Een buik vol met Anne (@goudenlijntjes): ‘Ik moest wennen aan het idee dat ik moeder zou worden’

‘De zwangerschap was zeker gepland, maar de wens is er niet altijd geweest. Mijn vriend en ik hebben heel lang getwijfeld. Sterker nog, toen we elkaar leerden kennen, riep mijn vriend heel hard dat hij geen kinderen wilde. Ik dacht toen: dat is mooi, want ik ook niet.

Lees ook: Wel of geen kinderen: deze boeken helpen je met deze grote levensvraag

Lang nagedacht over kinderwens

Na lange tijd gingen we er toch over nadenken. Het bleef een rationele keuze. Ik had geen last van rammelende eierstokken. Het voelde eerder als een tikkende tijdbom. We hebben er lang over nagedacht of we dit allebei echt wilden en of we het wel goed zouden doen.

Dat was best een pittige periode, waarin we ons zelfs afvroegen of we bij elkaar konden blijven als onze wensen niet overeenkwamen. Uiteindelijk hebben we elkaar daarin gevonden en besloten we ervoor te gaan.

Lees ook: Onderzoek: 1 op de 10 verbreekt relatie vanwege kinderwens

Twee miskramen

We zijn ongeveer anderhalf jaar geleden begonnen, maar we hebben tussendoor twee miskramen gehad. De eerste keer was ik redelijk snel zwanger, maar na 14 weken ging het mis, dat was erg pittig. De tweede keer duurde de zwangerschap maar kort.

Na de eerste miskraam dacht ik even: willen we dit nog wel? Niet zozeer vanwege de fysieke nasleep, maar meer door het gevoel dat ik mijn vrijheid weer terug had. Ik moest wennen aan het idee dat ik moeder zou worden, maar na een maand of drie wilde ik het toch weer heel graag.

Nu ben ik weer zwanger en ik ben ontzettend blij. Tot nu toe gaat alles helemaal goed. We gaan af en toe naar het ziekenhuis voor controles. Het is daardoor iets minder zorgeloos dan gehoopt, maar het gaat de goede kant op.

Sporten en vermoeidheid

Ik heb tot nu toe weinig klachten en voel me gezegend. Het eerste trimester was ik wel erg moe, maar ik ben niet misselijk geweest. Ik sport normaal gesproken veel, bijna elke dag. Nu ik 18 weken zwanger ben, merk ik dat mijn lichaam zegt dat ik het rustiger aan moet doen.

Dat vond ik in het begin moeilijk te accepteren, omdat het opbouwen na de bevalling ook nog lang zal duren. Toen ik de baby voor het eerst voelde, wist ik weer precies waarvoor ik het doe.

Lees ook: Vermoeidheid tijdens je zwangerschap: wat helpt echt?

Babynaam kiezen

We weten inmiddels wat het geslacht is, maar dat houden we nog even voor onszelf. Toen we laatst in de wachtkamer bij de pretecho zaten, zagen we een naam op een geboortekaartje staan die ik toevallig recent op mijn lijstje had gezet. Dat was de eerste keer dat we allebei tegelijk zeiden: die is eigenlijk wel heel leuk hè? Toen we vlak daarna tijdens de echo hoorden dat het dat specifieke geslacht was, voelde die naam meteen passend.

Inlezen over de bevalling

Ik droomde laatst dat ik pijnloos bevallen was terwijl ik door de stad liep. Ik vrees dat de werkelijkheid anders zal zijn. Ik laat het op me afkomen en vertrouw op de professionals in het ziekenhuis.

Als ik een kies trekken al niet onverdoofd denk te doen, dan wil ik dit zeker niet zonder verdoving. Ik moet me nog gaan inlezen. In het ergste geval duurt het misschien 48 uur, maar het gaat hoe dan ook voorbij.

Lees ook: Pijnbestrijding bij de bevalling: welke vormen zijn er?

Relaxte ouders worden

We hopen dat we relaxte ouders worden. Ik ben me ervan bewust dat je je van alles kunt voornemen, zoals geen schermen of suiker, maar je weet pas hoe het echt is als de baby er is.

Ik ben zelf ook een beetje suiker- en telefoonverslaafd, dus ik zal eerst mezelf moeten opvoeden om het goede voorbeeld te geven. We hebben mooie gesprekken met vrienden over wat we onze kinderen willen meegeven, zoals dat we willen dat ze een goed persoon worden.

In de schommelstoel

Ik kijk er nu enorm naar uit om met de baby en de kat in mijn nieuwe schommelstoel te zitten. Ook vind ik het bijzonder om deze nieuwe fase in te gaan met vrienden die in hetzelfde schuitje zitten.

Je begrijpt elkaar toch anders als je dit zelf meemaakt. En natuurlijk kijk ik er ontzettend naar uit om mijn ouders als opa en oma te zien. Het wordt hun eerste kleinkind en ik weet zeker dat ze het fantastisch zullen doen.’