Vaderliefde
door

Vaderliefde: 'Opvoeden betekent niet dat je streng moet zijn'

Radiopresentator Kasper Kooij (36) maakt de ochtendshow van Omroep Flevoland en is nieuwslezer bij Radio Rijnmond. Hij is getrouwd met online ondernemer Renée Lamboo (34), met wie hij twee zoons heeft: Cooper (5) en Bowie (2). Grapjes maken over poep en pies, elke avond door de woonkamer dansen en tot drie keer toe een beker melk omgooien. Van Kasper Kooij mogen zijn zoons best veel.

Kasper staat in de keuken te hannesen met coffeepads, Bowie drentelt om hem heen. Hij gaat vier dagdelen per week naar een gastouder, maar op vrijdagochtend is hij gezellig thuis. ‘Renée en ik zijn allebei freelancers, waarover je de engste verhalen hoort,’ zegt Kasper. ‘Ze zouden altijd aan het werk zijn en van de ene burn-out in de andere schieten. Maar wij houden enorm van het zzp-bestaan. Zeker in deze fase van ons leven, met twee jonge kinderen, geeft het veel vrijheid dat we onze dagen zelf kunnen indelen. Daarom genieten we maximaal van onze kinderen.’ 

Hoe ziet een gemiddelde dag eruit?

‘Ik presenteer doordeweeks de ochtendshow bij Omroep Flevoland, wat betekent dat ik om vijf uur ’s nachts de deur uit ga. Om half elf ’s ochtends is de uitzending afgelopen en een halfuur later ben ik thuis. Op zondag werk ik als nieuwslezer bij Radio Rijnmond en ben ik tegen de middag weer thuis. Vanaf dat moment heb ik mijn handen vrij om andere dingen te doen. Dat kan ander werk zijn, maar ik doe ook veel met Bowie en Cooper: spelletjes, voorlezen, naar buiten gaan. Cooper heeft continurooster en is om twee uur vrij. Ik ben in ons dorp Swifterbant de enige vader op het schoolplein.’

Vaderliefde

Is strak gepland wie wanneer bij de kinderen is?

‘Nee. Renée en ik hebben een gezamenlijke agenda, waar we al onze afspraken in zetten. Is de één weg, dan is de ander bij de kinderen. Vaak combineren we dat dan wel met werk. Ik ben behalve radiopresentator ook voice-over van commercials, animaties en video’s en heb een studio aan huis. Moet ik een bedrijfsfilm inspreken, dan ren ik even naar boven. Inspreken, afronden en binnen een paar minuten ben ik weer beneden bij de kinderen. Als de kinderen op bed liggen, ligt de laptop meestal op schoot. Vooral bij Renée is dat vaste prik.’ 

Vind je het lastig dat werk en privé zo door elkaar lopen?

‘Ik vind het juist heerlijk dat er niet zo’n strakke scheidslijn is, maar het gevaar is wel dat ik de hele tijd bezig ben met m’n werk. Zoals Cooper laatst zei: ‘Papa, jij zit wel veel op je telefoon.’ Kinderen leggen de vinger vaak op de zere plek, dus ik heb nu een app waarmee ik m’n telefoon kan uitschakelen. Wil ik ’m eerder ontgrendelen dan de vooraf ingestelde tijd, dan kost dat me geld. Op die knop heb ik dus nog nooit durven drukken, haha. Tegenwoordig zet ik die app aan als ik met de kinderen bezig ben. Doe ik dat niet, dan is de verleiding toch groot om nog even een mailtje te beantwoorden of iets op te zoeken.’

Heb je altijd een kinderwens gehad?

‘Zoals een vrouw moedergevoelens kan hebben, geloof ik dat een man vadergevoelens kan koesteren. Bij mij waren die op jonge leeftijd al aanwezig. Dat komt ook doordat ik zelf niet zo’n gelukkige jeugd heb gehad. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik veertien was, nadat ik mijn moeder eigenhandig uit huis had geduwd. Anders waren mijn vader en zij zeker op de vuist gegaan. Er was bij ons thuis altijd ruzie. Spanning, gedoe, gezeik. Ik kon dat met niemand delen, want ik ben enig kind. Toen wij aan kinderen begonnen, wist ik direct: dit worden er niet een, maar minimaal twee. Ik zag het als mijn ambitie om het negatieve patroon uit mijn jeugd te doorbreken.’

Vaderliefde

Is het gelukt om het anders en vooral beter te doen?

‘Ik heb altijd gedacht dat ik anders zou zijn dan de standaardvader. Zo bouw ik elke avond een feestje voordat de kinderen naar bed gaan. Muziek hard aan, uitgelaten dansen en daarna een heel ritueel rondom het naar bed gaan. Een ander voorbeeld: ik maak de hele dag door grapjes die de kinderen leuk vinden. Alles met poep en pies is eigenlijk goed. Er mag veel van mij en weinig is te gek. Opvoeden betekent naar mijn idee niet dat je streng moet zijn, maar dat je moet sturen. Mijn rol is eerder adviserend dan dat ik erbovenop zit. Eet Cooper z’n groenten niet op, dan leg ik uit waarom dat niet handig is. Maar ik dwing hem nergens toe. Heeft hij later op de avond honger, dan zeg ik: ‘Dan had je je groenten maar moeten opeten.’ Die tactiek werkt heel goed.’ 

