Na een relatie van elf jaar wordt Brenda (31) verlaten tijdens haar zwangerschap

'Toen ik 17 jaar was, werd ik verliefd op een jongen van 19. Ik kende hem al jaren, en we gingen naar dezelfde middelbare school. We kregen een relatie. We deelden een grote kinderwens, al groeide zijn verlangen naar kinderen sneller dan het mijne. Ik was bezig met mijn PhD en wilde wachten tot ik een vast contract had voordat we aan kinderen zouden beginnen.

Zwanger

Toen het zover was, duurde het even voordat ik zwanger raakte. Ongeveer een jaar na het stoppen met de pil gebeurde het. We maakten ons er weinig zorgen over; als het ons niet gegund was geweest, waren we toch dankbaar voor het leven dat we hadden. De zwangerschap verloopt goed en we zijn gelukkig. Althans, dat dacht ik.

Lees ook: Dit moet je (financieel) regelen als alleenstaande ouder

Vlak voordat ik zes maanden zwanger ben, krijg ik een vreemd voorgevoel. Mijn partner is wel heel veel van huis weg en laat thuis. Ik check of mijn partner op de locatie is die hij had opgegeven, en als ik eraan twijfel vraag ik het hem, maar ik vertrouw erop dat hij de waarheid spreekt.

Als ik zes maanden zwanger ben, zie ik plotseling in de app van onze slimme thermostaat dat de verwarming uitstaat. Vreemd, want hij werkt thuis en dan zou de verwarming automatisch aan moeten staan.

Nog twee weken proberen

Ik vertrouw het niet en vraag of hij een kopie wil maken van een belastingdocument, om te kijken of hij echt wel thuis is, en hij geeft aan dat het hem niet lukt omdat hij een meeting heeft. Ik bel hem even later en confronteer hem. Hij geeft toe niet thuis te zijn, maar bij een andere vrouw te zijn. Ik denk dat het al zo'n drie maanden speelt, maar weet het niet zeker.

Hij mag wat mij betreft direct zijn spullen pakken, ik ben woedend. Maar als mijn woede wat kalmeert besluit ik het nog twee weken te proberen met hem. We gaan in relatietherapie, maar al snel wordt duidelijk dat hij zijn keuze al heeft gemaakt. Ik ben een nuchter mens en probeer mijn emoties onder controle te houden, maar dit is de grootste klap die ik ooit in mijn leven heb gehad.

Lees ook het verhaal van Nicoline: 'Na de 20 wekenecho biecht hij op dat hij geen gevoelens meer voor me heeft'

Eerste of tweede kerstdag

Het is absurd dat hij me in deze situatie laat staan, maar dat kan ik ergens nog accepteren. Het moeilijkst vind ik dat hij ervoor zorgt dat ik niet altijd bij mijn eigen kind kan zijn. Hij wil een ouderschapsplan opstellen met papadagen. Verschrikkelijk. Mijn zoon zit nog in mijn buik en ik moet al beslissen of hij op eerste of tweede kerstdag bij mij is, en welke dagen hij bij mij is, en welke dagen bij zijn vader. Absurd, vind ik het.

Ouderschapsplan

Inmiddels is mijn zoon zes maanden en heeft hij vannacht voor het eerst bij zijn vader geslapen. Vanaf nu zal dat om de week gebeuren, en brengt hij elke week de woensdag en enkele uren in het weekend met hem door.

Niet in het huis van de nieuwe partner van mijn ex, maar in een huurhuis, dankzij een bepaling in het ouderschapsplan dat een partner pas na negen maanden geïntroduceerd mag worden.

Ik heb mijn eigen huis kunnen behouden met hulp van mijn ouders, waar ik hen eeuwig dankbaar voor ben. Toch vind ik het moeilijk dat mijn zoon over een paar maanden de nieuwe partner van mijn ex zal ontmoeten en bij hen in huis zal zijn.

Lees ook: Wat staat er in een ouderschapsplan?

Alleenstaande moeder

Ik ben opeens alleenstaande moeder na een relatie van elf jaar. Ik had dit nooit verwacht en er zijn veel dingen die zwaar voelen. Toch probeer ik te geloven dat het misschien zo had moeten zijn en dat ik uiteindelijk gelukkiger zal zijn dan ik ooit had kunnen zijn als ik nog bij mijn ex-partner was.'

*Brenda's naam is gefingeerd, haar echte naam is bekend bij de redactie.