Kies nú voor een abonnement met korting

Abonneer nú met korting

 
door

Zwangere vrouwen willen meer echo's, jij ook?

Altijd een bijzonder moment om de baby in je buik te kunnen zien. Uit recent onderzoek blijkt dat driekwart van de zwangere vrouwen meer echo's zou willen. Wij vroegen moeders: hoeveel echo's kreeg jij en was dat genoeg?

Ben je zwanger? Dan krijg je vaak twee standaardecho’s: een aan het begin, de termijnecho, en een op de helft, de twintigwekenecho. Je zult niet de eerste zijn die een traantje wegpinkt bij het zien van dat wezentje in je buik (en je partner ook niet).

Advertentie

Uit onderzoek door het EenVandaag Opiniepanel blijkt dat de meeste vrouwen er graag meer willen. Met name in de tweede fase van hun zwangerschap om onzekerheid weg te nemen en eventuele complicaties eerder op te sporen. Wij vroegen aan moeders: hoeveel echo’s kreeg jij en vond je dat genoeg?

Geruststelling

Pien: ‘Bij mijn oudste kind kreeg ik vier echo’s: de termijnecho, een extra echo (als cadeautje omdat ik een keer lang moest wachten bij een afspraak bij de verloskundige), de twintigwekenecho en een liggingsecho met 36 weken om te kijken of ze wel met haar hoofdje naar beneden lag. Ik vond die vier echo’s een prima aantal. Ik was toen zo groen als gras – wist geeneens wat een rompertje was – dus vond alles best. Bij mijn jongste was het anders. Toen had ik daarvoor een miskraam gehad en was ik veel zenuwachtiger. Ik kreeg extra echo’s ter geruststelling en dat was fijn.’

Stress

Eefje: ‘Ik kreeg drie echo’s. In eerste instantie vond ik die echo’s fijn en leuk, maar toen bleek dat de baby opeens te klein was. Ik moest zelfs naar het ziekenhuis voor een check. Uiteindelijk bleek er niks aan de hand. De gynaecoloog zei: “Mevrouw, u bent het slachtoffer geworden van de statistiek”. Achteraf leverde die echo dus onnodige stress op.’

Bijzonder

Katja: ‘Bij mijn oudste kreeg ik er twee. Ik keek er echt naar uit, het blijft een bijzonder moment zo’n echo. Bij mijn tweede kind kreeg ik er vier. Toen ik vijf weken zwanger was, kreeg ik er een extra omdat ik bloed was verloren. Het was fijn om te zien dat alles goed was. Aan het einde van de zwangerschap kreeg ik een liggingsecho om te kijken of mijn zoon wel met zijn hoofdje naar beneden lag. Bij mijn derde kind viel ik van de fiets toen ik 22 weken zwanger was. Daarna kreeg ik ter controle wekelijks een echo in het ziekenhuis. Dat was niet prettig. Het was telkens spannend of alles goed was en lastig om oppas voor mijn oudste twee te regelen.’

Tranen

Kirn: ‘Ik kreeg drie echo’s. De eerste, rond negen weken, vond ik het meest bijzonder. Het is dan nog zo abstract en je vraagt je af of je wel echt zwanger bent. Je hebt alleen zo’n dubbel streepje op een test en pijnlijke borsten als ‘bewijs’. Toen ik dat vage witte pindaatje zag op het scherm, stroomden de tranen over mijn wangen. Het zat er echt! Mijn man was verbaasd, want ik ben normaal heel nuchter. Met twintig weken kreeg ik weer een echo. Die vond ik spannend. Ik was erg bang dat er iets niet goed zou zijn met de baby. Gelukkig leek ze helemaal gezond. Daarna mocht ik nog een extra echo doen omdat de verloskundige het nieuwe apparaat wilde demonstreren aan leerlingen. Die echo was ook leuk, vooral omdat ik wist dat alles goed was. Maar ik had hem ook prima kunnen missen, die derde echo.’

Eén

Tanja: ‘Ik heb maar één echo gehad tijdens mijn beide zwangerschappen. Mijn kinderen zijn tieners en destijds was het gebruikelijk om alleen de twintigwekenecho te doen. Dus ja, dat was normaal. Ik wist niet beter.’

Groeiachterstand

Abida: ‘Ik kreeg een termijnecho, een twintigwekenecho en een liggingsecho met ongeveer 37 weken zwangerschap. Ik vond dat best weinig. Zeker omdat mijn dochtertje een groeiachterstand had. Als ik meer echo’s had gehad, waren ze daar mogelijk eerder achter gekomen. Sowieso had ik het fijn gevonden om meer echo’s te krijgen, want het is toch een bevestiging dat het hopelijk goed gaat met je baby. Bovendien kun je hem of haar dan weer even zien.’

Bron: EenVandaag – Beeld: Shutterstock