Spitsuur: ‘Sinds mijn ziekte en zijn burn-out zetten we ons gezin op één’

‘Op woensdag zijn beide kinderen thuis. Dat zijn de dagen dat mijn partner, ik, of wij allebei vrij zijn. Dat is soms pittig. Op de dagen dat ik werk, begin ik al om 07.15 uur. Mijn partner brengt de kinderen dan weg.

Om 15.45 uur haal ik ze op en begin ik aan het eten. Rond 17.30 uur is Jorik thuis, eten we samen en daarna gaan de kinderen naar bed. Ik ben dan echt blij als het 19.30 uur is en de rust wederkeert.

Schoppen en slaan

Noud is momenteel helemaal in de ban van hulpverleners. Zijn loopfiets is een brandweerauto en hij vindt het op school fantastisch. Hij was er ook aan toe. Thuis is het soms een ander verhaal. Hij zoekt soms de grens op en luistert dan echt niet. Soms wordt hij zelfs fysiek uit boosheid en begint hij te slaan of te schoppen. Dat is best intens.

Lees ook: Mijn peuter slaat, hoe kan ik hierop het best reageren?

Dit gedrag begon na de geboorte van zijn zus. Hij had het daar moeilijk mee, en omdat we kort daarna verhuisden, was het een hectische periode voor hem. Om het nog zwaarder te maken, kreeg ik tijdens die verhuizing de diagnose baarmoederhalskanker. Het werd voor ons allemaal even te veel.

Ruimte voor emoties

Uiteindelijk hebben we hulp gezocht bij een homeopaat, waar Noud veel baat bij had. Het ging een tijdje heel goed, maar het bleef lastig om zijn gedrag volledig te sturen. Die boosheid mag er zijn. Hij had, en heeft, alle recht om boos te zijn na alles wat er is gebeurd.

We vinden het prima dat hij zijn emoties uit, zolang hij anderen maar geen pijn doet. Met mijn gezondheid gaat het gelukkig weer goed. Ik kreeg de diagnose in juli 2024 en ben sinds december 2024 officieel schoon verklaard, alle controles zijn tot nu ook nog steeds goed.

Lees ook: Emoties bij kinderen: zo help je jouw kind daarbij

Het is een fase

Mensen zeggen vaak: ‘Het is een fase’, maar dat vind ik zo’n dooddoener. Je rolt van de ene fase in de andere en sommige duren gevoelsmatig eeuwen. Toch heeft elke leeftijd iets moois. Noud had wat langer de tijd nodig om goed te leren praten, maar nu hij zich kan uiten, is hij ontzettend grappig en gevat.

Ook Lynn begint al flink te kletsen. Op de dagen dat het allemaal wat lichter voelt, hebben we de grootste lol met elkaar. Soms denk ik: het mag van mij wel wat sneller gaan naar de fase waarin ze 8 of 10 jaar zijn en het hopelijk wat relaxter is. Maar aan de andere kant: ze zijn nog maar zo klein. Als ik naar mijn dochter kijk, denk ik soms bizar genoeg: vorige week werd je nog op mijn buik gelegd, hoe kun je nu al twee zijn?

Liefde tot aan de maan

Na het eten gaan we direct naar boven. Om de dag gaan de kinderen in bad of onder de douche, wat altijd een groot feest is met veel gelach. Daarna lezen we voor uit Jip en Janneke. Ze mogen ook altijd een liedje kiezen. Onze favoriet is You are my sunshine, dat zing ik al sinds hun geboorte.

We sluiten altijd af met ons standaard zinnetje: ‘We houden van jou tot de maan en daar voorbij en dan pas weer terug. Je zit voor altijd in mijn hartje, zelfs als je me niet ziet. Je bent mijn allerbeste vriendje/vriendinnetje.’

Lees ook: Affirmatiekaarten voor kinderen en waarom ze zo’n positieve impact hebben

Gezin op nummer één

Sinds mijn ziekte en de burn-out van mijn partner hebben we besloten dat ons gezin op nummer één staat. We gebruiken een weekplanner om overzicht te houden, want die structuur hebben we allemaal nodig. In de weekenden doen we het rustig aan. We plannen de dagen niet meer bomvol met sociale verplichtingen, maar gaan lekker naar het bos of de stad.

Jorik en ik communiceren veel. We laten de kinderen zien dat we het niet altijd eens zijn, maar dat we er altijd samen uitkomen. Er is veel liefde in huis. We knuffelen veel en vertellen de kinderen vaak dat we trots op ze zijn en dat we altijd van ze houden, ook als we een keer boos zijn. Soms ben ik echt even ‘moedermoe’, maar dat hoort erbij. Ik ben supertrots op mijn gezin, ook al is het hard werken.’