‘In de nacht ging mijn telefoon: er was een bevalling gaande. Het zou mijn eerste bevalling zijn. Ik stapte snel in de auto en reed erheen. Het gezin woonde in een oud herenhuis in het centrum van de stad, op twee hoog.
Het huis was niet groot. De woonkamer was omgetoverd tot bevalkamer: er stond een bevalbad en op de eettafel lag een matras. Er waren geen medische complicaties, dus de vrouw mocht thuis bevallen.
Extreem bloedverlies
Alles ging goed, tot het moment dat de baby ter wereld was gekomen. De baby was gezond, maar de moeder stopte niet met bloeden. We wegen het bloedverlies altijd met een matje en het tweede matje had 750 ml bloed. De verloskundige en ik keken elkaar aan: moeten we actie ondernemen of niet? Het was verder ‘kalmbloedig’, zoals we dat noemen, dus we dachten: het komt wel goed.
Lees ook: Bevallen: de derde fase (nageboortefase)
Paniek
Maar toen kwamen er twee grote stolsels. De alarmbellen gingen af: we moeten ingrijpen. De verloskundige zette een oxytocineprik en ik heb een baarmoedermassage gedaan. De kraamvrouw werd op de eetkamertafel gekatheteriseerd: haar blaas moest leeg, zodat de baarmoeder misschien beter zou samentrekken en de bloeding zou stoppen.
Ondertussen was de vader in paniek: die zat met het nog blote kind op schoot op de bank. We hadden nog geen controles kunnen doen.
Lees ook: Kraamwerk: ‘Op de trap, op de muur, op de vloer, overal zie ik bloed’
112 bellen
Binnen no time had mevrouw anderhalve liter bloed verloren. Ze trok bleek weg en begon helemaal te trillen en te shaken. Ze leek echt op een lijk. Wat doe je op zo’n moment?! Ik belde 112, en gelukkig was de ambulance er snel. Én de politie, en de brandweer.
Mevrouw moest van twee hoog naar beneden vervoerd worden. De brancard paste niet door het trapgat, dus het moest via het raam. Het bankstel moest aan de kant, het raam werd opengebroken. Op straat stond iedereen te kijken: wat gebeurde daar, midden in de nacht met al die sirenes?
Met ambulance mee
Ondertussen trok ik de kleertjes aan bij de baby, stelde ik papa gerust en vroeg ik hem om de auto en maxi-cosi klaar te maken: zij moesten straks achter de ambulance aan.
Mevrouw lag op de brancard en had ondertussen een infuus gekregen. Zo werd ze via het raam naar beneden getakeld. Het huis zat helemaal onder het bloed. Ik heb alles globaal opgeruimd en trok daarna de deur achter me dicht.
Lees ook: Eva’s bevallingsverhaal: ‘Het leek wel een slachtpartij door alles wat in het bad dreef’
Hersteld
De volgende ochtend belde ik de planning: was er nieuws over de kraamvrouw? Ze had twee liter bloed verloren, maar nu ging het goed. Een gedeelte van de placenta was wellicht niet goed compleet. Ze hebben alles gereinigd en de stolsels weggehaald.
Het leuke was: ik mocht bij haar kramen. Ze was helemaal hersteld, ze had normaal bloedverlies in de kraamweek. En ze was heel vrolijk, alsof er niets was gebeurd. We hebben de week heel goed kunnen afsluiten. Het matras was verloren materiaal, maar de eetkamertafel hebben ze gewoon weer gebruikt.’
Liefhebber van onze rubriek Kraamwerk? We publiceren iedere zaterdag een nieuwe aflevering, eerder gepubliceerde Kraamwerken vind je in ons dossier. Liever op papier? Dat kan! De bijzonderste afleveringen zijn gebundeld in een boek.