Zijn er ook momenten waarop het minder soepel loopt?

‘Voor mij gaan de pittige momenten vooral gepaard met m’n werk. Bijvoorbeeld als ik iets wil afmaken en dat lukt niet, omdat Bowie net Bumba zit te kijken op m’n laptop. Soms kan ik ook ineens wilde plannen hebben, waar Renée, voordat we kinderen hadden, nog weleens in mee wilde gaan: spontaan op vakantie, zulke dingen. Met twee kinderen van wie er eentje al naar school gaat, is dat lastiger. Maar dat is meer een realisatie dan dat ik het echt vervelend vind.’

Is er iets wat je wel echt vervelend vindt?

‘Wat mij gek genoeg flink tegenviel, was de begintijd met onze tweede zoon Bowie. Ik dacht dat ik goed was voorbereid, omdat ik het allemaal al een keer had meegemaakt. Maar de gebroken nachten was ik een beetje vergeten. Dat viel in combinatie met een kleuter en mijn ochtenddiensten nog meer tegen dan ik had verwacht. Wat ik ook niet van mezelf had verwacht, is dat ik in sommige situaties extreem bezorgd kan reageren. Als ik Cooper in het zwembad over de gladde vloer zie rennen, kan ik echt in paniek raken: och jongen, daar ga je! Op zulke momenten race ik naar hem toe en blijf ik dicht bij hem in de buurt. Dan heb ik het wel zwaar.’ 

Vaderliefde

Hoe ga je ermee om als iets niet loopt zoals gepland?

‘Vanmorgen gooide Cooper tijdens het ontbijt drie keer z’n melk om. Daar lachen we om, want Cooper ziet zelf ook wel in dat hij niet zo handig bezig is. Boos word ik niet zo snel, hooguit geërgerd. Afgelopen weekend wilde Cooper bijvoorbeeld per se pizza eten. Vervolgens stond er pizza op tafel en at hij het niet. Dat vind ik niet leuk, maar kun je daar boos oom worden? Renée en ik vinden het vooral leuk om als gezin plezier te maken met de kinderen. Leuke dingen doen, op pad gaan. In de afgelopen kerstvakantie hebben we woningruil gedaan in Antwerpen. Dat vonden de kinderen prachtig! Als er iets te vieren is, gaan we meestal met z’n vieren uit eten. In het weekend verzinnen we ook altijd iets om samen te doen.’

Doen jullie weleens iets zonder de kinderen?

‘Renée en ik doen veel samen, want ik help haar met haar werk. Ze heeft een eigen website, waar ik filmpjes voor maak en monteer. Ik ben ook haar webmaster en denk mee over de zakelijke kant, dus haar business is vaak onderwerp van gesprek. Dat klinkt niet heel romantisch, maar het is alsof wij op alle vlakken partners in crime zijn. Toevallig komt mijn vader vanavond oppassen omdat wij met z’n tweeën een hapje gaan eten. Hij blijft ook slapen, zodat we echt even tijd voor onszelf hebben. Dat doen we eens in het halfjaar. Ik denk dat het belangrijk is dat je elkaar ook nog als man en vrouw blijft zien in plaats van alleen maar als vader en moeder van de aandachtvreters.’ 

Bouw je ook tijd voor me, myself & I in?

‘Ja, dat heb ik wel nodig. Vooral na m’n werk. Mijn werk is zo leuk dat ik verder geen hobby’s nodig heb, maar het is ook vrij intensief en energievretend. Daar moet ik altijd even van bijkomen. Vanaf de studio naar ons huis is het een kwartiertje rijden met de auto, maar vaak heb ik wat langer nodig om af te koelen. Dan ga ik naar de film of ergens een kop koffie drinken. De laatste tijd overweeg ik om nog iets anders op te pakken wat ontspanning geeft, zoals een cursus yoga. Renée geeft me die ruimte, wat heel fijn is. Andersom kan zij ook alles doen wat ze wil. Daarin ondersteunen we elkaar.’

Vaderliefde

Is er iets wat je mist van de tijd voordat je vader werd?

‘Ik was vroeger een enorm avondmens. Een serie kijken, een beetje lanterfanten, op de bank in slaap vallen, nog wat drinken. Nu leg ik om zeven uur de kinderen op bed, daarna bekijk ik op bed nog wat mails en filmpjes op m’n laptop, en om negen uur gaat het licht uit. Renée gaat dan ook meteen slapen, want de kinderen zijn altijd vroeg wakker. Die lange avonden mis ik, maar eigenlijk komt dat niet zo zeer door de kinderen. Het is meer een voortvloeisel uit de keuze voor m’n werk. Ach, dat komt ooit wel weer. Nu ben ik ’s avonds blij als ik lig.’