‘Ik kon vooral mijn ei kwijt in gezinnen met een eerste kind. Die ouders waren onzeker en blanco qua kennis – ze vroegen me het hemd van het lijf. Qua zorg de meest intensieve weken voor mij, ik was dan echt de vraagbaak.
Met een eerste kind wisten ouders nog van niks en stonden ze soms echt met de handen in het haar als hun baby huilde. Waarom huilt hij, wat moeten we doen? Heeft hij honger, een vieze luier, is hij te koud of te warm?
Lees ook: Kraamtranen en babyblues: hoe ga je ermee om?
Geen gebruiksaanwijzing
Een gebruiksaanwijzing zit er bij de geboorte niet bij, en die kunnen we nog steeds niet op het internet vinden – waar tegenwoordig álles op te vinden lijkt te zijn. Ik leerde kersverse ouders om goed te observeren en vooral te kijken naar hun kind. Zo kun je ontdekken waarom een baby huilt.
Zoek het niet in boeken op of op Google, maar leer de signalen kennen van je kind. Baby’s hebben verschillende huiltjes: door naar het huiltje te luisteren, kun je ontdekken waarom hij huilt. Of ze verdrietig zijn, honger hebben of pijn hebben. De Dunstan Babytaal, heet dat.
Lees ook: Huilt je baby? Met de Dunstan Babytaal ontdek je precies wat er aan de hand is
Missie volbracht
In de loop van zo’n week zag ik de ouders dan groeien in het ouderschap. Als ik ze aan het einde van de kraamweek met vertrouwen in zichzelf kon loslaten, dacht ik: missie volbracht.’
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? We publiceren iedere zaterdag een nieuwe aflevering, eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je in ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De bijzonderste afleveringen zijn gebundeld in een boek.
