chantal bevalling

Chantal's bevallingsverhaal

Chantal (28) is ruim 39 weken zwanger als ze krampen voelt. Al snel heeft ze door dat het weeën zijn. Hun tweede dochter komt eraan! Maar dat is wel even hard werken én pijn lijden. ‘Geef me alsjeblieft een knip, ze moet eruit!’

Wel of niet?

‘Heb ik weeën? Of heb ik het gedroomd? Ik zit rechtop in bed. Roy slaapt nog. Niet gek ook, het is midden in de nacht. De verloskundige zag vanochtend nog niks. Er waren geen voortekenen, niks aan de hand dus. Roy draait zich om in zijn slaap. De krampen komen nu wel regelmatig, bedenk ik me. Dan zijn het toch weeën?

Ik tik Roy zachtjes aan. “Schat, ik ga naar beneden. Slaap jij maar verder.” Ik loop de trap af, maak een kruik en nestel me op de bank. Met de telefoon met timer-app in mijn hand zoek ik een fijne houding. Ah, daar komt weer een kramp. Rustig puf ik hem weg.

Bel jij?

Een uur verder. De weeën blijven komen, om de drie minuten. Roy moet nu toch wel wakker worden, dus app ik hem: “Het is begonnen, bel jij de verloskundige?” Op een briefje schrijf ik hoe vaak de weeën komen en hoelang ze duren en het nummer van de verloskundige erbij. Hij redt het zo wel, ik ga onder de douche.

De warme straal tegen mijn rug voelt lekker, met die weeën in mijn buik en rug. Het doet wel pijn, maar eigenlijk is het wel te doen. Voor ik het weet, is de verloskundige er. “Wat denk jij, twee centimeter ontsluiting of zo?” vraag ik nog. Het zijn er vijf. “We gaan naar het ziekenhuis,” zegt de verloskundige. Ik moet even schakelen. Hier had ik nog niet op gerekend. Maar oké, dan moeten we wat kleren pakken.

“Tot zo!” In de deuropening zwaai ik nog even naar Roy. Hij komt zo achter ons aan met de spullen. Ik ga alvast met de verloskundige mee. In de auto meteen een wee. Toch voelt het wel relaxed allemaal. Er kan weinig misgaan met de verloskundige naast me.

chantal bevalling

Beeld: Mirjam Cremer/ Pure life geboortefotografie

Oeps, vergeten

In het ziekenhuis kunnen we meteen naar de verloskamer. Heerlijk in bed. “Jullie moeten wel opschieten, want we hebben deze kamer morgenochtend weer nodig,” zegt de verpleegkundige lacherig. Roy komt binnen. Dat is snel! “Eh, waar is de Maxi-Cosi?” Ineens heeft hij het door. Vergeten! We schieten allebei in de lach.

Natte boel

Wat heeft ze nou in haar handen? De verloskundige wil met een soort haaknaald mijn vliezen breken. De vaart moet erin. “Hou er rekening mee dat het vanaf nu snel kan gaan,” zegt ze nog. Pats, daar gaat mijn vruchtwater. Wat een raar gevoel, alsof je in je broek plast! Meer doeken! Ze proberen de boel te drogen, maar het blijft stromen. Wat is dit? Ik wist dat het heftiger ging worden, maar dit is meteen serieus. Nog een wee! Help. “Rustig ademhalen,” zeggen ze, maar dit gaat te snel!

Ik heb pijn. In mijn rug, in mijn buik. Roy houdt een warm kussentje tegen mijn rug. Niks helpt! Ik word kotsmisselijk van de pijn. Zeven centimeter nu. Ik wil een ruggenprik! Maar het kan niet meer, ik ben al te ver. Of ik onder de douche wil? Oké, doe maar. Rolstoel in, laken over me heen en daar ga ik, naar de andere kant van de gang. Er staat ook een bad, mag dat ook? Het is te smal om in te bevallen, maar dat maakt me niet uit. Ik wil in warm water liggen.

Zombie in de rolstoel

Het water werkt verzachtend. De weeën worden dragelijk. Zijn ze er überhaupt nog wel? Roy wrijft met een warm doekje over mijn buik. Heel fijn dit. De paniek trekt weg, wat een rust. Oh nee, weer een heftige wee! Ik wil eruit. Nu! Half afgedroogd zit ik als een zombie in de rolstoel.

Welkom lieve Lauren!

We zijn terug in de verloskamer. Ze doen een controle en ik heb volledige ontsluiting. Ik mag persen! Alles krampt samen. Alsof mijn hele lichaam de baby er nú uit wil hebben. Mijn lichaam gaat z’n eigen gang. Eén keer persen en ze zien het hoofdje al. Dit doet zo veel pijn. Geef me alsjeblieft een knip, ze moet eruit!’

Nog één keer persen. Roy staat op, daar komt ze! Hij pakt haar aan en legt haar op mijn borst. Ze huilt. Tranen stromen over mijn wangen, wat is dit mooi. Lieve Lauren, je bent zó welkom!’

Mini-biografie

Naam moeder: Chantal
Aantal weken zwanger: 39 weken
Naam kind: Lauren
Gewicht: 2980 gram
Lengte: 47 centimeter