastoor niet zo’n behoefte aan. Hij is óf aan het werk óf bij zijn vrouw en dochter Nore (1). ‘Ik geloofde altijd dat ik eerst ‘klaar’ moest zijn voor het vaderschap.’

Rick heeft een rustig plekje opgezocht in het hoofdkantoor van Blendle, op het Utrechtse Hoog Catharijne. Hier afspreken is voor hem het makkelijkst, omdat hij er vijf dagen per week is. Als ‘hoofd product’ geeft hij leiding aan dertig mensen. Een hysterisch drukke, verantwoordelijke job die veel van hem eist. Gecombineerd met de komst van z’n dochter Nore vorig jaar hét recept voor stress en chaos, zou je denken. Maar daarvan is volgens Rick niet echt sprake.

Hoe combineer jij je drukke baan met het vaderschap?

‘Het liefst zou ik zeven dagen per week werken voor Blendle, zeven dagen per week doorbrengen met m’n dochter en zeven dagen per week bezig zijn met de promotie van mijn boek. Dat kan natuurlijk niet, daarom probeer ik keuzes te maken. Als ik thuiskom, heb ik altijd een uur vrij geroosterd in mijn agenda voor Nore. Die tijd is echt voor ons samen: kroelen, spelen, knuffelen. Dan wil ik even los zijn van mijn telefoon, geen werkdingen tussendoor doen. Dat vind ik belangrijk, omdat er ’s avonds toch vaak weer andere verplichtingen zijn: pr voor mijn boek, mails beantwoorden.’

Heb je overwogen een dag minder te werken?

‘Dat zou ik kunnen doen, maar daarvoor vind ik mijn werk veel te leuk. Ik doe nu wel een experiment waarbij ik vier dagen per week werk voor Blendle en een dag per week alle promotie doe voor mijn boek. Voorheen deed ik alles rondom mijn boek in het weekend, wat goed kon toen Joàn en ik nog met z’n tweeën waren. Nu is de situatie natuurlijk anders, en wil ik in het weekend tijd doorbrengen met mijn gezin.’

Ben je nooit bang dat je door het vele werken iets van je dochter mist?

‘Nee. Ik hoor vaak van mensen dat ze na de komst van hun kinderen minder zijn gaan werken. Maar als je dan vraagt wat ze in die tijd doen, blijkt dat ze die uren toch besteden aan klusjes in huis of boodschappen doen. Wij doen in het weekend bewust vooral gezellige dingen met het gezin. Ik vind het leuk om met Nore te zwemmen, maar we gaan ook graag naar de dierentuin of picknicken in het park.’

Waar is Nore op de dagen dat jullie er niet zijn?

‘Mijn vrouw weet hoe ambitieus ik ben en dat ik naast mijn werk ook nog graag allerlei dingen doe. Ik hou er niet van om stil te zitten, dus het was meteen duidelijk dat ik niet minder zou gaan werken. Mijn vrouw is net zo ambitieus als ik, dus zij is vier dagen per week blijven werken. Op de dagen dat mijn vrouw en ik er niet zijn, is Nore bij de opvang. Daar ging ze al best jong naartoe, vanaf een maand of drie. Vooral mijn vrouw vond het in het begin heftig om haar daar achter te laten, ik had daar minder moeite mee, omdat ik al snel zag hoe fijn Nore het daar heeft. Als ik haar ’s ochtends neerzet en ze ziet een bal of knuffel die ze interessant vindt, zwaait ze niet eens meer naar me.’

Wilde je altijd al kinderen?

‘Ik ben perfectionistisch en vind het belangrijk om dingen goed te doen. Het vaderschap is typisch iets waarvan je van tevoren geen flauw benul hebt, dus ik vond dat best een spannend idee. Ik heb lang gedacht dat ik er eerst klaar voor moest zijn, wat dat ook mag inhouden. Maar toen we eenmaal serieus over een kind begonnen te praten, besefte ik al snel dat ik dat moment nooit op een natuurlijke manier zou bereiken. Vanaf dat punt ben ik me gaan voorbereiden.’

Hoe bereid je je dan voor op het vaderschap?

