bevalling chantal

Chantal's bevallingsverhaal

Chantal (30) is 39 weken zwanger en heeft harde buiken. Wordt dochter Willemijn (bijna 2) vandaag eindelijk grote zus?

‘Na een week harde buiken ben ik er klaar mee. De bevalling mag van mij beginnen. Hoewel, ik wil liever niet dat de baby morgen geboren
wordt. Dat is de dag waarop mijn schoonvader vier jaar geleden overleed en op zo’n emotionele dag wil ik niet bevallen. Martijn denkt daar anders over. Al vanaf het begin van mijn zwangerschap zegt hij: je bevalt de vierentwintigste. Laat de weeën eerst maar eens beginnen. Ik bel Judith, vriendin en verloskundige. Het rommelt al zo lang, wat zullen we doen?

Advertentie

Relaxed

Rond etenstijd komt Judith binnen. Ik heb twee centimeter ontsluiting, blijkt na controle. Ze stelt voor om wat te eten en daarna nog eens te kijken. Martijn en ik zijn allebei relaxed. Ik wil het liefst thuis bevallen, maar als de weeën uitblijven, gaan we naar het ziekenhuis.

Geen weeën

De avond kabbelt voorbij met harde buiken. Na een paar uur heb ik drie tot vier centimeter ontsluiting. Judith breekt mijn vliezen, maar er gebeurt nog steeds weinig. Geen weeën. Ik ben klaarwakker, wat zal ik doen? Afwachten of naar het ziekenhuis voor weeënopwekkers?

Heftiger

Ik bel mijn moeder en vraag of ze wil komen om op Willemijn te passen. Er moet wat gebeuren, dus we gaan naar het ziekenhuis. In de auto merkt Martijn op dat het een beetje lijkt te beginnen. Ik heb nu om de acht minuten krampen. Het voelt inderdaad wat heftiger en blijkbaar valt dat op. De vierentwintigste schiet weer door mijn hoofd. Het zal toch niet?

bevalling chantal2
Beeld: Mirjam Cremer/ Pure life geboortefotografie

Ga niet weg

Eenmaal in het ziekenhuis gebeurt er van alles. Judith mag mij gelukkig blijven begeleiden. Er wordt een hartfilmpje gemaakt, bloed geprikt en ik krijg een infuus met weeënopwekkers. Rustig aan met dat infuus, hè? De vorige keer beviel ik op de laagste stand binnen twee uur, dat ging me veel te snel. Binnen een half uur krijg ik heel heftige weeën, met pijn in mijn rug. Ik herken het meteen: dit is het. Ik knijp Martijns hand fijn en probeer de weeën weg te zuchten. Raak me niet aan, laat me met rust, maar blijf alsjeblieft bij me!

Toilet

Ik moet plassen, dus het infuus moet weer losgekoppeld. Dat duurt even, gelukkig moet ik niet heel nodig. Mijn buik doet wel pijn. Ik voel druk en klim uit het bed. Wat is het heerlijk om te staan, veel fijner dan liggen. Als ik eindelijk op het toilet zit, voel ik ineens van alles zakken. “Kom maar terug naar bed,” zegt Judith. Kleine stapjes, sneller kan ik niet. Onderweg hang ik even aan een kar met verloskundige-instrumenten. De druk in mijn buik is gigantisch. Persdrang!

Dit kan niet

“Je hebt pas zes centimeter ontsluiting,” zegt de arts-assistent na onderzoek. Dat kan niet! Maak een echo om te kijken of het kind wel goed ligt. Of geef me pijnstillers. Ik hou dit echt niet vol, ik móét persen. Als de assistent de kamer uit is, klamp ik me vast aan Judith: onderzoek jij me nog een keer? De baby komt er echt aan.

 

Tranen

Ik kan het niet meer tegenhouden en pers al een beetje mee. Judith geeft me gelijk: ik heb volledige ontsluiting en mag persen. Terwijl zij
alles klaarzet, kijk ik naar de klok en dan naar Martijn. We hebben allebei tranen in onze ogen: het is toch echt de vierentwintigste. “Kin op je borst!” Judith geeft instructies. Ik heb het nodig dat ze me er doorheen sleept. Wat duurt dit lang, zeg. Bij de eerste was ik in een kwartier klaar. Het is alsof mijn bekken uit elkaar wordt geduwd. Martijn legt een nat washandje op mijn voorhoofd. Ik knijp mijn ogen nog harder dicht. Het laatste stukje.

Ze is er

“Chantal, doe je ogen open, pak haar maar aan,” zegt Judith. Ik open mijn armen, maar hou mijn ogen dicht. Ongelooflijk. Martijn heeft al die tijd gelijk gehad, op de vierentwintigste. Ik voel me even verbonden met mijn schoonvader. Dan open ik mijn ogen. Onze dochter Hannah. Ze is er!’

Mini-biografie

Naam moeder: Chantal
Aantal weken zwanger: 39 weken
Naam kind: Hannah
Gewicht: 3740 gram
Lengte: 51 centimeter