vaderliefde-06
door

Vaderliefde: 'Ik koester onze nachtelijke onderonsjes’

Onze baby gaat zich wel aanpassen aan ons, dacht influencer specialist Roy Boere (27) altijd. Tot hij voor de zoveelste keer met een gillende dochter in het café zat.

Op vijf minuten lopen van de Katwijkse kust staat het zonnige, witte huis van Roy en Lisa. Ze komen net terug van een strandwandeling langs een woeste zee. Mae in de draagzak, lekker uitwaaien en na afloop een cappuccino op de boulevard. ‘Dat deden we voor de komst van Mae al vaak, maar met haar is het ook een van onze favoriete activiteiten,’ vertelt Roy. ‘Volgens mij heeft ze het op het strand ook prima naar haar zin.’

Advertentie

Breng je veel tijd door met Mae?

‘Ik werk fulltime. Lange dagen, dus meestal ben ik pas laat thuis. Het lijkt me leuk om over een tijd een papadag te hebben, maar op dit moment is de opvang prima geregeld. Nu Mae nog zo klein is, breng ik haar liever niet naar een kinderdagverblijf. Lisa en ik hebben van tevoren goed gekeken naar de mogelijkheden. Het liefst wilden we haar bij familie onderbrengen, dat is gelukt. Beide oma’s wisselen elkaar af op de drie dagen dat Lisa werkt, op de andere twee dagen is Lisa bij Mae. Kan een van de oma’s niet, dan heb ik de luxepositie dat ik vanuit huis kan werken. Mae is een tevreden baby, ze slaapt veel en kan zichzelf goed vermaken. Dat gaat dus goed samen.’

Was het een bewuste keuze om jong vader te worden?

‘Ja. Mijn vader en moeder zijn allebei vijftig, vrij jong nog. Ik vond het altijd leuk dat er zo weinig leeftijdsverschil is tussen ons. Dat wilde ik zelf ook. Het lijkt me ook fijn dat je nog een heel leven voor je hebt als je kinderen uit huis zijn. Dat zie ik bij mijn ouders. Zij ondernemen van alles, reizen veel, hebben nog allerlei plannen. Lisa stond er hetzelfde in, maar we hadden niet verwacht dat het zo snel raak zou zijn. Omdat Lisa in haar werk mensen bijstaat in een IVF-traject, waren we ons er van bewust dat het ook langer kan duren om zwanger te raken. Des te blijer en opgeluchter waren we dat het was gelukt.’

Hoe reageerde je omgeving op de zwangerschap?

‘Mijn vader en moeder, broers en zusje vonden het te gek. Mae is het eerste kleinkind, wat meteen een heel andere dynamiek in de familie brengt. Leuk om mee te maken. Ik vond het spannender hoe vrienden zouden reageren, want ik was de eerste van de groep die vader werd. Ik heb het ze verteld door tijdens een borrel te zeggen: ‘Ik ben zo’n leuk boek aan het lezen!’ Vervolgens haalde ik het boek ‘Hoe word ik een superpapa?’ uit mijn tas en liet ze dat zien. Eerst keken ze me aan van: what the fuck is dit? Daarna reageerden ze heel blij. Er werd zelfs gehuild. Een bijzonder moment.’

Wat heb je gedaan om je voor te bereiden op het vaderschap?

‘Ik heb een aantal boeken gelezen, voornamelijk op het gebied van baby’s en slaap. Lisa en ik wilden dat zo goed mogelijk sturen, voor zover dat mogelijk is. We hebben mazzel, want Mae sliep vanaf het begin goed. Al na drie weken was ze van elf uur ’s avonds tot de volgende ochtend zes/zeven uur onder zeil. Inmiddels slaapt ze zonder onderbrekingen van zeven uur ’s avonds tot zeven uur ’s ochtends. Lisa en ik hadden onze avonden samen vrij snel terug. Rustig eten, een serie kijken, de dag doornemen. Voorheen vonden we dat de normaalste zaak van de wereld. Nu genieten we er extra van, omdat we weten dat we ook met een huilende baby hadden kunnen rondlopen.’

Had je de verzorging meteen onder de knie?

