‘Ik krijg van jou ook nooit rust!’, schreeuwt mijn oudste, achter op mijn fiets, op weg naar school. Ik trap ondertussen hijgend door, in een poging om wél op tijd te komen. ‘Dat komt omdat mama altijd op het áller-állerlaatste moment nog gaat douchen’,
zegt mijn middelste, rollend met haar ogen.
Voorop hoor ik de jongste ook iets roepen, maar ik ben te druk met de tijdsdruk om echt te luisteren. ‘Ja,’ roep ik terug, ‘omdat elke keer dat ík wil gaan douchen, jullie me weer wegroepen!’
Op het allerlaatste moment
Dan moet ik ineens een specifiek shirt zoeken. Of iets waarvan niemand weet hoe het heet, maar wat wel nú meteen nodig is. Dus kan ik zelf pas op het allerlaatste moment gaan douchen.
Mijn winterjas klapt weer open (knoop ligt er al een maand vanaf), mijn haar is nog nat en bevriest langzaam. Ik heb twee verschillende sokken aan. Wallen onder mijn ogen. Mascara vergeten mee te nemen. Er zit een stuk verdroogde mueslibol in mijn jaszak en ik weet niet hoe die daar gekomen is.
Lees ook: 7 tips voor relaxte(re) spitsuren met kinderen
Ieder een eigen taakje
Straks naar de studio, waar ze de radioshow ook filmen. ‘Leuk voor online’, wordt er dan gezegd. Ik vind dat helemaal niet zo leuk, want ik loop weer achter de feiten aan. Zoals elke dag. En elke avond zeg ik hetzelfde: morgen doen we het anders, jongens.
We leggen ’s avonds alvast onze kleding klaar. Iedereen krijgt een eigen opruimtaakje in huis. Spullen die je gebruikt, leg je meteen terug. Hang zelf je jas aan de kapstok. Ik maak nieuwe bakken. Plak labels. Ik heb dit allemaal geprobeerd.
De Man houdt zich er ook niet aan. En ondertussen vraagt iedereen de hele dag aan mij: ‘Mama, waar ligt dat?’ En ik denk: waar jij het had moeten terugleggen maar niet deed. Maar dat zeg ik niet, want ik wil niet steeds de zeikerd zijn. Niet die moeder die overal bovenop zit.
Lees ook: Deze huishoudelijke klusjes kan jouw kind nu al doen (en dat zijn er meer dan je denkt)
Gestreken outfits
Ik zag laatst een documentaire waarin iemand aan het begin van de week een kledingrek maakt met complete (gestreken!) outfits voor vijf dagen. Dat is in deze levensfase mijn grootste droom. Orde. Overzicht. Dat lijkt me het summum.
Dat komt waarschijnlijk omdat wij aan de andere kant van het spectrum zitten. Meer zoals de Stampertjes uit Pluk van de Petteflet. Warm en gezellig. Maar permanente chaos. Patat op de grond, iedereen eet mee.
Ik verlang naar een wit, opgeruimd huis met glanzende vloeren en spullen die altijd op hun plek liggen. Oorbellen op schaaltjes, gestreken kleding, kloppend bestek.
Permanent opruimen
‘In het nieuwe huis wordt alles anders!’, riep De Man. We zitten nu in het nieuwe huis. En het is erger dan ooit. Behalve overal zooi – kinderen gooien nog steeds alles op de grond, knoeien melk op stoelen en laten speelgoed daar liggen waar je nét loopt – kunnen we ook niets vinden. Want we zitten in een verhuizing, en dus zit een deel van de spullen ook nog ingepakt.
Lees ook: Opgeruimd staat netjes: deze tips en slimme speelgoedopbergers gaan je helpen
Maar misschien moet ik dit onder ogen zien: ik wil overzicht en rust, maar ik heb kinderen gekregen. Drie zelfs. En ze zijn 3, 6 en 8. Misschien is het tijd om te accepteren dat dit erbij hoort. Dat mijn leven rommelig is. Dat ik permanent opruim, me omdraai – en het alweer ontploft is. 15En dat ik daar, op de fiets in de ochtendspits, gewoon middenin zit.
Meer columns van Lauren lezen? Dat kan hier.
