gender disappointment

Gender disappointment: teleurstelling over het geslacht van je baby

Als je aan aanstaande ouders vraagt of ze liever een zoon of dochter willen, krijg je negen van de tien keer het politiek correcte antwoord: ‘Als het maar gezond is’. Hoewel dit niet gelogen is, hebben veel ouders stiekem wel degelijk een voorkeur voor het geslacht van de baby. En kan het hard aankomen als deze droom niet uitkomt.

Gezinswens

Gender disappointment heet dat in het Engels, oftewel: de teleurstelling van ouders omdat hun baby niet het gewenste geslacht heeft. Vaak is het even slikken en dóór, maar er zijn ouders die hier echt intens verdrietig over zijn en zelfs door een rouwproces gaan. Dit heeft te maken met de zogenaamde gezinswens: het ideale beeld dat ouders in spe hebben van hun toekomstige gezin. Bijvoorbeeld de wens om een zoon én dochter te krijgen, minstens vier kinderen of twee kinderen en dan vlak na elkaar.

De kans dat zo’n gezinswens daadwerkelijk uitkomt, is natuurlijk hartstikke klein. Niet alleen moet je maar afwachten of het je überhaupt lukt om één, laat staan meerdere kinderen te krijgen, de kans dat je dan ook nog eens een baby krijgt van het gewenste geslacht is niet al te groot. Om precies te zijn: 52% kans op een jongen en 48% kans op een meisje. Toch doet deze wetenschap niets af aan de teleurstelling die veel ouders voelen als hun droom niet uitkomt.

Redenen voorkeur jongen of meisje

Behalve de gezinswens zijn er nog andere redenen dat sommige ouders een sterke voorkeur hebben voor een jongen of meisje. Bijvoorbeeld:

  • Je wilt dolgraag een dochter om de vrouwenlijn voort te zetten in de familie en ‘meisjesdingen’ mee te delen. Of in het geval van vaders: een zoon als ‘troonopvolger’ en om ‘jongensdingen’ mee te doen.
  • Je vindt jezelf een echte jongens- of juist meisjesmoeder.
  • Je was er altijd van overtuigd dat je een zoon en/of dochter zou krijgen en dit was niet het plan.
  • Je partner heeft een sterke voorkeur voor een jongen of meisje en jij wilt hem niet teleurstellen.
  • Slechte ervaringen met mannen waardoor je echt geen zoon wilt.

Geslacht voorspellen

Er zijn theorieën die beweren dat je het geslacht van je kind in de eerste weken van de zwangerschap kunt beïnvloeden. Zo zou je jezelf een jongen of meisje ‘kunnen eten’. In het kort: heb je een voorkeur voor een jongen, dan moet je vooral veel zout over je eten gooien. Liever een meisje? Drink dan heel veel melk. Of het werkt is natuurlijk de vraag, maar het is te proberen.

Daarna is het afwachten. Natuurlijk kun je een gokje wagen aan de hand van bakerpraatjes of de Chinese conceptiekalender of tijdens de 12-weken echo de nub-theorie inzetten (75% zekerheid). Echt zeker weet je het pas vanaf een week of zestien. Je kunt dan een pretecho laten maken, maar de meeste ouders wachten tot de 20-weken echo. Hét moment van de waarheid: gaat de vlag uit of wordt het flink slikken?

Een plek geven

Vooral moeders hebben last van gender disappointment. Hierbij spelen die verdomde hormonen, die je toch al flink labiel kunnen maken tijdens de zwangerschap, een grote rol. Gelukkig gaat het in de meeste gevallen snel over en herpakt de aanstaande moeder zich na een paar keer hard huilen. Andere vrouwen doen hier wat langer over, maar weten het na een aantal weken een plek te geven. Hoe jammer ze het ook blijven vinden. Een kleine groep raakt daadwerkelijk in een crisis. Zo erg dat ze zelfs abortus overwegen of hopen op een miskraam. De hele zwangerschap kan ze verder gestolen worden: zo is er niets aan.

Praten helpt

Het advies bij gender disappointment? Praat erover. Al is dat soms makkelijker gezegd, dan gedaan. Veel teleurgestelde aanstaande ouders schamen zich ervoor dat ze zich zo voelen. Niet zo gek: je moet blij zijn dat je kind gezond is, dus is het ‘not done’ om te treuren over het geslacht. Een taboe dat doorbroken moet worden, zeggen psychologen. Want als je erover praat, kun je het makkelijker een plek geven en heb je minder kans op een depressie. Voel je verder vooral niet schuldig naar je kind: er is geen enkel wetenschappelijk onderzoek dat het effect van gender disappointment op het hechtingsproces aantoont. Bovendien zijn de meeste ouders hun teleurstelling op slag vergeten als ze hun ‘bundle of joy’ voor het eerst in de armen houden. Ongeacht of de baby een roze óf blauw mutsje op heeft.

Jouw mening

Had jij een sterke voorkeur voor een zoon of een dochter of kan je je hier niets bij voorstellen? Wij zijn benieuwd hoe jij hierover denkt: deel het op onze Facebook-pagina.