miskraam
door

Wat kun je beter niet zeggen na een miskraam (en wat juist wel)

Als iemand die je kent een miskraam heeft gehad is het soms lastig om woorden te vinden. Je wilt tot steun zijn, maar zelfs goedbedoelde opmerkingen kunnen het verdriet ook groter maken. Omdat niets zeggen ook zeker geen optie is, helpen we je een beetje op weg.

Er hangt nog altijd een taboe rondom miskramen. Veel vrouwen willen of durven er niet openlijk over te spreken. Soms uit schaamte, soms uit verdriet, soms om een heel andere reden. Om dat te veranderen zijn er ook vrouwen die juist van zich laten horen en hun ervaring delen. Zo vertelde Alex Kramer, een Britse tv-presentatrice recent over het stille verdriet dat ze al jaren met zich meedraagt.

35 miskramen

In zeven jaar tijd had Alex Kramer maar liefst 35 miskramen. ‘De afgelopen zeven jaar heb ik me vaak een ‘freak’ gevoeld,’ zegt ze tegen de Daily Star. ‘Een miskraam is nog steeds taboe en iets dat je veelal verborgen houdt. Aan de vrouwen die hier ook doorheen gaan: het is oké om je verdriet te tonen, om bedroefd te zijn en om steun te vragen van degenen die het dichtst bij je staan. Je hoeft het niet geheim te houden of af te doen als een kleinigheidje. Het is jouw realiteit en jouw pijn.’ Door haar verhaal te delen, hoopt ze andere vrouwen die in dezelfde situatie zitten een hart onder de riem te steken. Ook wil ze het taboe rondom miskramen zo doorbreken.

 

#say / #dont say

Omdat veel mensen niet goed weten wat ze moeten zeggen, riep de Britse Miscarriage Association vorig jaar de campagne #simplysay in het leven. Via social media kunnen vrouwen die een miskraam hebben gehad en hun partners zo delen wat ze wel of juist niet hadden willen horen van hun omgeving. Massaal worden er verhalen gedeeld onder de hashtag #say en #dont say.

 

Dit bericht bekijken op Instagram

 

“When I went back to work I still remember people who said, ‘I’m sorry, it must be awful are you okay?’ That is all people need to say. It is a bereavement. People mistake it for something different, but you are dealing with the loss of someone who meant the world to you and it needs to be treated with the same level of empathy.” As part of our #SimplySay campaign, Paul writes about how talking miscarriage openly and the empathetic support he has received from others has helped him through the experience of recurrent loss (link in profile today). #SimplySay #recurrentmiscarriage #talkingaboutmiscarriage #miscarriageassociation #miscarriage #pregnancyloss #recurrentpregnancylosss #miscarriageawareness #pregnancylossawareness #partnerstoo #dontsay

Een bericht gedeeld door Miscarriage Association (@miscarriageassociation) op

Wel zeggen?

De belangrijkste boodschap uit de campagne is dat het fijn is als er wordt erkent dat iemand verdriet heeft. Met een luisterend oor en een dikke knuffel kun je al van grote steun zijn. Kramer zegt daarover: ‘Dat je niet begrijpt waar iemand doorheen gaat, maakt niet uit. Zorg er gewoon voor dat je vriendelijk bent. Als vrouwen moeten we meer mededogen hebben voor elkaar.’ Dit kun je bijvoorbeeld zeggen:

  • ‘Sterkte met je verlies’
  • Dit moet ontzettend zwaar voor je zijn’
  • ‘Gaat het wel met je?’
  • ‘Laat me weten als ik iets voor je kan doen’
  • ‘Mocht je je verhaal kwijt willen, ik ben er voor je’
  • Of desnoods: ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen’

Wat kun je beter voor je houden?

  • ‘Je bent nog jong, je raakt vast wel weer een keer zwanger’
  • ‘Het was blijkbaar niet meant to be
  • ‘Het is waarschijnlijk beter’
  • ‘Gelukkig heb je al kinderen’
  • ‘Feitelijk was het nog niet meer dan een klompje cellen’

Bron: AD, Miscarriage Association Beeld: Instagram, Shutterstock