‘Op zich wel, maar we hadden ook de nodige hulp. De bevalling verliep vlekkeloos, de nabevalling was een hel. Er bleef een stukje placenta bij Lisa zitten, waardoor ze een flinke bloeding kreeg. Alle alarmbellen gingen af, ik kreeg onze glibberige, pasgeboren baby in m’n handen geduwd en Lisa werd met spoed naar de O.K. gebracht. Heel heftig, maar ik vond het een fijne bijkomstigheid dat we de eerste dagen met Mae in het ziekenhuis konden doorbrengen. Het lijkt me lastig als je een paar uur na de bevalling al met je baby thuiskomt: ehh, wat nu? Als ik een vraag had of iets niet wist, drukte ik op de bel en kwam er een verpleegster helpen.’

vaderliefde-06-1

Beeld: Cees Rutten JR.

Heeft de intense start je band met Mae verdiept?

‘Ik ben blij dat ik na haar geboorte twee weken vrij was. Dat is nog steeds veel te kort, maar het gaf ons de tijd om met z’n drieën aan de nieuwe situatie te wennen. Omdat Lisa erg verzwakt was, waren er ook veel praktische zaken waarmee ik kon helpen: de was doen, luiers verschonen, eten maken, de fles geven. Lisa kon geen borstvoeding geven omdat ze zoveel bloed was verloren. Dat vond ik stiekem best fijn, nu kon ik ook de fles geven. Van tevoren hadden Lisa en ik besloten dat we daar bewust van zouden genieten. Tv uit, telefoon in de kast en alleen met de baby bezig zijn. Ik bewaar mooie herinneringen aan de nachtelijke onderonsjes met Mae.’

Is er ook iets wat tegenvalt?

‘Wat ik lastig vind, is dat we niet meer zomaar ergens meer naartoe kunnen. Lisa en ik gingen vaak spontaan op pad. Uit eten, een lang weekend op wintersport, met vrienden naar een strandtent. Dat gaat lastiger met een baby. In het begin namen we Mae vaak mee, omdat vooral ik van mening was dat ik me niet wilde aanpassen aan een baby. Heeft ze nog geen dutje gedaan? Dan slaapt ze maar in haar wagen. Maar zo werkt het niet, daar kwam ik wel achter nadat ik een paar keer met een gillend kind in een café zat. Je bent afhankelijk van die kleine en haar bui, dus soms is het verstandiger om thuis te blijven. Daar heb ik af en toe moeite mee, helemaal omdat mijn vrienden nog geen kinderen hebben. Bij hen gaat alles lekker impulsief: kom, we stappen in de auto en gaan stappen in Amsterdam. Lisa en ik slaan dan vaak over, omdat we niet op stel en sprong een oppas kunnen regelen.’

Gaan jullie nooit los van elkaar op pad?

‘Lisa heeft af en toe een meidenavond en ik ga regelmatig ’s ochtends vroeg of ’s avonds sporten. Dan blijft de ander thuis, maar we willen geen stel worden dat afwisselend van elkaar de hort op is. Dat vinden we niet gezellig. Ik denk ook dat je dan sneller langs elkaar heen gaat leven. We kiezen daarom liever één of twee momenten per maand waarop we samen weg kunnen in plaats van los van elkaar op pad te gaan. Mijn zusje past dan graag op, ze is gek op haar nichtje. Mae logeert ook vaak een nacht bij opa en oma. Daar zijn we bewust vroeg mee begonnen, zodat Mae eraan went om niet altijd thuis te slapen.’

Hebben jullie het al gehad over een tweede kind?

‘Voorlopig willen we bewust van Mae genieten, maar op den duur mag er absoluut een broertje of zusje bijkomen. Ik heb een tweelingbroer en een jongere broer en zus, Lisa komt uit een gezin met drie kinderen. Als het ons gegeven is, lijkt het ons leuk om uit te komen op drie kinderen. Aan de andere kant hebben we nu makkelijk praten omdat Mae zo’n ideale baby is. Wie weet krijgen we hierna een huilbaby waar we onze handen zo vol aan hebben dat we denken: we laten het hierbij.’