Bevallingsverhaal Nhu: ‘De weeën worden meteen heftiger. Alsof er een knop omgaat’

Bevallingsverhaal Nhu: 'De weeën worden meteen heftiger. Alsof er een knop omgaat'

Nhu (35) is 39 weken en vier dagen zwanger en is, na drie miskramen en een naar verhaal van een collega, wat huiverig voor de bevalling. Helpt HypnoBirthing haar erdoorheen?

‘Wat was dat? Het is stil in de slaapkamer. En stikdonker. Ik voel wat, een schopje? De laatste tijd word ik vaak ’s nachts wakker. Maar dit voelt toch anders. Het is druk in mijn buik. Zou dit het dan zijn? Voorweeën noemen ze dat toch? Ik heb me goed ingelezen: echte weeën zijn regelmatig en 
die doen pijn. Nee, dan zijn dit geen weeën. Rustig zak ik terug op mijn hoofdkussen. Peter is nog diep in slaap. Het is vast niks.

Rommelen

De ochtend begint. Peter werkt thuis voor ‘stel dat’, want de drukte in mijn buik is er nog steeds. Ik bel de verloskundige. “Kijk het maar even aan,” zegt ze, “het kan afzwakken of toenemen.” We zijn relaxed. Peter zit boven en ik rommel beneden wat aan.

Niet gerust

Ik durf nog niet echt uit te kijken naar het moment dat onze dochter er straks is. Ik heb drie miskramen gehad en halverwege mijn zwangerschap vertelde een collega dat zijn vrouw hun kind vlak voor de 
bevalling verloor. Het kan blijkbaar altijd nog misgaan, ik ben er niet gerust op. Tips voor lichamelijk en psychisch herstel na een miskraam.

Op de bal

De voorweeën zakken niet meer weg. De drukte in mijn buik is terug. Iets pittiger. Alleen als ik op de bal zit, gaan ze vanzelf weg en kan ik verder met waar ik mee bezig was. Af en toe doe ik een dutje tussendoor. Zo kabbelt het voort. De borrel van vanavond met vrienden misschien toch maar cancelen?

En dat is zeven

Eind van de middag bel ik de verloskundige. “Dan kom ik voor de zekerheid wel even langs,” zegt ze. Voordat ik het weet, staat ze voor de deur. Ze controleert voor de zekerheid mijn ontsluiting. Verbaasd roept ze: “Je hebt al zeven centimeter ontsluiting!” Huh? Ik kijk naar Peter. Oké. Dan moeten we maar naar het ziekenhuis. Lees hier meer over de ontsluitingsfase per centimeter.

Knop op

Ineens gaat het snel. De verloskundige belt het ziekenhuis. Daar zetten ze het bevalbad klaar. De buren komen de hond ophalen. We 
bellen de geboortefotograaf, tas mee, bal mee, auto in. Het ziekenhuis is vlakbij, dus het is een ritje van amper tien minuten. In de ziekenhuiskamer voelt het meteen goed. Geboorteplan in de aanslag en ik ga op m’n bal zitten. De weeën worden meteen heftiger. Alsof er een knop omgaat. Hier mag het gaan gebeuren.

Bevallen in bad, hoe gaat dat precies en is het voor iedereen mogelijk?

Beeld: Mirjam Cremer/ Pure life geboortefotografie

Intiem

Het bad is heerlijk warm. Peter gebruikt een massagespin voor op mijn hoofd. Dat voelt goed. In de kamer is het stil en rustig. We willen dit graag met z’n tweeën doen. Als het kan. We hebben samen het kind verwekt, dus we willen het samen halen. Weer een wee. Alles trekt samen. De ademhalingsoefeningen van de cursus HypnoBirthing gaan door mijn hoofd. Ze helpen echt. De weeën doen amper pijn, volgens mij is dat heel bijzonder. Peter zit naast het bad. Hij helpt met de oefeningen. Zo intiem.

Lees meer: ontspannen bevallen met HypnoBirthing.

Woelen

De enige die af en toe binnenkomt, is de verloskundige. 
Verder klinkt er rustgevende muziek en is de geboortefotograaf op de achtergrond aanwezig. Het gaat relaxed, maar ook snel. De weeën worden sterker. Ik draai in het water totdat ik een fijne houding vind. Peter praat, stelt me gerust. Een glaasje water, een massage, ze helpen me erdoorheen.

Onwerkelijk

Nieuwe controle. Ik zit al twee uur in bad. “Je hebt tien centimeter!” roept iemand. Ik vraag of ze mijn vliezen doorprikken. Jeetje, wat gebeurt er nu? Weeën! De druk knalt alle kanten op. Ik mag meteen persen. Daar komt weer een wee! Voeten tegen de badleuning en afzetten. Peter, hou me vast, anders glij ik uit. Ze zakt, ik voel het. Kom maar meisje, je mag nu komen. Ik zie alleen de haartjes, ze is er nog niet. Ik grijp Peter. Nog één keer persen. Het hoofd. De rest van haar lijf. Daar is ze! De verloskundige vangt haar op. We kijken naar ons kind in het water. Zo onwerkelijk.

Staren

Ze ligt op mijn borst. Ik breek. Negen maanden ontlading. Peter is doodstil. Hij kan alleen maar naar haar staren. Tranen biggelen over mijn wangen. Het is ons gelukt. Wat was dit onbeschrijfelijk mooi. We 
hebben haar samen ter wereld gebracht. Ze is er, onze lieve Marley.’

Mini-biografie

Naam moeder: Nhu
Naam kind: Marley
Gewicht: 3700 gram
Lengte: 51 centimeter