Deyaro-11

Gwenda's bevallingsverhaal

Van de eerste wee tot de laatste: we zijn bij het intiemste moment van (aan-staande) ouders. Deze keer: Gwenda van Eupen en Sjoerd Braxhoven.

Jammer dat ik niet naar huis mag

Mijn vorige bevallingen waren zwaar. Daarom wordt deze bevalling nu ingeleid met een ballonkatheter: zo is de kans op een natuurlijke bevalling het grootst. Het is begonnen! Mijn lijf reageert meteen. Jammer dat ik niet meer naar huis mag. Al is weeën opvangen met drie kinderen in huis natuurlijk ook niet ideaal. Sjoerd, mijn vriend, blijft nu bij mij in het ziekenhuis, thuis is er een oppas bij de kinderen. ‘Gaat het?’ vraagt Sjoerd. Ja, het is oké. Ik leg me erbij neer dat ik in het ziekenhuis moet blijven.

Advertentie

Weer spannend

Bevallen is zoiets moois. Ik heb het drie keer gedaan, maar vind het toch weer spannend. Zolang het niet gaat zoals de eerste keer, is het goed. Die bevalling duurde 44 uur en 59 min en zo’n beetje alles ging mis. Maar we zijn in goede handen en gaan voor een natuurlijke bevalling. Misschien heb ik vannacht al ons vierde kind in mijn armen!

Weinig ontsluiting

Sjoerd kijkt tv. Ik heb er weinig oog voor. Een wee. Gauw uit bed. Liggend weeën opvangen gaat echt niet meer. Ze komen om de twee minuten, maar dat doen ze al een tijdje. Ik wieg heen en weer met mijn heupen. De verloskundige kwam net nog controleren: het ballonnetje zit losser, maar er is nog weinig ontsluiting.

Lichaam ontspant

De nacht is begonnen, misschien zorgt een warm bad voor een boost van de weeën. Ik zak langzaam in het water. Wat voelt dat lekker zeg. Ik leg mijn hoofd op de badrand. M’n oogleden worden zwaarder. Ojee, mijn lichaam ontspant. De weeën worden niet sterker, ze worden juist minder! Dan maar weer uit bad en terug naar bed, want zo schiet het niet op.

Ballonnetje

Ik schrik wakker. Het is ineens half 6. Even naar de wc. Ineens voel ik iets raars langs mijn been. Het ballonnetje is eruit gevallen! Gister zeiden ze nog: ‘Als dat gebeurt, heb je 2 a 3 centimeter ontsluiting.’ Yes, dan kunnen ze nu mijn vliezen breken?!

Inwerken

‘We twijfelen.’ De verpleging heeft een pin klaarliggen om de vliezen te breken, maar mijn weeën zijn te zwak. Ze geven een tabletje om de boel wat op gang te brengen. Het moet 4 uur inwerken, dus voorlopig weinig actie. Ik geef me eraan over. Door het verloop van mijn vorige bevallingen houden ze nu alles nauwkeurig in de gaten via een CTG. We zullen gewoon moeten afwachten. ’Ik ga maar even wat boodschappen halen voor de kinderen,’ zegt Sjoerd. De oppas kan nog wel wat hulp gebruiken met onze drie kids thuis. ‘Is goed schatje, tot zo.’

gwenda's bevalling

Beeld: Mirjam Cremer/ Pure life geboortefotografie

Geen natuurlijke bevalling

Ik kan nog blijven liggen, maar de weeën worden iets sterker. Ineens staan twee gynaecologen en een verloskundigen naast mijn bed. Alle ogen op mij gericht. Net nu Sjoerd weg is. Wat is er aan de hand? Ze zeggen van alles, maar er blijven twee dingen hangen: de baby is waarschijnlijk te groot en ze durven het risico niet te nemen. Een natuurlijke bevalling wordt afgeraden.

Tranen

De tranen stromen over mijn wangen. Ze doen het klinken alsof ik de enige ben die deze bevalling natuurlijk wil laten verlopen. Ik snap er niks van. Dat probeerden we toch met z’n allen? Een keizersnede wordt nu met klem aangeraden. Geen risico’s. Mijn weeën zijn acuut minder sterk. ’We komen later wel terug,’ zeggen ze nog. Maar ik sta inmiddels strak van de stress. Wat nu?

Keizersnede

Sjoerd kijkt mij aan. ‘Als het voor jullie veiliger is, dan moeten we voor een keizer-snede gaan,’ zegt hij. Ik wilde graag normaal bevallen omdat ik het prachtig vindt. De natuur heeft het zo bedoeld. En het herstel van een keizersnede; hoe moeten we dat doen met vier kinderen? Maar Sjoerd heeft gelijk. Ik krijg het amper uit mijn mond: we gaan voor een keizersnede.

 

Operatiekamer

Binnen 15 minuten is er plek. Ik krijg een operatiehemd aan en word met bed en al naar de OK gebracht. ‘Wat is je achternaam?’ ‘Je geboortedatum?’ ‘Wat kom je hier vandaag doen?’ Het wordt me drie keer gevraagd, door verschillende mensen. Ik grijp Sjoerd z’n hand. We kijken elkaar even aan. Spannend he? Er wordt geroepen: ’We gaan beginnen!’

Bijzonder

Getrek en geduw aan mijn buik. Ik houd mijn hoofd omhoog en kan nét meekijken over het plastic. Ons kind wordt uit mijn buik gehaald en omhoog gehouden. Alle stress is meteen vergeten. Wauw, wat is dit weer bijzonder! Hier hebben we zo lang op gewacht. Ons kleinste kindje Déyaro is er!

Mini-biografie

Naam ouders: Gwenda van Eupen en Sjoerd Braxhoven
Leeftijd ouders: 25 jaar, 36 jaar
Hoeveel weken zwanger: 38 weken
Naam kind: Déyaro
Datum geboorte: 04-11-2016
Tijdstip geboorte: 13:51 uur
Gewicht: 3080 gram
Lengte: 49 centimeter