Vaderliefde
door

Vaderliefde: 'Na jaren kregen we onverwachts toch nog een kleine hummel’

Roel heeft uit een eerdere relatie zoon Laurens (21). Samen met Madeleen heeft hij dochter Ymke. Een cadeautje want na jaren proberen om zwanger te raken hadden ze de hoop eigenlijk opgegeven. Dat hij een wat oudere vader is maakt hem niet uit. 'Ik vind dat ik de plicht heb om heel oud te worden.'

Op de oprijlaan van het huis van Madeleen en Roel ligt een verdwaalde step. In de woonkamer een rits poppen, een Nijntje-rugzak en een half afgemaakte Paddington-puzzel. ‘Ymke doet een middagdutje,’ zegt Madeleen, terwijl ze de weg wijst naar het huiskantoor van Roel. Daar is nog geen Duplo-blokje te vinden. ‘Ik zag net op mijn bureau wel wat kleine handafdrukken,’ lacht Roel. ‘Dat betekent dat Ymke hier is geweest en met wat dingetjes heeft zitten spelen. Ik vind dat niet erg, maar eigenlijk is dit niet haar domein.’

Advertentie

Hoe doen jullie dat met werk?

Ze mag hier wel komen, hoor. Als ik thuis aan het werk ben, dwarrelt ze ook altijd wel een keertje binnen. Even bij papa kijken. Dat vind ik alleen maar gezellig. Madeleen en ik zijn geen heel jonge ouders, dus we hebben vanaf het begin gezegd: Ymke gaat lekker mee in de vaart der volkeren, als dat bij haar past. Twee dagen per week is ze op de crèche en soms gaat ze naar Anneke, een soort bonus-oma. Onze eigen ouders zijn tachtigers. Verder is ze lekker thuis bij ons. Als we weggaan, dan nemen we haar ook veel mee. Naar Frankrijk, waar we regelmatig naartoe gaan. Laatst naar Florida, een combinatie van werkafspraken en vakantie. Maar ook als we ’s avonds uit eten gaan. In principe is Ymke altijd van de partij.’

Gaat dat altijd goed?

‘Ieder kind huilt en dreint weleens, maar ze is over het algemeen heel makkelijk. Ik weet natuurlijk niet of dat in haar karakter zit of dat ze zo is geworden omdat we haar al van jongs af aan overal mee naartoe nemen. Maar ze vindt het leuk om met ons op pad te gaan. Vorige week zijn we bijvoorbeeld een weekje met de auto naar Frankrijk gegaan. De reis van elfhonderd kilometer hadden we verdeeld over twee dagen, ook omdat het leuk is om onderweg in een hotel te slapen. Vier dagen lang hebben we met z’n drieën in de auto gezeten. Er is geen onvertogen woord gevallen.’

Hoe vermaken jullie Ymke tijdens zo’n lange reis?

‘We zitten lekker te babbelen en zingen liedjes. Tijdens deze reis hadden we twee cd’s van Jip en Janneke bij ons, die compleet verschillend leken, maar precies hetzelfde bleken te zijn. Ymke kon er geen genoeg van krijgen en heeft dus twee dagen heen en twee dagen terug dezelfde liedjes meegezongen, haha.’

Vaderliefde

Aan tv-kijken in de auto doen we niet. Schermen zijn niet verboden bij ons, maar we proberen er wel voor te zorgen dat Ymke geen kind wordt dat alleen maar naar een iPad of tv-scherm zit te kijken. Echte regels hebben we daar niet voor. We kijken gewoon wat op dat moment het beste is. Zo doen we dat ook op andere vlakken. Er is regelmaat, maar er zijn geen strikte richtlijnen. We eten bijvoorbeeld met z’n drieën aan tafel, maar Ymke hoeft niet per se haar bord leeg te eten. Ik merk en zie dat ze toch wel genoeg binnen krijgt als we haar voldoende aanbieden.”

Je hebt uit een eerdere relatie een zoon van 21, Laurens. Ga je met Ymke anders om?

‘In de basis niet, maar ik ben twintig jaar verder in het leven. Daardoor is het allemaal wat makkelijker geworden. De belangrijkste reden daarvoor is dat ik maatschappelijk weet waar ik sta, dus daar maak ik me niet meer zo druk over. Toen Laurens klein was, had ik het gevoel dat ik mezelf nog moest bewijzen in de televisiewereld. Ik was veel meer met mijn carrière bezig en zat midden in de opbouw van m’n bedrijf. Je bent er nog niet, wat ook z’n weerslag heeft op hoe je buiten werktijd in de thuissituatie bent. Ik was gestrester en onrustig. Het is nu veel stabieler.’