‘Ik kocht alle belangrijke boeken over het onderwerp. Achteraf bullshit, want ik wist na het lezen ervan nog steeds niet hoe het echt was. Het vaderschap komt natuurlijk, dat was fijn om te ontdekken. Je leert gaandeweg hoe het moet en wordt er steeds handiger in. Waar ik veel aan had, zijn de adviezen van vaders in mijn omgeving die ik hoog heb zitten. Hun antwoorden waren niet wereldschokkend, maar ik vond het boeiend om te horen hoe zij het vaderschap aanvlogen. Iedereen gaat er weer anders mee om, er is niet één manier die de beste of de juiste is. Een geruststellend idee.’

Vaderliefde

Met een kind gaat niets zoals verwacht. Hoe ga jij daarmee om?

‘Dat is een mooie leerschool, haha! Mijn boek gaat volledig over het plannen en richting geven aan je tijd. Nore gaat daar dwars doorheen. Ik vind het tof dat zij mij eigenlijk dwingt om nog strenger te zijn op mijn tijdsindeling, omdat ik weet: in het weekend kan ik dit niet inhalen, want dan ben ik met Nore. Toen de crèche een tijdje geleden belde dat ze ziek was en opgehaald moest worden, liet ik natuurlijk alles uit mijn handen vallen om naar haar toe te gaan. Maar ik zag het ook als een soort spel om de situatie op zo’n manier te tackelen dat wij er weinig stress van hadden, Nore zich snel beter voelde en Joàn en ik geen problemen kregen met ons werk. Tot nu toe is dat probleemloos gegaan, misschien hebben we daar geluk mee gehad.’

Ben je weleens ergens onzeker over?

‘De eerste keer dat ik Nore vasthield, vond ik heel spannend. Oudere kinderen vond ik leuk, maar met baby’s had ik weinig. Ik had er zelfs nog nooit een in mijn armen gehad, maar binnen een paar dagen voelde het al vertrouwd. Ik dacht vrij snel: dit gaat me best goed af. Als ze niet kan slapen of hard moet huilen, weet ik altijd wel wat ik moet doen. Even vasthouden, een aai over haar bol geven, rustig toefluisteren. Negen van de tien keer is ze dan binnen een paar minuten vertrokken. Dat voelt dan wel als een achievement, haha.’

Heb je naast je werk en Nore ook nog tijd voor jezelf?

‘Weinig, maar daar heb ik ook niet zo’n behoefte aan. Ik ben niet iemand die denkt: ik moet nu een hele zaterdag gaan racefietsen. Of: ik wil een avond de kroeg in met vrienden. Tijd voor mezelf overlapt een beetje met de tijd die ik in mijn werk steek. Dat vind ik zó leuk, daar krijg ik energie van. Hetzelfde geldt voor
het schrijven van mijn boek. Heel lang voelde dat als hobby, pas aan het einde werd het werk. Misschien verandert het nog, maar voor nu ben ik óf aan het werk óf thuis met mijn gezin. Spelen, voorlezen, wandelen naar onze favoriete koffietent, de tijd nemen om Nore te douchen: dat vind ik de leukste dingen om te doen.’

Vaderliefde
Beeld: Cees Rutten JR.

Doen Joàn en jij ook nog weleens iets samen?

‘We zijn laatst een week samen op vakantie geweest. Toen Nore zes maanden was, waren we al een keer met z’n drietjes weggeweest, maar omdat we een hectisch jaar achter de rug hadden – de komst van Nore, het uitbrengen van mijn boek, Joàn die van baan wisselde – bedachten we dat een vakantie met z’n tweetjes ook wel chill zou zijn. Mijn ouders wilden op Nore passen, dus dat was prima. Na afloop hebben we meteen afgesproken dat we dit volgend jaar weer doen.’

Wordt er al gesproken over een tweede?

‘Het was een bewuste keuze om jong ouders te worden, zodat ons kind niet opgroeit met een stokoude vader of moeder. Daar staan we nog steeds achter, maar er is geen wens om een enorm gezin te creëren. Ik weet dat Joàn het leuk vindt om nog een kind te krijgen, maar daar hebben we nog geen klap op gegeven. Voor nu denk ik dat het goed is zoals het is. Eerst maar even dit, met Nore. Daarna hebben we nog tijd genoeg om verder te kijken.’

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Fleur Baxmeier, Fotografie: Cees Rutten Jr.