Desley's bevallingsverhaal: 'We lachen zelfs tussen de weeën door. Het is gewoon gezellig'

Desley (27) is 40 weken en 1 dag zwanger van haar tweede kind. De verloskundige komt langs om haar te strippen en al snel begint het te rommelen. ‘Tot mijn ouders er zijn, maken wij er een feestje van: de radio hard en Lize’s discolamp aan. Met z’n drieën dansen we door de woonkamer. Een wee. Even hangen, rustig wegpuffen… en weer door!’

Kramp

‘Je kunt er wel wat krampen van krijgen,’ zegt de verloskundige terwijl ze haar spullen inpakt. Ze heeft me net gestript. Zodra ze de deur uit is, knijpt mijn buik samen. Huh? Begint het nu al? Het voelt gek. Is dit het nou wel of niet? Volgens de verloskundige had ik al twee centimeter ontsluiting. Mijn moeder speelt in de woonkamer met Lize. Fijn dat ze bij me is. Wat zal ik doen? Toch maar even naar Ward appen: het rommelt! Ik vul de tijd met rondlopen en douchen. Als ik onder de douche sta, zijn de krampen meteen weg. ‘Gaat het?’ roept Ward als hij de badkamer binnenloopt. ‘Hé hoi, ja, het gaat prima eigenlijk,’ zeg ik.

Je weet maar nooit

Mijn moeder is weer naar huis. Lize, Ward en ik eten samen. Het gaat allemaal relaxed. Wel voel ik af en toe een kramp. Ik ga ze maar eens timen. Ze worden iets sterker, maar er zit weinig regelmaat in. De verloskundige belt om te vragen hoe het gaat. ‘Regel toch maar alvast opvang voor Lize,’ raadt ze aan. ‘Je weet nooit hoe snel het kan gaan.’ Mijn ouders komen meteen onze kant op. Intussen maken wij er een feestje van: de radio hard en Lize’s discolamp aan. Met z’n drieën dansen we door de woonkamer. Ik grijp de rand van de box. Een wee. Even hangen, rustig wegpuffen… en weer door!

Jongetje? Meisje?

Tanden poetsen, pyjama aan: zo gaat Lize met opa en oma mee, klaar om straks naar bed te gaan. Maar eerst drinken we nog een kop koffie. Als mijn ouders weg zijn, ga ik in bad. Ward blijft bij me, voor de zekerheid. We fantaseren over de uren die gaan komen. Zou het een jongetje of een meisje zijn?

Beeld: Mirjam Cremer | pure life geboortefotografie

Geen paniek

De verloskundige van de nieuwe dienst belt. Ze wilt horen hoe het met me gaat. Waarna ze zegt: ‘Ik kom naar jullie toe.’ Eh waarom, er is toch nog niks aan de hand? Blijkt dat de andere verloskundige geen paniek wilde veroorzaken. Ik had vanmiddag al vier centimeter 
ontsluiting, niet twee. Ward kijkt naar de klok. Voor de zoveelste keer. De verloskundige is onderweg. Ineens voelt het serieus allemaal. De weeën ook. Ze worden steeds sterker maar blijven onregelmatig. Als de verloskundige en haar collega er zijn, lachen we zelfs tussen de weeën door. Het klinkt idioot, maar het is gewoon gezellig.

Sneller graag!

Ward helpt me uit bad. Hij droogt mijn
 benen en mijn rug af. Ik puf intussen een wee weg. Wat een bijzonder 
moment samen. Maar mijn ontsluiting schiet niet op. De vaart moet erin! De verloskundige en haar collega breken mijn vliezen en ik ga terug in bad. Maar echt ontspannen is het niet meer. De weeën worden heftiger. En ik moet plassen. Ward helpt me weer met afdrogen. Half strompelend baan ik me een weg naar het toilet. Weer een wee! Ik wieg, ik puf. Wat wordt het heftig. Er is geen tijd meer om te lachen, ik verbijt de pijn. Op handen en knieën dan maar, in de slaapkamer. Of op mijn zij. Knijpen in het voedingskussen. En het plassen lukt maar niet. Ik vind het niet leuk meer.

Persen

Ik krijg een katheter. En meteen een controle: ‘Je zit op acht en een halve centimeter.’ Toucheren, strippen; ze doen van alles. ‘Het laatste randje is weggemasseerd. Bij de volgende wee mag je meepersen,’ zegt de verloskundige. Persen, nu al? Ik moet echt even schakelen. Ik focus op de verloskundige. Pers een paar keer mee. Dit gaat snel. Even op adem komen. Laatste keer. Daar komt de baby al! Ward en ik pakken hem samen aan. Zo klein, zo mooi. Ik kan alleen maar staren. ‘Weten jullie nou al wat het is?’ vraagt de verloskundige. Snel 
gluren we. Een meisje. Onze Nori!’

Mini biografie

Naam moeder: Desley
Leeftijd: 27 jaar
Hoeveel weken zwanger: 40 weken en 1 dag
Naam kind: Nori
Gewicht: 3880 gram
Lengte: 53 centimeter