Is er daardoor een betere balans tussen privé en werk?

‘Ja, ik zie Ymke regelmatiger dan Laurens destijds. Hij was zes jaar toen zijn moeder en ik uit elkaar gingen. Officieel bleef hij bij haar wonen, maar hij was elke week een paar dagen bij mij en om het andere weekend. En elke maandag ging ik met hem mee naar een instituut voor mensen met dyslexie. Hij komt nog steeds regelmatig naar ons toe. Hij wilde altijd nog een broertje of een zusje, alleen kwam dat er heel lang niet van. Niet omdat wij dat niet wilden, maar het gebeurde gewoon niet.’

Leestip: Vaderliefde: ‘Mijn kinderen zullen nooit krijsend in de supermarkt op de grond liggen’

Hebben jullie altijd hoop gehouden dat het toch zou lukken?

‘Het is een doorlopend proces van jaren geweest. We hebben alle trajecten gevolgd, maar steeds zonder resultaat. Kinderen krijgen lijkt heel gewoon, en dat is het aan de ene kant ook, maar er zijn zo veel mensen bij wie het niet meteen of helemaal niet lukt. Ik heb daar ooit een tv-programma over gemaakt, dus ik had al van dichtbij meegemaakt wat voor impact dat op je leven kan hebben. Wij hebben er ook veel verdriet van gehad, maar uiteindelijk hebben we gezegd: “Als het niet lukt, dan is dat niet anders.” En toen diende zich een paar jaar later compleet onverwachts toch nog een kleine hummel aan.’

Vaderliefde

Hoe is het om een oudere vader te zijn?

‘Ik vind het geweldig, maar ik moet zeggen dat er ook zorgen zijn bijgekomen. Tijdens de zwangerschap sluimerde steeds de angst of het wel goed zou zijn. Madeleen was 43 toen ze zwanger werd van Ymke. Dan heb je toch een risicoleeftijd. En ik vind dat ik de plicht heb om heel oud te worden. Ik zou het niet leuk vinden als mijn dochter al heel vroeg haar vader of moeder verliest, dus ik let erop dat ik gezond eet en op een normale manier fit blijf. Afgezien daarvan denk ik dat leeftijd niet zo veel uitmaakt. Het is een aparte samenstelling van het gezin, met een wat oudere vader en moeder en een halfbroer van 21, maar samen hebben wij een hartstikke leuk leven.’

Wat zijn jouw krenten uit de pap?

‘De kleine momentjes met Ymke. Met mijn bedrijf maken we televisie, online content en bladen, dus er is altijd wel een shoot of een uitzending waar ik bij moet zijn. Dat vind ik hartstikke leuk, net zoals de mooie reizen die we als gezin maken, maar ik ben het allerliefst thuis. Mijn favoriete moment is als ik thuiskom en met Ymke ga schommelen of van de glijbaan ga. Ze is ook dol op spelletjes en heel leergierig. Als ik haar ’s ochtends naar de crèche breng, pakt ze als eerste een puzzel. Dan blijf ik er nog even gezellig bij zitten. Gaat ze niet naar de crèche, dan word ik ’s ochtends door haar uitgezwaaid.’

Maar er zijn ook vast momenten dat het wat minder soepel loopt, toch?

‘Met een kind moet je altijd rekening houden en je moet voor haar zorgen. Een deel van de dag besteed je daaraan. Dat is helder, dus het heeft geen zin om daarover te klagen. Dat een kind niet altijd luistert of doet wat jij wilt, dat is ook een gegeven. Ik ben heel geduldig, maar soms is de emmer vol. In onze hal staat een krukje waar Ymke dan even naartoe wordt gestuurd, zodat zij weet: dit was de grens. Dat gebeurt niet vaak, en daarna is het ook altijd wel weer klaar.’

En badderen, luiers verschonen?

‘Ja hoor, ik doe alles. Sterker nog: ik vind het hartstikke leuk. Madeleen brengt overdag meer tijd door met Ymke, omdat zij vaker thuis is. Maar het ochtendritueel, wassen en ’s avonds naar bed brengen verdelen we. Het hangt er ook vanaf waar Ymke zin in heeft. Ze vindt het vaak fijner als Madeleen haar in bed voorleest, dus dat laten we dan zo.’

Dit artikel is eerder verschenen in Ouders van Nu Magazine – Tekst: Fleur Baxmeier, Fotografie: Cees Rutten Jr.

Leestip: Vaderliefde: ‘Hoe meer kinderen, hoe verder je zelf onderaan komt te bungelen’